Sprawę napadu przekazano do Torunia, bo zdrowie oskarżonego utrudnia udział w rozprawie

Sąd Rejonowy w Częstochowie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem

o przekazanie rozpoznania sprawy oskarżonych F.M. i N.M. innemu sądowi

równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, wyrażające się w

konieczności zapewnienia oskarżonemu F.M. możliwości prowadzenia realnej

obrony polegającej na możliwości uczestnictwa w postępowaniu sądowym, co

będzie utrudnione w przypadku sądu właściwego ze względu na zły stan zdrowia

oskarżonego, utrudniający mu stawienie się na rozprawę w tym sądzie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

IV KO 94/26

2

Wniosek jest zasadny.

Rzeczywiście oskarżony F.M. na skutek napadu doznał szeregu obrażeń ciała

zarówno w sferze fizycznej jak też w sferze zdrowia psychicznego, które

uniemożliwiają mu normalną egzystencję. Doznał bowiem na skutek ataku

maczetą i nożem licznych obrażeń ciała w tym głowy ( złamania kości

twarzoczaszki, złamania kości czołowej, kości ciemieniowej i potylicznej z

przemieszczeniem odłamów w głąb mózgu z odmą wewnątrzczaszkową i

stłuczeniem mózgu) ran ciętych obu rąk z amputacją palców, złamań i uszkodzeń

innych palców obu dłoni, ran ciętych z uszkodzeniem rzepki i prostowników lewej

nogi, a konsekwencją tego zdarzenia było również nasilenie się problemów

psychicznych oskarżonego, skutkujących konieczność jego kolejnych hospitalizacji

w ramach, których prowadzone są intensywne terapie psychologiczne i

farmakologiczne ( zaświadczenie lekarskie – k.167-169).

W toku postępowania karnego dopuszczono też dowód z opinii psychiatrycznej.

Biegli psychiatrzy stwierdzili, że na skutek ataku maczetą i licznych obrażeń ciała

oskarżony wykazuje objawy organicznych, pourazowych zaburzeń osobowości i

psychotycznych oraz zespół stresu pourazowego. Oskarżony posiada deficyty

poznawcze w obszarze sprawności pamięci, zaburzenia afektywne a jego

sprawność intelektualna jest na poziomie słabej normy. Wszystkie te rozpoznania

doprowadziły biegłych do wniosku, że w czasie popełnienia czynu miał on znacznie

ograniczoną poczytalność.

Sąd Najwyższy, rozważając wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k., miał na

uwadze fakt, że w sprawie nie dopuszczono opinii biegłych w celu ustalenia

możliwości przemieszczenia się oskarżonego do siedziby sądu właściwego i brania

udziału w rozprawie w nieograniczonym czasie, ale jednak uwzględniając stan

jego zdrowia, a zwłaszcza stan zdrowia psychicznego nierokujący szybkiej poprawy,

skutkujący w 2026 r. długotrwałym pobytem ( 21.01 – 5.03) w szpitalu na oddziale

psychiatrycznym ( karta informacyjna z leczenia szpitalnego – k.160) i bez

wątpienia ograniczający jego możliwości samodzielnego podróżowania,

konieczność prowadzenia dalszego leczenia psychiatrycznego oskarżonego oraz

stałej intensywnej terapii psychologicznej w miejscu jego zamieszkania, uznał, że

IV KO 94/26

3

dobro wymiaru sprawiedliwości wyrażające się w zapewnieniu oskarżonemu

możliwości osobistego, niezakłóconego udziału w rozprawie, oraz w dążeniu do

rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie, przemawia za tym aby rozpoznanie

tej sprawy przekazać Sądowi Rejonowemu mającemu siedzibę w miejscu

zamieszkania oskarżonego tj. w Toruniu.

Z tych względów postanowiono jak na wstępie.

[WB]

[a.ł]