Sąd Najwyższy uchylił zakaz prowadzenia pojazdów dla S. A. ukaranego grzywną

S. A. został ukarany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Grodzisku

Mazowieckim z dnia 26 czerwca 2023 r., sygn. akt II W 263/23, za czyny z art. 94 §

II KK 189/26

2

2 k.w. i art. 97 k.w., za które wymierzono karę grzywny w wysokości 1.500 zł. W

punkcie II. na podstawie art. 94 § 3 k.w. nałożono na obwinionego zakaz

prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok stał się prawomocny z dniem 27 lipca 2023 r.

Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go

w zakresie, zawartego w pkt II jego części dyspozytywnej, rozstrzygnięcia o środku

karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, na korzyść

obwinionego i zarzucając:

„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa

materialnego, a mianowicie art. 94 § 3 k.w., poprzez nałożenie na obwinionego S. A.

- w związku z uznaniem go za winnego popełnienia w dniu 24 kwietnia 2023 r.

wykroczeń kwalifikowanych z art. 94 § 2 k.w. oraz z art. 97 k.w. - środka karnego w

postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 10 (dziesięciu)

miesięcy, w sytuacji gdy przepis art. 94 § 3 k.w. stanowi o orzeczeniu

przedmiotowego środka karnego jedynie w związku z ukaraniem za wykroczenie z

art. 94 § 1 k.w., popełnienie którego nie zostało zarzucone, ani przypisane

obwinionemu, gdzie jednocześnie za wykroczenia kwalifikowane z art. 94 § 2 k.w.

oraz art. 97 k.w. brak było przesłanek do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów

mechanicznych także na innej podstawie”.

Podnosząc powyższe, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części, a

mianowicie w zakresie zawartego w pkt II rozstrzygnięcia w przedmiocie środka

karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na

posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Podniesione w kasacji uchybienie, polegające na rażącym i mającym istotny

wpływ na treść orzeczenia naruszeniu przepisów prawa karnego materialnego, a

mianowicie art. 94 § 3 k.w., znajduje potwierdzenie w treści zaskarżonego wyroku,

którym orzeczono wobec ukaranego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Powołany jako podstawa rozstrzygnięcia z punktu II. zaskarżonego wyroku

przez Sąd meriti przepis art. 94 § 3 k.w. stanowi o obligatoryjnym orzeczeniu zakazu

II KK 189/26

3

prowadzenia pojazdów, jednak ogranicza możliwość wydania takiego rozstrzygnięcia

do sprawców popełniających wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., czyli prowadzących

pojazd mechaniczny bez wymaganych do tego uprawnień. Tymczasem S. A. został

obwiniony i uznany za winnego popełnienia wykroczeń kwalifikowanych z art. 94 § 2

k.w. (prowadzenie pojazdu niedopuszczonego do ruchu) oraz z art. 97 k.w.

(naruszenie przepisów o bezpieczeństwie w ruchu drogowym w związku z

korzystaniem podczas jazdy z telefonu trzymanego w ręku).

Wskazane uchybienie niewątpliwe miało istotny wpływ na treść wydanego

wyroku nakazowego, albowiem przy prawidłowym zastosowaniu przywołanej

regulacji prawa materialnego, tj. art. 94 § 3 k.w., wobec S. A. w ogóle nie powinien

zostać orzeczony kwestionowany środek karny, gdzie zarazem wymierzenie zakazu

prowadzenia pojazdów wobec wymienionego w realiach analizowanej sprawy nie

było dopuszczalne także na innej podstawie.

W kasacji Prokuratora Generalnego opisano również inne naruszenia prawa,

których z uwagi na treść art. 110 § 2 k.p.w. skarżący nie mógł skutecznie podnieść

w zarzucie kasacji. Dotyczyły one rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym,

mimo wątpliwości dotyczących okoliczności popełnienia czynu zakwalifikowanego z

art. 94 § 2 k.w., który w ocenie autora kasacji należało zakwalifikować jako

wykroczenie wyczerpujące znamiona art. 88 k.w. Skarżący zwrócił także uwagę, że

przy prawidłowym zastosowaniu art. 9 § 1 k.w. to art. 97 k.w., jako przewidujący

surowszą sankcję, winien był stanowić podstawę wymiaru kary orzeczonej wobec S.

A. za wykroczenia, jakich się on dopuścił, choć finalnie kara mieściła się również w

dyspozycji art. 97 k.w. Nie negując prawidłowości obszernej w tym zakresie

argumentacji autora kasacji szczegółowe odniesienie się do niej pozostaje

bezprzedmiotowe w okolicznościach tej sprawy.

Natomiast uchybieniem, które niewątpliwie miało rażący i istotny wpływ na

treść wydanego wyroku nakazowego było nałożenie na S. A. zakazu prowadzenia

pojazdów mechanicznych, orzeczenie którego to środka karnego w realiach

analizowanej sprawy nie było prawnie dopuszczalne na jakiejkolwiek podstawie, w

tym także w związku z sugerowaną przez skarżącego kwalifikacją prawną z art. 88

k.w.

II KK 189/26

4

Ponieważ podniesione w zarzucie niniejszej kasacji naruszenie prawa

materialnego miało jednoznaczny w swej wymowie wpływ na treść wyroku

nakazowego w zaskarżonej części, wystarczającym było wydanie jedynie w tym

zakresie orzeczenia kasatoryjnego, bez jednoczesnej potrzeby wydawania

rozstrzygnięcia następczego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie

[J.J.]

[r.g.]

Jarosław Matras Paweł Wiliński Zbigniew Puszkarski