Sąd Najwyższy uchylił drugi wyrok łączny, bo te same kary były już połączone

Sąd Rejonowy w Kutnie wyrokiem łącznym z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II

K 236/25, w sprawie P.H., skazanego prawomocnymi wyrokiem:

V KK 80/26

2

1. Sądu Rejonowego w Łęczycy z 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K 249/17, za

przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione 5 kwietnia 2017 r., na karę grzywny w

wymiarze 100 stawek dziennych, przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną

kwocie 10 zł oraz którym, na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono środek karny w

postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym

na okres 3 lat;

2. Sądu Rejonowego w Kutnie z 26 marca 2018 r., sygn. akt II K 775/17, za

przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione 25 października 2017 r., na karę

3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na

okres próby 1 roku oraz którym, na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. w zw. z art. 43 §

1 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów

mechanicznych na okres 3 lat; postanowieniem Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia

30 stycznia 2019 r. sygn. akt II Ko 62/19, zarządzono wykonanie warunkowo

zawieszonej kary pozbawienia wolności;

3. Sądu Rejonowego w Kutnie z 7 grudnia 2018 r., sygn. akt II K 615/18, za

przestępstwo z art. 244 k.k. popełnione 30 sierpnia 2018 r., na karę 5 miesięcy

pozbawienia wolności oraz którym, na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczono

środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na

okres 5 lat;

4. łącznym Sądu Rejonowego w Kutnie z 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K

114/19, kary orzeczone wyrokami wymienionymi w punktach II i III połączono i w

miejsce kar pozbawienia wolności wymierzonych w tych wyrokach, orzeczono karę

łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczono łączny zakaz prowadzenia

wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat;

5. Sądu Rejonowego w Łęczycy z 11 lutego 2022 r., sygn. akt II K 544/21, za

przestępstwo z art. 178a § 1 i § 4 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

oraz na podstawie art. 42 § 3 k.k. wyrokiem tym orzeczono środek karny w postaci

zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;

6. Sądu Rejonowego w Łęczycy z 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 442/22, za

przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu

V KK 80/26

3

narkomanii popełnione 14 października 2022 r., na karę grzywny w wysokości 100

stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną

kwocie 30 złotych;

7. Sądu Rejonowego w Łęczycy z 21 listopada 2024 r., sygn. akt II K 360/24, za

przestępstwo z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione 24 lutego 2024 r., na

karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz którym, na podstawie art. 42 § la pkt 2

k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów

mechanicznych na okres 3 lat;

8. Sądu Rejonowego w Kutnie z 28 listopada 2024 r., sygn. akt II K 556/24, za

przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

popełnione w dniu 22 sierpnia 2024 r., na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz

którym, na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu

prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio,

na podstawie art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k., art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1

k.k., art. 86 § 1 k.k. wyroki wymienione w punktach VII i VIII połączył i w miejsce

jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierzonych P.H. orzekł karę łączną 2 lat

i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k.

w zw. z art. 90 § 2 k.k. środki karne orzeczone w wyrokach wymienionych w pkt.: VII

i VIII połączył i w ich miejsce orzekł zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów

mechanicznych dożywotnio. Dodatkowo, na podstawie art. 576 § 1 k.p.k., sąd orzekł,

że wyroki podlegające połączeniu, wymienione w punktach VII i VIII, nie ulegają

wykonaniu, w zakresie objętym wyrokiem łącznym oraz na podstawie art. 17 § 1 pkt

7 k.p.k. umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym połączenia wyroków

wymienionych w punktach: I, II, III, zaś na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył

postępowanie w zakresie dotyczącym połączenia wyroków wymienionych w

punktach: V i VI.

Wobec braku zaskarżenia, wyrok uprawomocnił się 2 października 2025 r.

Kasację od wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości

na niekorzyść skazanego. Autor kasacji zarzucił rozstrzygnięciu: rażące naruszenie

przepisu prawa karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiące

V KK 80/26

4

bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.,

polegające na wydaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. wyroku łącznego, który

uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 2 października 2025 r.,

oraz orzeczeniu kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i łącznego

zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, obejmującego

kary i zakazy wymierzone wobec P.H. wyrokami: Sądu Rejonowego

w Łęczycy o sygn. akt II K 360/24 i Sądu Rejonowego w Kutnie o sygn. akt II K 556/24,

podczas gdy postępowanie w tym samym przedmiocie, co do tych samych wyroków

tej samej osoby zostało wcześniej zakończone wydaniem również przez Sąd

Rejonowy w Kutnie wyroku łącznego z 2 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 164/25, który

uprawomocnił się w dniu 10 czerwca 2025 r. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący

wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw.

z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzenie postępowania

w przedmiocie wydania wyroku łącznego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna,

co pozwoliło na jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron, w trybie art. 535

§ 5 k.p.k.

Rację ma skarżący, że w dniu wydania przedmiotowego wyroku łącznego (24

czerwca 2025 r.) w obrocie prawnym funkcjonował już prawomocny wyrok łączny

tegoż Sądu Rejonowego z 2 czerwca 2025 r. o sygn. akt II K 164/25, dotyczący tej

samej kwestii, tego samego skazanego oraz tożsamych kar jednostkowych i środków

karnych, co w sprawie o sygn. akt II K 236/25, który uprawomocnił się w 10 czerwca

2025 r. i od tej daty istniała ujemna przesłanka procesowa, przewidziana w art. 17

§ 1 pkt 7 k.p.k., w zakresie wydania kolejnego wyroku łącznego, w tym samym

zakresie wobec tego samego skazanego. Zgodnie z orzecznictwem Sądu

Najwyższego w wypadku, gdy wobec tej samej osoby zapadły dwa prawomocne

wyroki łączne, obejmujące te same skazania, które objęte były tym węzłem kar w

wyroku, który uprawomocnił się wcześniej, drugi z tych wyroków dotknięty jest w tym

zakresie rażącym naruszeniem prawa, zaliczanym do tzw. bezwzględnych przyczyn

uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. określanym jako

naruszenie powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.). Taka sytuacja stanowi

V KK 80/26

5

ujemną przesłankę procesową, przewidzianą w przepisie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w

zakresie wydania kolejnego orzeczenia w tym przedmiocie w przypadku, gdy w

orzeczeniu wydawanym później miało dojść do rozstrzygnięcia tego, czy dokładnie

te same skazania za czyny jednostkowe spełniają warunki do objęcia ich węzłem

kary łącznej w wyroku łącznym (tak: wyrok Sądu Najwyższego z 6 grudnia 2022 r., I

KK 413/22, LEX nr 345513).

Wobec wystąpienia w sprawie uchybienia w postaci naruszenia zasady powagi

rzeczy osądzonej, a tym samym wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej

przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., należało wyeliminować z obrotu prawnego

zaskarżony wyrok łączny, poprzez jego uchylenie i umorzenie postępowania (art. 537 §

2 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.). W tym przypadku

wykonaniu podlega poprzedni wyrok łączny, gdyż nie utracił on mocy prawnej na

podstawie art. 575 § 1 k.p.k.

O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 632

pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.

[a.ł]

Anna Dziergawka

Małgorzata Bednarek

Stanisław Stankiewicz