Sygnatura akt: III KK 293/26
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział III
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 22 lipca 2026 r.
W serwisie od: 22 lipca 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy zostawił bez rozpoznania kasację obrońcy od grzywny w sprawie z k.s.h.

Spór

Obrońca skazanej zaskarżył kasacją wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który utrzymał w mocy karę grzywny orzeczoną za przestępstwo z art. 586 k.s.h.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że kasacja nie opierała się na uchybieniach z art. 439 § 1 k.p.k., tylko na zarzutach naruszenia prawa materialnego i procesowego. Kara orzeczona wobec skazanej nie była karą pozbawienia wolności.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania i obciążył skazaną kosztami postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Kasacja na korzyść od wyroku z karą nieizolacyjną jest niedopuszczalna, jeżeli nie zarzuca bezwzględnych przyczyn odwoławczych, a wniósł ją obrońca, a nie uprawniony podmiot. Wadliwe przyjęcie kasacji przez sąd okręgowy nie zmieniało tego obowiązku.

Dla firm

Przy karze nieizolacyjnej kasację na korzyść można oprzeć wyłącznie na uchybieniach z art. 439 k.p.k. albo wnieść ją przez podmiot wskazany w art. 521 k.p.k. Zarzuty innego naruszenia prawa materialnego lub procesowego tej drogi nie otwierają.

Więcej o sprawie

Obrońca zaskarżył wyrok utrzymujący karę 200 stawek dziennych grzywny, nie powołując się na bezwzględną przyczynę odwoławczą. Skazana zapłaci też koszty postępowania kasacyjnego.

W realiach przedmiotowej sprawy obrońca skazanej wniósł jednak kasację od wyroku sądu drugiej instancji, którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji orzekający wobec U. A. karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura: III KK 293/26

Treść orzeczenia

III KK 293/26

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie U. A.

skazanej z art. 586 k.s.h.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 22 lipca 2026 r.,

kasacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie

z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. akt III Ka 684/25,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie,

z dnia 24 marca 2025 r., sygn. akt II K 111/23,

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.

w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania:

2. obciążyć skazaną kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy ustawy.

Stosownie do treści art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść

jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wyjątki

od tej reguły stanowią wypadki wskazane - w art. 523 § 4 k.p.k., tj. kasacja strony

III KK 293/26

została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (pkt 1) lub

kasację wniósł jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. – Prokurator

Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich od każdego prawomocnego orzeczenia

sądu kończącego postępowanie oraz Rzecznik Praw Dziecka od każdego

orzeczenia sądu kończącego postępowanie, jeżeli przez wydanie orzeczenia doszło

do naruszenia praw dziecka.

W realiach przedmiotowej sprawy obrońca skazanej wniósł jednak kasację od

wyroku sądu drugiej instancji, którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej

instancji orzekający wobec U. A. karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych

ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, nie podnosząc

zarzutu z art. 439 § 1 k.p.k., lecz wyłącznie zarzuty innego naruszenia prawa

(materialnego – pkt 1 kasacji oraz procesowego – pkt 2 kasacji)

Biorąc zatem pod uwagę, że w niniejszej sprawie została wobec skazanej

orzeczona kara nieizolacyjna, a kasacja nie została wniesiona z powodu

bezwzględnych przyczyn odwoławczych – oparto ją na zarzutach innego rażącego

naruszenia prawa – które to zarzuty, z uwagi na jednoznaczną treść art. 523 § 2

k.p.k., nie mogą stanowić w takim wypadku podstawy nadzwyczajnego środka

zaskarżenia, kasacja ta jako niedopuszczalna nie powinna zostać przyjęta.

Wobec wadliwego jej przyjęcia zarządzeniem sędziego Sądu Okręgowego w

Rzeszowie z dni 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt III WKK 13/26, Sąd Najwyższy był

zobligowany do pozostawienia jej bez rozpoznania stosownie do treści art. 531 § 1

k.p.k.

Kierując się powołanymi względami postanowiono jak na wstępie, obciążając

skazaną – na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 §

1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

[J.J.]

[r.g.]

III KK 293/26

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.