Dotacje na ochronę ludności w CEZ nie są informacją publiczną, sąd oddalił skargę

II SAB/Rz 97/26

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi I.K. jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że złożonym drogą elektroniczną wnioskiem z 10 marca 2026 r. skarżąca zwróciła się do Prezydenta o udostępnienie informacji publicznej w zakresie danych dotyczących finansów za 2025 r. Miasta [...], a mianowicie:

1. Kwoty dotacji celowej ogółem za 2025 r. o jaką miasto [...] wnioskowało do wojewody na rzecz realizacji Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej (dalej: program OLiOC) w 2025 r., w tym:

1.1 .wnioskowana kwota ogółem dotacji celowej na zadania własne;

1.2. wnioskowana kwota ogółem dotacji celowej na zadania zlecone.

2. Kwoty dotacji celowej ogółem za 2025 r. jaką miasto [...] otrzymało od wojewody na rzecz realizacji programu OLiOC w 2025 r., w tym:

2.1. otrzymana kwota ogółem dotacji celowej na zadania własne;

2.2. otrzymana kwota ogółem dotacji celowej na zadania zlecone.

3. Kwoty dotacji celowej ogółem za 2025 r. jaką miasto [...] otrzymało od wojewody na rzecz realizacji programu OLiOC w 2025 r. w podziale na obszary działania OLiOC (łącznie zadania własne i zlecone):

3.1. Obiekty zbiorowej ochrony;

3.2. Zabezpieczenie logistyczne i zapewnienie ciągłości dostaw;

3.3. Utrzymanie i rozwój podmiotów ochrony ludności i organizacji pozarządowych, w tym krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, Państwowego Ratownictwa Medycznego i jednostek ochrony przeciwpożarowej;

3.4. Edukacja, szkolenia oraz baza i zaplecze szkoleniowe;

3.5. Bezpieczna Łączność Państwowa oraz alarmowanie, ostrzeganie i powiadamianie;

3.6. Korpus obrony cywilnej

4. Jaka kwota z kwoty ogółem dotacji celowej przyznanej na 2025 r. na realizację zadań własnych z programu OLiOC została wydatkowana do 31.12.2025 r.?;

5. Jaka kwota z kwoty ogółem dotacji celowej przyznanej na 2025 r. na realizację zadań zleconych z programu OLiOC została wydatkowana do 31.12.2025 r.?.

Wnioskodawczyni zwróciła się o wskazanie zakresu żądanej informacji i/lub dokumentu, w którym informacja się znajduje. Ponadto wskazała na sposób przygotowania i udostępnienia żądanej informacji.

W odpowiedzi na powyższy wniosek (pismo z 23 marca 2026 r.) Prezydent wyjaśnił, że informacje dotyczące dotacji w ramach Wojewódzkiego Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na 2025 r. znajdują się na stronie internetowej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], pod wskazanymi w tym piśmie linkami. Ponadto poinformował, że wnioskowane dane zawarte są w dokumentach które dotyczą zasobów ochrony ludności będących w dyspozycji organów i podmiotów ochrony ludności i obrony cywilnej i stanowią wkład do Centralnej Ewidencji Zasobów, będącej w procesie tworzenia. Wskazał, że zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej (Dz.U. z 2024 r., poz. 1907 ze zm., dalej: u.o.l.o.c.), dane zawarte w Centralnej Ewidencji Zasobów nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.), wobec czego nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepisy ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej wskazują w art. 31 odrębny tryb udostępniania informacji z Centralnej Ewidencji Zasobów.

Wobec powyższego organ stwierdził, że jeżeli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, to organ nie ma obowiązku ani dokonania czynności materialno-technicznej ich udostępnienia, ani też obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Powiadamia jedynie stronę zwykłym pismem, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej.

Wnioskodawczyni pismem z 27 marca 2026 r. zwróciła się do organu o wykonanie ustawowego obowiązku udostępnienia informacji, bowiem żądane informacje stanowią informację publiczną.

