Sędzia SN wyłączona z kasacji, bo jej powołanie to ta sama procedura co kwestionowana

W kasacji, wywiedzionej przez obrońcę skazanego I. S. od wyroku Sądu

Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt II Ka 72/24,

podniesiono m.in. zarzut wskazujący na zaistnienie bezwzględnej przyczyny

odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wynikłej z faktu, że w składzie sądu, który

wydał ww. wyrok zasiadał SSO X.Y., powołany na swój urząd na wniosek Krajowej

Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8

grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Sprawa zainicjowana ww. kasacją została

zarejestrowana w Sądzie Najwyższym w repertorium KK pod numerem 537/25, a

następnie - zarządzeniem z dnia 12 marca 2026 r. - przydzielona do referatu SSN

Anny Dziergawki.

III KK 537/25

2

Pismem z dnia 12 marca 2026 r., uzupełnionym pismami z dnia 17 marca

2026 r. oraz z dnia 12 maja 2026 r., obrońca skazanego, powołując się na przepisy

art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 41 § 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie SSN Anny

Dziergawki od udziału w ww. sprawie kasacyjnej. Wnioskodawca podniósł m.in., że

SSN Anna Dziergawka została powołana na swój urząd w tożsamej procedurze

nominacyjnej, co kwestionowana w kasacji procedura nominacyjna SSO X.Y..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek okazał się zasadny w tym sensie, że doprowadził do wyłączenia

SSN Anny Dziergawki od udziału w sprawie kasacyjnej III KK 537/25.

Przepis art. 41 § 1 k.p.k. stanowi, iż sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje

okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego

bezstronności w danej sprawie. Bez wątpienia sytuacja, w której sędziego Sądu

Najwyższego, wyznaczonego do rozpoznania sprawy kasacyjnej, dotyczyłaby ta

sama okoliczność, która stała się podstawą jednego z zarzutów kasacyjnych, nie

tylko mogłaby wywołać tak u stron, jak i w odbiorze społecznym, uzasadnione

wątpliwości co do bezstronności Sądu Najwyższego, ale nadto pozostawałaby w

kolizji z zakazem nemo iudex in causa sua. Taki pogląd należy uznać za

ugruntowany w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2025 r. IV KK 130/24 oraz z dnia

3 lipca 2024 r., III KO 61/24).

Wzgląd na konieczność urzeczywistnienia standardu bezstronności w

aspekcie obiektywnym, nakazywał zatem uwzględnienie wniosku.

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej.

postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]

III KK 537/25

3