Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy za kradzież maszynek do golenia

S.R. został obwiniony o to, że w dniu 4 października 2023 r.

o godz. 15:13 w W. na terenie sklepu R. przy ul. P. wspólnie i w porozumieniu z n.n.

kobietą

dokonał

kradzieży

maszynek

do

golenia

o wartości 585 zł na szkodę ww. sklepu, tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 k.w.

II KK 159/26

2

Wyrokiem nakazowym z 7 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt V W 98/24,

Sąd Rejonowy w Wołominie uznał S. R. za winnego dokonania zarzucanego mu

wykroczenia i za to, na podstawie art. 119 § 1 k.w., wymierzył obwinionemu karę

grzywny w kwocie 1000 złotych. Na podstawie art. 119 § 4 k.w. orzekł wobec S. R.

obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody w łącznej kwocie 585 złotych

na rzecz pokrzywdzonego – R. sp. z o.o. w terminie 1 miesiąca od dnia

uprawomocnienia się wyroku.

Kasację od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Wołominie wniósł

Rzecznik Praw Obywatelskich, który zaskarżając go w całości na korzyść

obwinionego S. R. i zarzucił: rażące naruszenie art. 93 § 2 k.p.w., zgodnie z ww.

przepisem, orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli

okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Tymczasem, zdaniem

autora kasacji w sprawie niniejszej, jak wynika z materiału dowodowego uzyskanego

przez Policję, w toku czynności wyjaśniających w ogóle nie przeprowadzono

żadnego postępowania dowodowego. Nie przesłuchano ujawnionych świadków

zdarzenia, tj. interweniujących 6 października 2023 r. funkcjonariuszy Policji st. post.

A. K. oraz st. asp. W. D., jak również pracownika sklepu R. E. G.. Zważywszy, że w

sprawie zgodnie z art. 54 § 7 k.p.w. odstąpiono od czynności przesłuchania osoby,

co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia przeciwko niej wniosku

o ukaranie, w materiale dowodowym brak jest również protokołu przesłuchania S. R.

W tym stanie rzeczy, trudno uznać materiał dowodowy za kompletny i wystarczający

do wydania wyroku nakazowego. W efekcie doszło więc do uznania winy i ukarania

obwinionego karą grzywny jedynie na podstawie notatki urzędowej sporządzonej w

dniu 6 października 2023 r.

Rzecznik Praw Obywatelskich podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wołominie do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie.

Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 93 § 1 k.p.w. sąd na posiedzeniu

może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające

jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Nadto stosownie

II KK 159/26

3

do paragrafu 2 tego przepisu, orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić

jedynie wówczas, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości.

Wymóg ten oznacza w szczególności brak wątpliwości co do tak zasadniczych

kwestii, jak realizacja przez obwinionego wszystkich znamion określonych w

konkretnym przepisie typizującym dane wykroczenie, jak również wyczerpanie

pozostałych warunków odpowiedzialności, ujętych w części ogólnej Kodeksu

wykroczeń (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 9 lutego 2021 r., sygn. akt IV KK 559/20,

LEX nr 3119823).

Warunkiem sine qua non wydania wyroku nakazowego w sprawie

o wykroczenie jest zatem to, by okoliczności czynu i wina obwinionego nie budziły

wątpliwości. Przy czym przez brak owych wątpliwości należy rozumieć to, że nie ma

ich zarówno odnośnie do sprawstwa danego czynu, jak i winy obwinionego (zob.

wyrok Sądu Najwyższego z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt IV KK 491/20, LEX nr

3114860).

Tymczasem w przedmiotowej sprawie brak było materiału dowodowego

wystarczającego do wydania wyroku nakazowego. W toku czynności wyjaśniających

w ogóle nie przeprowadzono żadnego postępowania dowodowego. Nie

przesłuchano ujawnionych świadków zdarzenia. Odstąpiono również, zgodnie z art.

54 § 7 k.p.w. od czynności przesłuchania osoby, co do której istnieje uzasadniona

podstawa do sporządzenia przeciwko niej wniosku o ukaranie, w materiale

dowodowym brak jest również protokołu przesłuchania S. R. . W efekcie doszło więc

do uznania winy i ukarania obwinionego karą grzywny jedynie na podstawie notatki

urzędowej sporządzonej 6 października 2023 r.

W tym stanie rzeczy zgodzić się należy z Rzecznikiem Praw Obywatelskich,

że zgromadzony sprawie materiał dowodowy nie mógł być uznany za kompletny

i wystarczający do wydania wyroku nakazowego.

W tej sytuacji, Sąd Rejonowy był zobligowany skierować sprawę na rozprawę,

przeprowadzić postępowanie dowodowe i wyjaśnić wszystkie istotne dla

merytorycznego rozstrzygnięcia okoliczności. Rażące naruszenie art. 93 § 2 k.p.w.

jakiego dopuścił się sąd meriti mogło mieć jednocześnie istotny wpływ na treść

zapadłego wyroku, bowiem po przeprowadzeniu rozprawy mogło zapaść inne, co do

istoty orzeczenie.

II KK 159/26

4

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i

sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ten weźmie pod uwagę poczynione wyżej

uwagi.

[J.J.]

[a.ł]

Anna Dziergawka Małgorzata Bednarek Stanisław Stankiewicz