Organ pismem z 31 marca 2026 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

W tej sytuacji I.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezydenta. Zwróciła się o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 10 marca 2026 r., stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącej organ pozostaje w bezczynności, bowiem nie udostępnił informacji, nie wydał decyzji odmownej a ograniczył się do pisma informacyjnego. Podkreśliła, że żądane informacje dotyczą gospodarowania środkami publicznymi (dotacje celowe dla jednostki samorządu terytorialnego). Informacje dotyczące wydatkowania środków publicznych stanowią informację publiczną. Jawność gospodarowania środkami publicznymi stanowi jedną z podstawowych zasad funkcjonowania administracji publicznej. Wskazała że taką interpretację obowiązujących przepisów stosują inni prezydenci miast w Polsce do których wniosek z analogicznym zakresem udostępnienia danych został skierowany.

W ocenie skarżącej organ błędnie powołuje się na Centralną Ewidencję Zasobów, bowiem jej zakres – zgodnie z art. 27 u.o.l.o.c. - dotyczy podmiotów, zasobów (sprzętu, infrastruktury) i nie obejmuje danych finansowych (kwot dotacji). Skarżąca żądała natomiast udostępnienia kwot dotacji celowych (wnioskowanych, otrzymanych, wydatkowanych). Nie są to "zasoby", lecz dane finansowe publiczne (jednostki samorządu terytorialnego - Miasta [....]). Wskazała na sprzeczność stanowiska organu który z jednej strony twierdzi, że żądane dane z wniosku o udostępnienia informacji publicznej są "niejawne" gdyż należą do Centralnej Ewidencji Zasobów, a jednocześnie udostępnia informacje o umowach i zakupach zrealizowanych na rzecz ochrony ludności i obrony cywilnej w 2025 r. w [....] wskazując w piśmie z 31 marca 2026 r. linki gdzie zawarte są elementy CEZ.

Skarżąca wskazała także, że organ pozornie udostępnił informacje. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej obejmował 9 kategorii danych dotyczących finansów publicznych, tj. dotacji celowych dla Miasta [...] za 2025 r., a organ wskazał jedynie fragmentaryczne dane (kwoty umów które nie stanowiły przedmiotu wniosku o udostępnienie informacji publicznej) i to w formie pośredniej (link do artykułu). Link ten nie zawiera żądanych danych, zawiera jedynie wartości wybranych umów, nie odpowiada strukturze wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Drugi link udostępniony w treści pisma organu z 23 marca 2026 r. dotyczy ogólnych informacji o procedurach dla bezpieczeństwa całego kraju i wszystkich obywateli, a wniosek dotyczył udostępnienia danych finansowych - dotacji celowych dla Miasta [...] za 2025 r.

Reasumując skarżąca podkreśliła, że organ błędnie uznał dane za niepubliczne, nie zastosował trybu decyzji, nie udostępnił informacji, wprowadził pozorne udostępnienie. Powyższe stanowi o bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że na przedmiotowy i ponowiony wniosek udzielił odpowiedzi. Podtrzymał dotychczasowe stanowisko uznając, że zarzut bezczynności jest nieuzasadniony.

Wyjaśnił, że udzielając odpowiedzi na wniosek z 10 marca i 27 marca 2026 r. miał na uwadze przepisy u.o.l.o.c., której przepisy wskazują, że dane zawarte w Centralnej Ewidencji Zasobów nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy. Przepisy u.o.l.o.c. wskazują w art. 31 odrębny tryb udostępniania informacji z Centralnej Ewidencji Zasobów.

Prezydent wyjaśnił także, że wziął również pod uwagę okoliczność, że udostępnienie danych i dokumentów związanych z realizacją zadań z obszaru gromadzenia rezerw osobowych, obrony cywilnej, obrony ludności oraz zarządzania kryzysowego w trybie informacji publicznej mogłoby zagrażać bezpieczeństwu tych danych, które są tworzone, gromadzone i przetwarzane w związku z realizacją zadań wynikających z u.o.l.o.c. oraz ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny. Z uwagi na obecną sytuację geopolityczną istnieje konieczność podjęcia wszelkich działań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa informacji i danych znajdujących się w zasobach tzw. administracji rządowej, samorządowej oraz resortów siłowych, zwłaszcza w kontekście działalności agenturalnej wrogich państw, prób pozyskiwania wrażliwych informacji z ogólnodostępnych legalnych źródeł.

