Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki, pełnomocnictwo nie obejmowało kasacji

Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie wyrokiem

z 24 lutego 2025 r. w sprawie z powództwa I. F. przeciwko Bank spółce akcyjnej w

W. oddalił powództwo główne oraz oddalił powództwo ewentualne.

Wyrokiem z 15 października 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił

apelację powódki.

III CZ 109/26

2

Zarządzeniem z 21 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy wezwał pełnomocnika

powódki do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie

pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym - w terminie 7 dni pod

rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało uznane

za doręczone 6 lutego 2026 r. za pośrednictwem portalu informacyjnego. Termin

na uzupełnienie braków upłynął 13 lutego 2026 r. Powódka, 23 lutego 2026 r.,

złożyła pismo procesowe „uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej”.

Postanowieniem z 12 marca 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie odrzucił

skargę kasacyjną uznając, że nie sposób uznać, iż powódka wykonała w terminie

ww. zarządzenie.

Powyższe orzeczenie zaskarżyła zażaleniem powódka, zarzucając

naruszenie art. 91 pkt 1 k.p.c., art. 65 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 13 § 2, art. 130 § 1

w zw. z art. 3986 § 1 i § 2 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

We wnioskach skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego

postanowienia w całości i nadania skardze kasacyjnej dalszego biegu, ewentualnie

uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu

do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

Zgodzić należy się ze skarżącą, że zgodnie z art. 91 pkt 1 k.p.c. –

w aktualnym brzmieniu - pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa

umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych,

nie wyłączając m.in. skargi kasacyjnej. Koresponduje to z wynikiem wykładni,

a mianowicie że niewymienienie czynności procesowych, do których podejmowania

pełnomocnik jest upoważniony, oraz brak rozszerzenia uprawnień pełnomocnika

poza zakres określony w art. 91 k.p.c. oznacza, iż zostało udzielone

pełnomocnictwo procesowe (zob. J. Gudowski [w:] Kodeks postępowania

cywilnego. Komentarz. Tom I. Postępowanie rozpoznawcze. Artykuły 1-124, wyd.

VI, red. T. Ereciński, Warszawa 2023, teza 2 do art. 91).

III CZ 109/26

3

Należy mieć jednak na względzie, że zmiana zakresu umocowania

(rozszerzenie lub ograniczenie), a więc odejście od wzorca określonego w art.

91 k.p.c., jest dopuszczalna, nie może jednak naruszać jego istoty i funkcji, jak też

wymaga wyraźnego zaznaczenia dokonywanych zmian w treści pełnomocnictwa.

Zatem omawiany przepis zasadniczo nie wyłącza możliwości ograniczenia zasięgu

pełnomocnictwa procesowego, np. tylko do jednej instancji, do zastępstwa

w określonym terminie (posiedzeniu), na czas pełnienia przez pełnomocnika

określonej funkcji, ewentualnie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności

procesowych podejmowanych w konkretnym sądzie. Niewykluczone jest także

udzielenie pełnomocnictwa procesowego na czas oznaczony, w każdym jednak

przypadku ograniczenie zakresu pełnomocnictwa musi być wyraźne

i jednoznaczne, by nie budziło żadnych wątpliwości (zob. J. Gudowski [w:] Kodeks

postępowania…, teza 1 do art. 91).

Pełnomocnictwo, które stało się przedmiotem oceny, jednoznacznie

wymienia czynności materialnoprawne i procesowe oraz szeroko rozumiane sądy

oraz organy, upoważaniające pełnomocnika do reprezentowania mocodawcy.

Niewątpliwie, Sąd Najwyższy oraz ewentualne czynności, które mogły być

podejmowane przed takim Sądem, nie zostały wymienione.

W istocie, gdyby w treści rzeczonego pełnomocnictwa użyto zwrotu

„w szczególności”, to dokonując interpretacji na korzyść strony, należałoby przyjąć,

że obejmuje ono również wniesienie skargi kasacyjnej. Jednakże, pełnomocnictwo

nie zawiera takiego zwrotu. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że we wskazanym

dokumencie nastąpiło odejście od wzorca określonego w art. 91 k.p.c. przez jego

ograniczenie w postaci enumeratywnego wymieniania zakresu pełnomocnictwa.

W rezultacie nie obejmowało ono możliwości wniesienia skargi kasacyjnej.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art.

39814 w zw. z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. i zgodnie z art. 108 § 1, art. 98 i art. 99 k.p.c.

rozstrzygnięto o kosztach postępowania zażaleniowego.

[S.J.]

[a.ł]

III CZ 109/26

4