Sygnatura akt: II KO 114/26
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział II
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 12 października 2026 r.
W serwisie od: 16 października 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Zażalenie T.L. przekazane do Wołomina, bo pokrzywdzeni są sędziowie z Lublina-Zachód

Spór

T.L. zawiadomił o przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych, w tym sędziów i prokuratorów, w sprawach z jego udziałem w 2025 r.

Ustalenia sądu

Prokuratura Rejonowa w Mińsku Mazowieckim odmówiła wszczęcia śledztwa, uznając, że brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu z art. 231 § 1 k.k. Zażalenie wniesiono do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy przekazał sprawę zażalenia do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wołominie.

Dlaczego

Pokrzywdzonymi w sprawie są wszyscy sędziowie orzekający w Sądzie Rejonowym Lublin Zachód, co może wywoływać przekonanie o braku obiektywizmu. Art. 37 k.p.k. stosuje się wyjątkowo, gdy takie okoliczności realnie zagrażają dobru wymiaru sprawiedliwości.

Dla firm

Sąd może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, gdy okoliczności mogą wywołać wątpliwość co do obiektywizmu orzekających, na przykład gdy pokrzywdzeni są sami sędziowie tego sądu.

Więcej o sprawie

Prokuratura odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie zawiadomienia T.L. o przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy, w tym sędziów i prokuratorów. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód sam zwrócił się o przekazanie sprawy.

w sprawie bowiem pokrzywdzonymi są wszyscy sędziowie orzekający w Sądzie Rejonowym Lublin Zachód w Lublinie.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura: II KO 114/26

Treść orzeczenia

II KO 114/26

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie z zażalenia T.L.,

po rozpoznaniu 12 października 2026 r.

w Izbie Karnej na posiedzeniu wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w

Wołominie.

Uzasadnienie

Postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Mińsku Mazowieckim

odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie zawiadomienia T.L.

w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków w 2025 r.

w L., Z. oraz innych miejscowościach przez funkcjonariuszy publicznych, w tym

ustalonych sędziów i prokuratorów, w sprawach z udziałem T.L., na jego szkodę, tj.

o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia, że brak jest danych dostatecznie

uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego.

Zażalenie na to postanowienie T.L. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-

Zachód w Lublinie.

Sąd ten postanowieniem z 12 sierpnia 2026 r. zwrócił się do Sądu

Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując

II KO 114/26

to faktem, iż w sprawie pokrzywdzonymi są wszyscy sędziowie orzekający

w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy

charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu.

Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne

okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd

właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego

rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać

przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób

obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO 34/95,

OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08,

R-OSNKW 2008, poz. 2280).

Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd

Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie, w sprawie bowiem pokrzywdzonymi są wszyscy

sędziowie orzekający w Sądzie Rejonowym Lublin Zachód w Lublinie.

Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby

wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie

sędziów Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie.

W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu

występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą

zażalenia T.L. Sądowi Rejonowemu w Wołominie, jako równorzędnemu Sądowi

Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie.

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.