Prezydent podniósł także, że oceniając zasadność nieujawniania danych szczegółowych objętych wnioskiem wziął również pod uwagę art. 34a ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 1483), które wskazują, że w Centralnym Rejestrze Umów JSFP nie zamieszcza się informacji o umowie w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa lub której udostępnienie - uwzględniając w szczególności możliwość agregacji tych informacji - może zagrażać interesom państwa albo wywrzeć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo lub obronność. Z powyższego wynika, że informacje dotyczące obrony cywilnej i ochrony ludności nie są udostępniane do publicznej wiadomości w trybie u.d.i.p., zważywszy na bezpieczeństwo państwa i jego obronność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w takim trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

W myśl do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Wg art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W kontrolowanej sprawie skarżąca zarzuca Prezydentowi M. [...] bezczynność powstałą na tle stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.).

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Stwierdzenie, że podmiot do którego zwrócił się wnioskodawca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.ip. – z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2), lub w tym terminie wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też – w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej, lub że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2) powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania. Ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do przepisów k.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji (art. 16 u.d.i.p.).

Sposobami załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w myśl ww. ustawy są zatem: albo udzielenie informacji, albo poinformowanie o braku możliwości udostępnienia informacji (art. 14 ust. 2), albo też wydanie decyzji odmownej (art. 16 ust. 1).

Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

Jak już wyżej zaznaczono w przypadku złożenia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a także że żądana przezeń informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., jak również że nie zachodzą jednocześnie szczególne okoliczności niepozwalające na skorzystanie w trybu przewidzianego w u.d.i.p. – umożliwiają Sądowi dokonanie pełnej oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Prezydent M. [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Należy do katalogu szeroko rozumianych organów władzy publicznej, które podlegają obowiązkowi udostępnienia informacji.

Natomiast sporną kwestią jest, czy żądane przez skarżącą informacje stanowią informację publiczną i czy podlega ona udostępnieniu w trybie u.d.i.p., a także czy organ w sposób prawidłowy i wyczerpujący udzielił odpowiedzi.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przepis ten konkretyzuje przedmiot informacji publicznej w sposób przykładowy, nie tworząc zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji publicznej. Mając na względzie te przepisy uznać należy, że informację publiczną stanowi wszystko co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Za informację publiczną przyjąć należy treść różnego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno dokumenty bezpośrednio przez nie wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich.

Należy również pamiętać, że z uwagi na brak jednoznacznych sformułowań w u.d.i.p., przy wykładni pojęć "informacja publiczna", "informacja o sprawach publicznych", należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.).

Istnieją również kategorie spraw, w których przepisy szczególne, określające odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, w całości wyłączają zastosowanie przepisów u.d.i.p., lub też sprawy w których przepisy szczególne wprost wskazują, że dane informacje nie stanowią informacji publicznej. Do tej ostatniej kategorii należą dane zawarte w Centralnej Ewidencji Zasobów (dalej: CEZ) i w Wojewódzkich Ewidencjach Zasobów (dalej: WEZ) tworzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej (Dz.U. z 2024 r., poz. 1907 ze zm., dalej: u.o.l.o.c.). W art. 28 tej ustawy wprost wskazano, że dane zawarte w CEZ i WEZ nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwróciła się o udostępnienie informacji w zakresie wysokości kwoty dotacji celowej ogółem, jaką miasto [...] wnioskowało /otrzymało od wojewody na rzecz realizacji Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej (dalej w skrócie: OLiOC) w 2025 r., z podziałem na kwotę dotacji celowej na zadania własne i zlecone; kwoty dotacji celowej ogółem za 2025 r. jaką miasto [...] otrzymało od wojewody na rzecz realizacji programu OLiOC w 2025 r. w podziale na obszary działania OLiOC (łącznie zadania własne i zlecone) oraz wskazania jak kwota z kwoty ogółem dotacji celowej przyznanej na 2025 r. na realizację zadań własnych /zleconych z programu OLiOC została wydatkowana do 31 grudnia 2025 r.

