Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
III CO 241/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział III
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
6 marca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Przedsiębiorca i bank spierają się o sąd dla sprawy z kredytu. SN odmówił przekazania

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Powód, przedsiębiorca, który nabył wierzytelność z umowy kredytu od kredytobiorcy, pozwał bank o zapłatę i powołał się na właściwość z art. 372 § 1 k.p.c. Spór dotyczył tego, który sąd ma rozpoznać sprawę.

Ustalenia sądu

Sąd Okręgowy w Częstochowie, rozpoznając zażalenie powoda, przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Woli w Warszawie jako właściwemu dla siedziby banku. Sąd Rejonowy wystąpił następnie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi.

Dlaczego

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli został wyznaczony prawomocnie, a we wniosku nie wskazał żadnych względów przemawiających przeciwko rozpoznaniu sprawy przez siebie. Podniesione przez niego nieprawidłowe przekazanie sprawy nie uzasadnia wystąpienia z art. 441 k.p.c.

Dla firm

Sąd wyznaczony prawomocnie na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. jest sądem właściwym formalnie, nawet gdy wyznaczenie było błędne. Wniosek o przekazanie sprawy na podstawie art. 441 k.p.c. nie służy kontroli prawidłowości takiego wyznaczenia.

Więcej o sprawie

Przedsiębiorca pozwał bank do Sądu Rejonowego w Częstochowie, powołując się na swoją siedzibę. Sąd Okręgowy uznał to za nadużycie prawa procesowego i przekazał sprawę do Warszawy-Woli.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie jest sądem wyznaczonym prawomocnie na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. i w swoim wystąpieniu Sąd ten nie wskazał żadnych względów przemawiających przeciwko rozpoznaniu sprawy przez siebie.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział III
Sygnatura
III CO 241/26

Treść orzeczenia

III CO 241/26

POSTANOWIENIE

6 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Pawłyszcze

na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa C. sp. z o.o. w C.

przeciwko Bank S.A. w W.

o zapłatę,

na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

postanowieniem z 17 lutego 2026 r., I C 354/26,

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

odmawia przekazania sprawy.

(G.G.)

Uzasadnienie

Powodowy przedsiębiorca nabył od kredytobiorcy wierzytelność wynikającą

z czynności bankowej (umowy kredyty) i powołując się na art. 372 § 1 k.p.c. wniósł

pozew przeciwko bankowi do Sądu Rejonowego w Częstochowie jako właściwego

dla siedziby powoda. Sąd ten przekazał sprawę sądowi właściwemu dla miejsca

zamieszkania kredytobiorcy. Na skutek zażalenia powoda Sąd Okręgowy

w Częstochowie zmienił postanowienie o przekazaniu sprawy i przekazał ją Sądowi

Rejonowemu dla Warszawy-Woli w Warszawie jako właściwemu dla siedziby

pozwanego banku, ponieważ powołanie się powoda na właściwość z art. 372 k.p.c.

było nadużyciem prawa procesowego.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie wystąpił do Sądu

Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi ze względu na dobro wymiaru

III CO 241/26

2

sprawiedliwości (art. 441 k.p.c.), ponieważ autorytet sądownictwa znacząco ucierpi

w przypadku rozpoznania sprawy przez sąd wyznaczony błędnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w Częstochowie.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Dobro sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi

równorzędnemu, jeżeli jakieś istotne względy przemawiają za nierozpoznaniem

sprawy przez sąd właściwy. Przy tym przez sąd właściwy w tej regule należy

rozumieć zarówno sąd właściwy materialnie, czyli sąd, do którego powód wniósł

pozew i właściwy na podstawie przepisów o właściwości miejscowej, jak i sąd

właściwy formalnie, czyli skutecznie wyznaczony w jednym z trybów wyznaczania

sądu (art. 441, 442, 45 i 200 § 14 k.p.c.), niezależnie od prawidłowości tego

wyznaczenia. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie jest sądem

wyznaczonym prawomocnie na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. i w swoim

wystąpieniu Sąd ten nie wskazał żadnych względów przemawiających przeciwko

rozpoznaniu sprawy przez siebie. Podniósł jedynie nieprawidłowe przekazanie mu

sprawy przez Sąd Okręgowy w Częstochowie. Jednak wystąpienie, o którym mowa

w art. 441 k.p.c., nie jest środkiem kontroli prawidłowości stosowania art. 200 § 14

k.p.c.

Autorytet sądownictwa rzeczywiście mógł ucierpieć na skutek wydania

nieprawidłowych postanowień o przekazaniu sprawy kolejno przez Sąd Rejonowy

w Częstochowie i Sąd Okręgowy w Częstochowie. Przede wszystkim jednak

autorytet ten ucierpiał na skutek podjętej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli

w Warszawie próby przekazania sprawy innemu sądowi mimo braku jakichkolwiek

przeszkód do rozpoczęcia procesu.

Dariusz Pawłyszcze

(G.G.)

III CO 241/26

3

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.