Lody i popcorn z ruchomego stoiska to usługa gastronomiczna, nie handel, uznał sąd

Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia, na podstawie art. 5 § 1 pkt 2 k.p.s.w. w zw. z art. 62 § 2 k.p.s.w., umorzył postępowanie przeciwko M. Ł. o wykroczenia z art. 60

3 § 1 k.w., kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył oskarżyciel publiczny - Straż Miejska (...) W.. W treści środka odwoławczego wskazano, że zachowanie obwinionej wyczerpuje znamiona wykroczenia, bowiem nie tylko przygotowywała ona lody i popcorn, ale również dokonywała ich sprzedaży, pobierając od kupujących zapłatę. Zdaniem skarżącego, wykonywanej przez nią działalności nie sposób więc zakwalifikować jedynie jako świadczenia usług, tak jak uczynił to sąd I instancji.

W konkluzji oskarżyciel publiczny wniósł ,,o rozpatrzenie sprawy w postępowaniu zwyczajnym przez Sąd Rejonowy”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej interpretacji znamion wykroczenia z art. 60

3 § 1 k.w. i trafnie zastosował je do zachowania obwinionej M. Ł., będącego przedmiotem zarzutów wniosku o ukaranie.

Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone przez sąd I instancji oraz argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, bowiem jest ona logiczna i przekonywająca.

Z treści omawianego przepisu wynika, że czynność sprawcza polega na ,,prowadzeniu sprzedaży”, która należy utożsamiać z działalnością polegającą na prowadzeniu handlu detalicznego. Takie było bowiem ratio legis wprowadzenia do kodeksu wykroczeń nowej regulacji w 2011 roku:,,Zaproponowany przepis ma na celu ograniczenie powszechnego, w szczególności w dużych miastach, zjawiska rozprzestrzeniania się

handlu ulicznego. Wpływa ono ujemnie na wizerunek miasta, jest uciążliwe dla otoczenia oraz stanowi nieuczciwą konkurencję dla przedsiębiorców legalnie

prowadzących działalność handlową w sieci stacjonarnej i na targowiskach” ( uzasadnienie projektu dostępne na stronie:

(...)).

Ustawodawca miał zatem na uwadze działalność handlową a nie gastronomiczną.

W klasyfikacji działalności gospodarczej natomaist, jak trafnie wskazał Sąd Rejonowy, działalność polegająca na obwoźnym sprzedawaniu lodów – a taką prowadziła obwiniona - należy do działalności usługowej związanej z wyżywieniem, podklasy ,,ruchome placówki gastronomiczne” ( PKD 56.10.B ). Handel detaliczny obejmuje natomiast odrębny dział 47, polegający na odsprzedaży, czyli sprzedaży bez przetwarzania, prowadzonej przez sklepy, domy towarowe, na straganach, przez domokrążców, akwizytorów, itp.

W związku z powyższym, należy w pełni podzielić pogląd Sądu Rejonowego, który przyjął, iż dyspozycję analizowanego przepisu wypełni wyłącznie zachowanie polegające na prowadzeniu w niedozwolonym miejscu sprzedaży, przez którą należy rozumieć sprzedaż w ujęciu kodeksu cywilnego ( art. 535 k.c. ). Znamion wykroczenia nie realizuje natomiast prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług gastronomicznych, które nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 535 k.c.

W zażaleniu nie przedstawiono argumentacji podważającej powyższy pogląd.

Sam fakt, iż na stoisku obwinionej wystawione były ceny lodów i popcornu a produkty te sprzedawane, nie przesądza o niesłuszności rozumowania sądu I instancji. Nie ulega przecież wątpliwości, że usługi gastronomiczne są płatne. Różnica sprowadza się natomiast do rozróżnienia prowadzonej działalności oraz interpretacji znamienia ,,prowadzenie sprzedaży”, a w tym zakresie skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów, podważających stanowisko Sądu Rejonowego.

Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.