W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z 23 marca 2026 r. poinformował, że informacje dotyczące dotacji w ramach Wojewódzkiego Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na 2025 r. znajdują się na stronie internetowej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] i wskazał jednocześnie linki pod którymi dokumenty te znajdują się. Ponadto poinformował, że wnioskowane dane zawarte są w dokumentach które dotyczą zasobów ochrony ludności będących w dyspozycji organów i podmiotów ochrony ludności i obrony cywilnej i stanowią wkład do Centralnej Ewidencji Zasobów, będącej w procesie tworzenia. Powołując się na art. 28 u.o.l.o.c. wyjaśnił, że dane te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy. Nadto przepisy u.o.l.o.c. w art. 31 wskazują odrębny tryb udostępniania informacji z CEZ.

W piśmie z 27 marca 2026 r. skarżąca ponowiła wniosek podkreślając, że wnioskowane dane dotyczą finansów Miasta [...] za 2025 r. i stanowią informację publiczną.

Organ nie zgodził się z powyższym twierdzeniem i w piśmie z 27 marca 2026 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

W ocenie Sądu stanowisko Prezydenta jest słuszne. Nie ulega wątpliwości, że zawarte we wniosku pytania dotyczyły udostępnienia informacji dotyczących finansowania związanego z realizacją w 2025 r. przez miasto [....] programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej.

Materię związaną z realizacją ww. programu regulują przepisy u.o.l.o.c. W art. 1 wskazano na zakres przedmiotowy ustawy; określa ona: 1) zadania ochrony ludności i obrony cywilnej; 2) organy i podmioty realizujące zadania ochrony ludności i obrony cywilnej; 3) zasady planowania ochrony ludności i obrony cywilnej; 4) zasady funkcjonowania systemów wykrywania zagrożeń oraz powiadamiania, ostrzegania i alarmowania o zagrożeniach; 5) zasady użytkowania i ewidencjonowania oraz warunki techniczne obiektów zbiorowej ochrony; 6) zasady funkcjonowania i organizację obrony cywilnej oraz sposób powoływania personelu do obrony cywilnej; 7) finansowanie ochrony ludności i obrony cywilnej.

Z powyższego wynika zatem, że ustawa ta zawiera odrębne (własne) regulacje związane z realizacją zadań związanych z ochroną ludności i obroną cywilną.

W art. 23 u.o.l.o.c. wskazano, że organy ochrony ludności ewidencjonują zasoby ochrony ludności służące realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej. Ewidencjonowanie zasobów ochrony ludności polega na stałym monitorowaniu i rejestrowaniu ich stanu. Ewidencjonowanie zasobów ochrony ludności prowadzi się w Centralnej Ewidencji Zasobów Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, zwanej "Centralną Ewidencją Zasobów" i w Wojewódzkich Ewidencjach Zasobów Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, zwanych "Wojewódzkimi Ewidencjami Zasobów". Wojewódzka Ewidencja Zasobów stanowi część Centralnej Ewidencji Zasobów obejmującą dane i informacje zawarte w Centralnej Ewidencji Zasobów w odniesieniu do województwa.

Jednocześnie, jak już wyżej podniesiono, w art. 28 tej ustawy wprost wskazano, że dane zawarte w Centralnej Ewidencji Zasobów i w Wojewódzkich Ewidencjach Zasobów nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902).

Powyższe oznacza, że ani tryb wnioskowania, ani sposoby udostępniania informacji, ani też podmioty uprawnione do żądania informacji publicznej wynikające z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie będą miały tu zastosowania. Tryb, zakres, podmioty uprawnione do otrzymania danych z CEZ i WEZ czy formę udostępnienia informacji i danych z Centralnej Ewidencji Zasobów i wojewódzkich ewidencji zasobów reguluje art. 31 u.o.l.o.c. w sposób odrębny od uregulowań zawartych w u.d.i.p.

Wynika z tego, że przywołane wyżej przepisy zawierają zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do informacji i danych zawartych w CEZ i WEZ w zakresie ochrony ludności i obrony cywilnej. Wyłączają one zastosowanie przepisów u.d.i.p. do informacji i danych tam zawartych.

