Zaadaptowanie tarasu do mieszkania bez pozwolenia. Sąd oddalił skargę właścicieli lokalu

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" Nieruchomości przy ul. [...] [...] [...], [...] i [...] w N.- postanowieniem z 18 sierpnia 2025 r. nr 1091/25 uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] czerwca 2025 r. nr [...] wstrzymujące P. B. i S.M.prowadzenie robót budowlanych i na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego wstrzymał P.B. i S.M. prowadzenie robót budowlanych polegających na przebudowie z rozbudową lokalu nr [...] mieszczącego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, usytuowanym na działkach o nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w miejscowości N. gm. L. oraz poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację, a także o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia MWINB podał, że w dniu 16 grudnia 2020 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynął wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" Nieruchomości przy ul. [...], [...], [...], [...] w N. o podejrzeniu wykonania samowoli budowlanej w lokalu nr [...] przy ul. [...] w N. przez jego właścicieli P. B. i S. M..

Wobec powyższego przeprowadzono w dniu 22 lutego 2022 r. czynności kontrolne, w trakcie których stwierdzono, że w lokalu mieszkalnym nr [...] został zmieniony układ pomieszczeń, tj. w miejscu kuchni zrobiono pokój mieszkalny, a kuchnia została przeniesiona do aneksu przy pokoju dziennym. W aneksie tym został zrobiony odpływ do kanalizacji w płycie stropowej. Ponadto zostały usunięte od strony zachodniej drzwi balkonowe wraz z oknem oraz ścianą pod oknem oraz usunięta została część instalacji CO (grzejnik). Została skuta część tarasu wraz z izolacją i wstawiono nowe okno balkonowe oraz drzwi balkonowe, które zostało przesunięte na zewnątrz o ok. 1,10 m adaptując część tarasu na pomieszczenie mieszkalne. Podczas kontroli nie przedstawiono pozwolenia bądź zgłoszenia na przebudowę elementów konstrukcyjnych lub przegród zewnętrznych w lokalu. Nie przedstawiono także zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na wykonanie powyższych robót. P. B. oświadczył, że roboty związane z przebudową lokalu wykonano we wrześniu 2020 r.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z [...] czerwca 2025 r. nr [...] wstrzymał P. B. i S. M. prowadzenie robót budowlanych polegających na przebudowie z rozbudową lokalu nr [...] mieszczącego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym na działkach o nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w miejscowości N. gm. L., poinformował o możliwości złożenia wniosku o legalizację, a także o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" Nieruchomości przy ul. [...],[...],[...] i [...] w N.

Rozpatrując zażalenie MWINB podał, że w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w N. gm. L. wykonano roboty budowlane polegające na przebudowie lokalu oraz jego rozbudowie. Przebudowa lokalu polegała na zmianie układu pomieszczeń, usunięciu części instalacji CO oraz usunięciu drzwi balkonowych z oknem i ścianą oraz zaadaptowaniu części tarasu włączając ją do powierzchni lokalu mieszkalnego i wstawieniu nowych drzwi balkonowych zlicowanych ze ścianą budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynków, których budowa wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz budynków mieszkalnych jednorodzinnych, z wyłączeniem przebudowy przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych. MWINB wyjaśnił, że jakkolwiek roboty budowlane polegające na przebudowie lokalu wewnątrz polegające na zmianie układu pomieszczeń i usunięciu instalacji CO nie podlegają reglamentacji przepisom Prawa budowlanego (ich wykonanie nie wymaga uzyskania ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia zamiaru budowy), tak roboty polegające na usunięciu drzwi balkonowych z oknem i ścianą i wstawieniu nowego okna balkonowego wymagały uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Wskazane roboty spowodowały także zaadaptowanie części tarasu do części pomieszczenia mieszkalnego zwiększając jego powierzchnię o ok. 1,60 m. Finalnie zrealizowane przez inwestorów prace, polegające na przebudowie, spowodowały także rozbudowę lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśnił, że pojęcie rozbudowy nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo budowlane, ale w judykaturze przyjmuje się, że z rozbudową mamy do czynienia w przypadku zmiany, innych poza wysokością, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego jak kubatura, powierzchnia zabudowy, jego długość, czy szerokość. W szczególności jako rozbudowę traktuje się powiększenie istniejącego budynku o dodatkowe pomieszczenie, które stanowi część obiektu budowlanego. Rozbudowa oznacza powiększenie, rozszerzenie obiektu, obszaru już zabudowanego, jak też dobudowanie nowych elementów do istniejącego budynku. Według przepisów obowiązujących na dzień dokonania samowoli budowlanej od konieczności uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia nie została zwolniona rozbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Dodatkowo MWINB wyjaśnił, że sentencja postanowienia organu I instancji odpowiada dyspozycji przepisu art. 48 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, natomiast w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że inwestorzy winni uzyskać pozwolenie na budowę, a więc legalizacja zaistniałej samowoli budowlanej winna odbywać się w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponadto organ wojewódzki wyjaśnił, że PINB w [...] pismem z 26 kwietnia 2023 r. poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy lokalu nr [...] mieszczącego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ul. [...] w miejscowości N., postanowienie z [...] czerwca 2025 r. odnosi się zaś do robót budowlanych polegających na przebudowie z rozbudową powyższego lokalu. W ocenie MWINB powyższe uchybienie skutkowało uchyleniem w całości postanowienia organu I instancji i orzeczeniem co do istoty sprawy z powołaniem się na odpowiednie przepisy prawa materialnego.

Skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli P. B.i S. M..

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucili naruszenie:

I. przepisów postępowania (art. 7, art. 77 §1, art. 80 kpa) poprzez niewyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego i pominięcie kluczowych dowodów, w szczególności:

aktu notarialnego lokalu nr [...] zawierającego zapis o wyłącznym korzystaniu z tarasu (str. nr 7) - istotnego dla oceny "prawa do dysponowania na cele budowlane";

rzeczywistego zakresu robót w instalacjach: wbrew ustaleniom organu nie usunięto grzejnika - dokonano jego wymiany; nie wykonywano nowego odpływu w płycie stropowej - łazienka istniała wcześniej, zmieniono jedynie wyposażenie (wanna, kabina prysznicowa).

II. art. 107 § 3 kpa - uzasadnienie nie precyzuje, które elementy uznano za części wspólne i dlaczego pominięto znaczenie aktu notarialnego dla oceny prawa do dysponowania;

III. art. 138 §1 pkt 2 kpa w zw. z art. 144 kpa - orzeczenie co do istoty mimo nieusuniętych wątpliwości (status tarasu, zakres ingerencji konstrukcyjnej);

IV. wada redakcyjna - rozbieżność w oznaczeniu uchylonego rozstrzygnięcia organu I instancji (w treści występują różne numery), co narusza wymóg jasności i jednoznaczności rozstrzygnięcia.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli błędne ustalenia co do instalacji podnosząc, że w lokalu wymieniono grzejnik (instalacja CO zachowała ciągłość; ogrzewanie ma charakter indywidualny - każdy lokal dysponuje własnym kotłem), zaś w łazience nie wykonywano nowego odpływu w płycie stropowej, łazienka istniała już przed remontem, a zmiana dotyczyła jedynie wyposażenia.

