Skazany twierdził, że nie dostał awiza. SN utrzymał odmowę przyjęcia wniosku

Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2026 r. odmówiono przyjęcia wniosku

skazanego A. G. o doręczenie mu wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy wraz

z uzasadnieniem zapadłego w dniu 16 października 2025 r., sygn. akt IV Ka

871/13, wobec nie uzupełnienia braku formalnego wniosku.

Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany A. G. podnosząc, że do dnia

dzisiejszego nie wie jaki zapadł wyrok w jego sprawie, gdyż nie został

powiadomiony o terminie ogłoszenia orzeczenia. Skazany podniósł, że informował

V KZ 1/26

2

Sąd o zmianie miejsca zamieszkania, jednak nie został poinformowany o terminie

rozprawy i ogłoszenia orzeczenia, gdyż zawiadomienia te zostały przesłane na

błędny adres. Nadto skarżący dodał, że rozprawa odbyła się bez jego obecności i

prawidłowego zawiadomienia. W odniesieniu do wezwania do uzupełnienia braku

formalnego pisma skazany wskazał, że nie miał w skrzynce żadnego awiza, a

każdą przychodzącą pocztę odbierał w terminie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, że w toku postępowania sądowego A. G.

złożył wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu II instancji (k. 2251 – 2259 wraz z

kopertą, t. XII), ale bez wymaganego podpisu pod pismem, wobec czego

zarządzeniem z dnia 27 października 2025 r. został wezwany do uzupełnienia tego

braku pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 2237). Nie zostało ono

jednak przez A. G. odebrane, pomimo podwójnej awizacji w podanym przez niego

Sądowi miejscu pobytu - w dniach 30 października i 7 listopada 2025 r.

Nieodebrana przesyłka została zwrócona do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w

dniu 17 listopada 2025 r., gdzie pismo uznano za skutecznie doręczone (k. 2250).

Wobec nieuzupełnienia braku formalnego pisma procesowego w terminie,

zarządzeniem z dnia 26 listopada 2025 r. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z

art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na

piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia

16 października 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/23 (zarządzenie – k. 2261).

Rozważając złożone przez skazanego zażalenie, wskazać należy w

pierwszym rzędzie na nietrafność sformułowanego w nim zarzutu. Skarżący odnosi

się do rzekomych błędów w doręczeniu pism o terminie rozprawy, a następnie o

terminie ogłoszenia orzeczenia. W odniesieniu zaś do pisma, którym został

wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o doręczenie wyroku wraz z

uzasadnieniem skazany podniósł, że odbierał wszystkie pisma i nie otrzymał awizo.

Wskazać należy, że zgodnie z deklaracją skazanego z dnia 1 października 2025 r.

(k. 2153, t. XI) wezwanie do uzupełnienia braku zostało przesłane na wskazany

adres: ul. B., XX-XXX I. (taki też adres wskazał A. G. na powołanej kopercie – k.

2259).

V KZ 1/26

3

Mając to na uwadze, twierdzenia A. G. o braku doręczenia przesyłki, mimo

regularnego sprawdzania skrzynki pocztowej, nie mogły zyskać aprobaty. Nie są

one bowiem potwierdzone żadnymi okolicznościami, poza zapewnieniami samego

skazanego.

Konkludując, stwierdzić należy, że w realiach przedmiotowej sprawy skazany

nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu tego, że wydając zaskarżone

zarządzenie Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowe zażalenie nie jest

zasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego zarządzenia.

[J.J.]

[a.ł]