Słuszne także jest stanowisko Prezydenta zawarte w odpowiedzi na skargę, wskazujące na konieczność podjęcia działań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa informacji i danych znajdujących się w zasobach tzw. administracji rządowej, samorządowej oraz resortów siłowych, zwłaszcza w kontekście prób pozyskiwania wrażliwych informacji z ogólnodostępnych legalnych źródeł. Organ zasadność nieujawniania szczegółowych danych objętych wnioskiem uzasadnił brzmieniem art. 34a ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 1483), który stanowi, że w Centralnym Rejestrze Umów JSFP nie zamieszcza się informacji o umowie w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa lub której udostępnienie - uwzględniając w szczególności możliwość agregacji tych informacji - może zagrażać interesom państwa albo wywrzeć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo lub obronność. Jak wyjaśnił organ informacje dotyczące obrony cywilnej i ochrony ludności nie są udostępniane do publicznej wiadomości w trybie u.d.i.p., zważywszy na bezpieczeństwo państwa i jego obronność.

Sąd w pełni akceptuje ww. stanowisko i zwraca uwagę, że kwestie związane z finasowaniem zadań dotyczących ochrony ludności i obrony cywilną również podlegają odrębnym regulacjom. Szczegółowe unormowania w zakresie finansowania ww. zadań przez jednostki samorządu terytorialnego zawiera art. 154 u.o.l.o.c.

Zgodnie z tym przepisem, finansowanie zadań ochrony ludności i obrony cywilnej na poziomie gminy, powiatu i samorządu województwa planuje się w ramach budżetów odpowiednio gmin, powiatów i samorządów województw (ust. 1). Zadania o których mowa w ust. 1, mogą być finansowane w ramach rezerwy celowej o której mowa w art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (ust. 2). Na finansowanie albo dofinansowanie zadań własnych z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej jednostki samorządu terytorialnego otrzymują środki w formie dotacji celowej z budżetu państwa (ust. 3). Na finansowanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej jednostki samorządu terytorialnego otrzymują z budżetu państwa dotacje celowe w wysokości zapewniającej realizację tych zadań (ust. 4). Dotacje celowe o których mowa w ust. 3 i 4, są przekazywane przez wojewodów (ust. 5). Zasady otrzymywania i rozliczania dotacji celowych o których mowa w ust. 3 i 4, określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (ust. 7).

Z powyższego wynika zatem, że finansowanie zadań dotyczących ochrony ludności i obrony cywilnej odbywa się w ramach budżetów j.s.t. (wysokość środków zależy od decyzji konkretnych władz samorządowych) i ze środków budżetu państwa w ramach dotacji celowych. Informacja dotycząca uchwalanych budżetów jednostek samorządu terytorialnego na dany rok jest zamieszczona na stronach BIP i jest ogólnodostępna dla wszystkich (na stronach podmiotowych właściwych urzędów). Zatem skarżąca ma dostęp do tych informacji.

Mając na uwadze przytoczone wyżej regulacje nie ulega wątpliwości, że informacje dotyczące danych i zasobów związanych z ochroną ludności i obrony cywilnej nie są informacją publiczną i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Prawidłowa zatem była forma w jakiej wypowiedział się Prezydent, kierując do skarżącej pismo z 23 marca 2026 r. (wniosek wpłynął 10 marca 2026 r.). Zgodnie z doktryną i orzecznictwem, w sytuacji stwierdzenia że żądana informacja nie jest informacją publiczną, formą załatwienia wniosku jest pismo w którym podmiot zobowiązany zawiadamia jedynie wnioskodawcę, że żądana informacja nie może być udostępniona w trybie przewidzianym w u.d.i.p. i uzasadnia swoje stanowisko w sprawie (por. m.in. G. Sibiga, Prawne formy działania podmiotów udostępniających informację publiczną na żądanie indywidualne, Przegląd Prawa Publicznego 2007/3, s. 12, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim, II SAB/Go 85/24 z dnia 21.11.2024 r.).

Prawidłowość postępowania organu przejawia się zatem zarówno w aspekcie merytorycznym, jak i w terminowości odpowiedzi. Reakcja organu na złożony wniosek była właściwa. W terminie wynikającym z ustawy udzielono odpowiedzi, w miarę posiadanych informacji, w sposób konkretny i pełny, co uwolniło organ od zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku i spowodowało brak możliwości uwzględnienia podniesionych zarzutów skargi.

Z wszystkich tych przyczyn Sąd uznał, że Prezydent nie pozostawał w bezczynności i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.