W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane bez naruszenia przepisów prawa materialnego i po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego bez naruszenia zasad tego postępowania i norm proceduralnych.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 poz. 418 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "pb" ogranicza wolność inwestora w zakresie swobodnego rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych, i to niezależnie od praw przysługujących mu do nieruchomości. Reglamentacja prawnobudowlana jest przejawem prewencyjnego nadzoru organów administracji publicznej nad aktywnością obywateli, która może wywierać wpływ na sferę szeroko pojętego interesu społecznego (zob. wyrok NSA z dnia 25 sierpnia 2010 r., II OSK 1318/09 – dostępny są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadą ogólną prawa budowlanego jest obowiązek uzyskania przez inwestora pozwolenia na wykonywanie jakichkolwiek robót budowlanych. Zgodnie z art. 28 ust. 1 pb, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W przepisach tych wskazano m.in. kiedy, w drodze wyjątku od tej zasady, wykonywanie określonych robót budowlanych nie wymaga pozwolenia, wymaga natomiast zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 pb, oraz kiedy nie wymaga ani pozwolenia, ani zgłoszenia. Katalog obiektów budowlanych oraz robót budowlanych niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę zawarty jest w art. 29 pb. Natomiast obiekty budowlane oraz roboty budowlane niewymienione w tym przepisie - zgodnie z treścią art. 28 pb - wymagają uzyskania pozwolenia na budowę.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonego postanowienia jest art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pb stanowiący, że organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 48 ust. 1 pkt 1 pb); w postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej (art. 48 ust. 3 pb). Postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy (art. 48 ust. 5 pb), jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Jak już wyżej wyjaśniono, zgodnie z art. 28 ust. 1 pb roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 pb (pierwszy z nich zawiera katalog budów i robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, lecz wymagających zgłoszenia; drugi reguluje procedurę zgłoszenia budowy lub wykonywania innych robót budowlanych, sprzeciwu oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na wykonanie obiektu lub robót budowlanych; zaś ostatni dotyczy zgłoszenia rozbiórki). Według art. 3 pkt 7 pb przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Przez budowę rozumie się natomiast na gruncie art. 3 pkt 6 pb wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z materiału aktowego sprawy wynika, że w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 22 lutego 2022 r. stwierdzono, że w lokalu mieszkalnym nr 29 "został zmieniony układ pomieszczeń, tj. w miejscu kuchni zrobiono pokój mieszkalny, a kuchnia została przeniesiona do aneksu przy pokoju dziennym. W aneksie tym został zrobiony odpływ do kanalizacji w płycie stropowej. Ponadto zostały usunięte od strony zachodniej drzwi balkonowe wraz z oknem oraz ścianą pod oknem oraz usunięta została część instalacji CO (grzejnik). Została skuta część tarasu wraz z izolacją i wstawiono nowe okno balkonowe oraz drzwi balkonowe, które zostało przesunięte na zewnątrz o ok. 1,10 m adaptując część tarasu na pomieszczenie mieszkalne. (...). Podczas kontroli nie przedstawiono pozwolenia bądź zgłoszenia na przebudowę elementów konstrukcyjnych lub przegród zewnętrznych w lokalu. Nie przedstawiono także zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na wykonanie w/w robót bud.". Obecny przy oględzinach P. B. oświadczył do protokołu oględzin: "nie wykonałem dwóch przejść przez płytę stropową tylko jedno przejście zaadoptowanej części lokalu na aneks kuchenny (odpływ do kanalizacji z umywalki). Wstawiliśmy okna w innym miejscu lecz nie zwiększaliśmy bryły budynku, nie dokonywaliśmy żadnych prac związanych z rozbudową, nie zmienialiśmy charakteru parametrów budynku tj. długości, szer., wysokości. Jedynie przesuwając okno i drzwi balkonowe zaaneksowaliśmy istniejącą wnękę w celu powiększenia powierzchni użytkowej lokalu. (...). Roboty związane z przebudową lokalu wykonaliśmy we wrześniu 2020 r.". W świetle powyższych ustaleń i oświadczeń, organ odwoławczy prawidłowo zakwalifikował wyżej opisane roboty budowlane jako przebudowę z rozbudową lokalu mieszkalnego. Skarżący natomiast zdają się sugerować w skardze, że prace powyższe wykonano w ramach remontu. Definicję remontu zawiera art. 3 pkt 8 pb, wedle którego przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Skoro zatem z materiału dowodowego wynika, że zakres robót budowlanych nie polegał na odtworzeniu stanu pierwotnego, lecz przeciwnie – na jego zmianie, w wyniku której zaadoptowano część tarasu do części pomieszczenia mieszkalnego zwiększając jego powierzchnię o ok. 1,60 m, uznać należy, że prace te nie spełniają definicji remontu. W orzecznictwie podkreśla się przy tym jednolicie, że zakwalifikowanie konkretnych robót budowalnych jako remontu wymaga ustalenia, że obiekt budowlany istniał wcześniej, a w toku przeprowadzonych prac jedynie odtworzono stan pierwotny, bowiem istotą remontu jest utrzymanie obiektu w odpowiednim stanie technicznym. Remont to zatem rodzaj naprawy, wymiana lub odnowienie niektórych elementów. Za remont nie mogą być uznane roboty budowlane, w wyniku których zwiększeniu ulega powierzchnia pomieszczenia mieszkalnego. Remont nie może prowadzić do zmiany charakterystycznych parametrów, jak np. powierzchnia zabudowy, bowiem jest to zakres prac objętych pojęciem budowy (rozbudowy), (por. wyroki NSA: z dnia 8 kwietnia 2025 r., II OSK 2159/22 i z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt II OSK 2353/18 – dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Czym innym jest więc remont, czym innym rozbudowa, a czym innym przebudowa. Stosownie do treści art. 3 pkt 7a pb, z przebudową obiektu mamy do czynienia wtedy, gdy ostatecznie nie dochodzi do zmiany bryły obiektu budowlanego. Natomiast jakakolwiek zmiana bryły budynku musi być uznana za jego rozbudowę. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że odczytana a contrario treść art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, który stanowi, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, pozwala na zakwalifikowanie jako rozbudowy zmiany charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego (tak np. NSA w wyroku z dnia 10 września 2020 r., II OSK 1254/18). Wyróżnikiem prac składających się na rozbudowę jest zatem powstanie nowej substancji budowlanej w znaczeniu "zmiany charakterystycznych parametrów danego obiektu", jak np. zwiększenie powierzchni zabudowy, kubatury obiektu. Rozbudową będzie powiększenie istniejącego obiektu budowlanego o dodatkową jego część. Z rozbudową mamy więc do czynienia w przypadku zmiany, innych poza wysokością, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, jak kubatura, powierzchnia zabudowy, jego długość, czy szerokość. Rozbudowa oznacza zatem powiększenie, rozszerzenie obiektu, obszaru już zabudowanego.

