- Sygnatura akt
- III KO 184/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział III
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 21 września 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Sprawa o naruszenie danych trafi do Sulęcina, bo pokrzywdzona jest sędzią z Gorzowa
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Prokurator wnioskował o warunkowe umorzenie postępowania wobec M.W. o czyn z art. 107 § 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Pokrzywdzoną jest sędzia orzekająca w sądzie właściwym, a wcześniej przez kilka lat wiceprezes tego sądu.
Ustalenia sądu
Sąd Najwyższy nie rozstrzygał o winie. Ustalono, że pokrzywdzona jest sędzią sądu właściwego i wcześniej pełniła funkcję wiceprezesa tego sądu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę o sygn. akt II K 891/26 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sulęcinie.
Dlaczego
Bezpośrednia znajomość pokrzywdzonej z sędziami sądu właściwego mogłaby w odbiorze obiektywnego obserwatora budzić wątpliwości co do ich bezstronności, a to przemawia za dobrem wymiaru sprawiedliwości z art. 37 § 1 k.p.k.
Dla firm
Gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego, sprawa może zostać przekazana innemu sądowi, nawet jeśli sędziowie są bezstronni, bo ważne jest, jak sprawa wygląda w odbiorze społecznym.
Więcej o sprawie
Pokrzywdzona przez kilka lat była wiceprezesem tego sądu, a jego sędziowie z nią pracowali. Sąd Najwyższy przekazał sprawę innemu sądowi równorzędnemu.
Sytuacja, gdy pokrzywdzoną przestępstwem jest sędzia orzekająca w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy rodzić może podejrzenia u postronnego obserwatora, iż sędziowie rozpoznający tę sprawę mogą nie być obiektywni.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
- Sygnatura
- III KO 184/26
Treść orzeczenia
III KO 184/26
POSTANOWIENIE
Dnia 21 września 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie
M.W.
oskarżonej o czyn z art. 107 § 1 ustawy o ochronie danych osobowych
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 21 września 2026 r.
wniosku Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 12 sierpnia 2026 r.,
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
sprawę o sygn. akt II K 891/26 przekazać do rozpoznania Sądowi
Rejonowemu w Sulęcinie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2026 r. Sąd Rejonowy w Gorzowie
Wielkopolskim zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania w trybie
art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu sprawy zainicjowanej wnioskiem
prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania wobec M.W. o czyn z art. 107 §
1 ustawy o ochronie danych osobowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pokrzywdzoną w tej sprawie jest sędzia
orzekająca w sądzie właściwym i uprzednio pełniąca przez kilka lat funkcję
III KO 184/26
2
wiceprezesa tego sądu. W ocenie sądu występującego z wnioskiem, bezpośrednia
znajomość wszystkich sędziów sądu właściwego z pokrzywdzoną, skutkować może
powstaniem wątpliwości i zastrzeżeń co do bezstronności sądu i obiektywizmu
orzekających w sprawie sędziów, co uzasadnia przekazanie tej sprawy innemu
sądowi równorzędnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek jest zasadny. „Dobro wymiaru sprawiedliwości" w rozumieniu art. 37
k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy innemu niż miejscowo właściwy sąd,
gdy dochodzi do sytuacji, które w odbiorze obiektywnego obserwatora mogą
stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób
obiektywny i bezstronny. Podkreślić trzeba, że nie chodzi o każdy rodzaj takich
zastrzeżeń, ale tylko takie, które mogłyby powstać u postronnego,
niezainteresowanego osobiście sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy,
obserwatora takiego procesu, który przy tym posiada podstawową wiedzę o
zasadach procesu i roli organów procesowych, a zatem rozumie kontekst procesu i
zna podstawowe zasady procesowe. Bezspornie warunek ten został spełniony w
niniejszej sprawie. Sytuacja, gdy pokrzywdzoną przestępstwem jest sędzia
orzekająca w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy rodzić może podejrzenia u
postronnego obserwatora, iż sędziowie rozpoznający tę sprawę mogą nie być
obiektywni. Niezależnie bowiem od podejścia sędziów właściwego sądu do
rozpoznania tej sprawy (bezspornie w ocenie SN - rzetelnego, obiektywnego) w
odbiorze społecznym wynik rozpoznania tej sprawy może być postrzegany nie
przez pryzmat dowodów, ale przez obraz zbudowany na rozpoznaniu sprawy przez
ten sam sąd, w którym pokrzywdzona przestępstwem pełni służbą i była
wiceprezesem sądu. Rozpoznanie sprawy przez ten sąd, w takim układzie
personalnym, mogłoby w odbiorze społecznym być odebrane jako postępowanie
nierzetelne oraz stronnicze, i to niezależnie od jego wyniku.
Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za
przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd
Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w Sulęcinie.
[WB]
III KO 184/26
3
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.