Sąd Najwyższy wyłączył sędziego P.M. z rozpoznania wniosku o niezawisłość sędziego

W dniu 20 maja 2026 r. wpłynęło zawiadomienie o przyczynie wyłączenia

złożone przez SSN P.M., który wniósł o wyłączenie go od rozpoznania wniosku o

zbadanie niezawisłości i bezstronności sędziego X. Y. (sygn. akt II KB 80/25).

Wnioskodawca, odwołując się do argumentacji wskazanej w uchwale składu

połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu

Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, wskazał, że został

wyznaczony do składu orzekającego w sprawie II KB 80/25, który jest

nieprawidłowy, ze względu na udział w nim sędziów Sądu Najwyższego: T.S., D.P.,

II KB 80/25

2

A.R. i R.W., którzy uzyskali nominacje na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego

przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie przepisów ustawy

z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3; dalej: uKRS). Ponadto, w jego

ocenie również podlegające analizie w sprawie II KB 80/25 okoliczności mające

uzasadniać wyłączenie SSO X. Y. ze względu na brak bezstronności w ujęciu

instytucjonalnym, są aktualne wobec sędziów Sądu Najwyższego wyznaczonych do

składu orzekającego, którzy zostali powołani do pełnienia urzędu sędziego Sądu

Najwyższego w analogicznie ukształtowanym postępowaniu jak ww. sędzia, a

zatem mieliby oni oceniać sytuację prawną, w której sami pozostają. W

konsekwencji SSN P.M. wniósł o wyłączenie go od rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wyłączenie okazał się zasadny. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia

ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać

uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Mając na

względzie stanowisko wyrażane dotychczas w orzecznictwie Sądu Najwyższego

dotyczące sposobu pojmowania wymogu bezstronności sędziego (por. uchwała

składu połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20), podzielić należy

argumentację wnioskodawcy dotyczącą nieprawidłowości wyznaczonego do

sprawy II KB 80/25 składu orzekającego i konsekwencji udziału w orzekaniu w tak

ustalonym składzie.

Również zasadność podniesionego zarzutu ryzyka naruszenia zakazu nemo

iudex in causa sua jest w tej sprawie oczywista. Wynika to ze zbieżności kwestii

podlegającej rozstrzygnięciu w sprawie II KB 80/25, a zatem prawidłowości

powołania sędziego SSO X. Y. oraz wynikającej z tych samych okoliczności

prawidłowości powołania sędziów Sądu Najwyższego T.S., D.P., A.R. i R.W., którzy

zostali wyznaczeni do rozstrzygnięcia tej kwestii. Obie wiążą się z konsekwencjami

faktu powołania ww. sędziów w procedurze, w której uczestniczyła Krajowa Rada

Sądownictwa ukształtowana w trybie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o

KRS. Stanowisko wskazujące na wystąpienie w takim układzie okoliczności

II KB 80/25

3

oczywistych podstaw do wyłączenia jest już utrwalone w orzecznictwie Sądu

Najwyższego (por. uchwała 7 sędziów SN z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22).

Wniosek SSN P.M. o wyłączenie od orzekania w tak ukształtowanym składzie Sądu

Najwyższego należało zatem uwzględnić.

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[r.g.]