Reasumując, zarzuty uchybień w zakresie oceny zgromadzonego materiału dowodowego, nie mogą zostać uznane za zasadne. Zarówno wyjaśnienia skarżącego złożone podczas oględzin, jak i ustalenia poczynione w terenie przez organ nadzoru budowlanego pozwoliły na ustalenie istotnych okoliczności faktycznych, które stanowiły punkt wyjścia do zastosowania przepisów Prawa budowlanego. Skarżący bowiem wprost oświadczył do protokołu kontroli, że "przesuwając okno i drzwi balkonowe zaaneksowaliśmy istniejącą wnękę w celu powiększenia powierzchni użytkowej lokalu". Z protokołu kontroli zaś wynika, że roboty budowlane polegające na usunięciu drzwi balkonowych z oknem i ścianą, i wstawieniu nowego okna balkonowego spowodowały zaadoptowanie części tarasu do części pomieszczenia mieszkalnego zwiększając jego powierzchnię o ok. 1,60 m. Taki zakres robót odpowiada kwalifikacji prawnej prawidłowo zidentyfikowanej przez organ II instancji. Rację ma zatem MWINB, że finalnie zrealizowane prace polegające na przebudowie spowodowały także rozbudowę lokalu. Tymczasem skarżącym umyka, że objęte kontrolowanym postanowieniem roboty budowlane nie obejmowały zmiany układu pomieszczeń w lokalu i usunięcia instalacji CO (bo te nie podlegają reglamentacji przepisom Prawa budowlanego, gdyż ich wykonanie nie wymaga uzyskania ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia), lecz szersze spektrum robót budowlanych, w ramach których zaadaptowano część tarasu jako część pomieszczenia mieszkalnego zwiększając jego powierzchnię o ok. 1,60 m. Niewątpliwie zatem zakres robót budowlanych wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż zakres robót doprowadził do modyfikacji charakterystycznych parametrów lokalu takich jak jego powierzchnia. Prawidłowo w tym względzie zakwalifikowano wykonane roboty budowlane jako przebudowę, która spowodowała także rozbudowę lokalu wymagającą pozwolenia na budowę, którym skarżący nie legitymują się. Rozbudowa, jak i przebudowa podlegają tym samym rygorom prawnym. W konsekwencji zaskarżony akt prawny posiada umocowanie faktyczne i został wydany w oparciu o prawidłową podstawę prawną, tj. art. 48 ust. 1 pkt 1 pb. Warto podkreślić, że postanowienie, o którym mowa w art. 48 ust. 1 pb ma charakter czysto procesowy, a jego jedynym skutkiem jest ewentualne niedopuszczenie do kontynuacji robót budowlanych w warunkach samowoli i przeprowadzenie postępowania naprawczego. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie kończy postępowania i nie załatwia co do istoty kwestii legalizacji samowoli budowlanej. Umożliwia ono rozważenie przez organ nadzoru budowlanego, jakie nakazy lub zakazy w odniesieniu do stwierdzonej samowoli powinny zostać wydane. Sąd nie miał wątpliwości, że zrealizowane roboty budowlane miały charakter samowoli budowlanej dokonanej bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę. Organy słusznie wdrożyły procedurę legalizacyjną, której pierwszym etapem jest wydanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pb. Prawidłowo przy tym poinformowano skarżących o możliwości złożenia wniosku o legalizację oraz konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej i sposobie jej obliczenia. Z powyższych względów, podniesione przez skarżących zarzuty nie mogły zostać uwzględnione. Stanowią one w istocie polemikę z ustaleniami organów obu instancji, nieznajdującą oparcia w materiale dowodowym sprawy oraz w przepisach prawa. Podkreślić przy tym należy, że ani niezadowolenie strony z zapadłego rozstrzygnięcia, ani też subiektywne jej przekonanie o jego wadliwości, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi, jeżeli przeprowadzona kontrola tego aktu, nie wykazała naruszeń prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonego aktu. Wyrażone w jego uzasadnieniu stanowisko nie może zostać uznane za nieprawidłowe z tego jedynie względu, że jest odmienne od oczekiwań strony skarżącej. Zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych, mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. W tym względzie Sąd zauważa, że przeprowadzone postępowanie nie narusza przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Prawidłowo bowiem oceniono cały zebrany materiał dowodowy, w tym zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej i zasadą przekonywania, rzetelnie ustalając stan faktyczny sprawy. Uzasadnienie inkryminowanego postanowienia odpowiada zaś dyspozycji art. 107 § 3 kpa.

Tym samym Sąd nie doszukał się w kontrolowanej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia, w związku z czym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.).

Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 tej ustawy.