Pokrzywdzony skarżył przewlekłość śledztwa w sprawie autokomisu, sąd oddalił skargę

W piśmie z dnia 17 listopada 2025 roku, które przekazane zostało do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w dniu 9 grudnia 2025 roku, pełnomocnik H. X. wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu nadzorowanym przez Prokuratora (...), sygn. akt (...), w którym skarżący ma status pokrzywdzonego nastąpiła przewlekłość, domagając się zasądzenia na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2.000zł. W piśmie został ponadto sformułowany wniosek o zobowiązanie Prokuratora (...) do niezwłocznego, nie później jednak niż w terminie miesiąca, rozpoznania sprawy.

W złożonej odpowiedzi na skargę Prokurator (...) wniósł o jej oddalenie.

Sąd Apelacyjny ustalił, co następuje.

Prokurator (...) nadzoruje postępowanie przygotowawcze prowadzone w sprawie (...) prze Komendę (...) Policji we N. przeciwko G. I. podejrzanemu o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 12 § 1 k.k.

Śledztwo w sprawie zostało wszczęte w dniu 13 czerwca 2024 roku przez Prokuratora (...), a następnie 4 lipca 2024 roku przejęte przez Prokuratora (...). Podejrzanemu postawiony został zarzut, zastosowane zostały wobec niego środki zapobiegawcze, aktualnie o charakterze wolnościowym.

Czas trwania śledztwa był wielokrotnie przedłużany, ostatnio postanowieniem (...)Prokuratora (...)we N. do dnia 13 czerwca 2026 roku.

Przedmiotem postępowania jest działalność podejrzanego w ramach prowadzonego autokomisu (...) obejmująca transakcje obrotu kilkudziesięcioma pojazdami. Akta sprawy obejmują obszerny dotąd zgromadzony materiał dowodowy. W toku postępowania przesłuchani zostali pokrzywdzeni w liczbie kilkudziesięciu osób, zabezpieczono dokumenty dotyczące transakcji przeprowadzonych z ich udziałem. W sprawie wykonywane są czynności poza granicami kraju w ramach współpracy międzynarodowej.

W toku postępowania wydano kilkadziesiąt decyzji procesowych, których przedmiotem były kwestie związane z zatrzymaniem i zabezpieczeniem pojazdów oraz oddaniem ich na przechowanie dotychczasowym posiadaczom. Zostały one zaskarżone przez uprawnione podmioty – firmy i osoby fizyczne, wykazujące swoje uprawnienia do tych pojazdów.

Takie postanowienie wydane zostało w dniu 7 października 2024 roku w odniesieniu do samochodu E. (...), będącego przedmiotem złożonego przez H. X. zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa z art. 284 § 2 k.k.

Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2025 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu uwzględnił zażalenie i uchylił pkt II postanowienia – a mianowicie decyzję o oddaniu pojazdu na przechowanie Ł., która nabyła ten samochód w autokomisie (...). Sprawę w tym zakresie Sąd Rejonowy przekazał prokuratorowi do ponownego rozpoznania. Do dnia wniesienia skargi żadna decyzja procesowa w tym przedmiocie nie została przez prokuratora wydana.

Odnotować jednak trzeba, że w dniu 5 lipca 2025 roku Ł. K. przekazała prokuratorowi odpis wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 15 maja 2025 roku, sygn. akt I C 746/24, ustalającego, że nabyła ona wraz inną osobą z dniem 4 czerwca 2024 roku w udziałach po ½ prawo własności samochodu osobowego marki E. (...). Wyrok uprawomocnił się z dniem 11 czerwca 2025 roku.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej jako ustawa o skardze), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do treści art. 2 ust. 1a ustawy, przepis ten stosuje się odpowiednio do postępowania przygotowawczego.

Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu jego zakończenia, przy uwzględnieniu łącznego dotychczasowego czasu trwania postępowania, charakteru sprawy, stopnia jej zawiłości faktycznej i prawnej, znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzyganych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy o skardze).

W tej sprawie mając na uwadze przedmiot postępowania obejmujący wielu pokrzywdzonych, jego wielowątkowy charakter, zakres czynności już wykonanych oraz tych podlegających wykonaniu, na co wskazano między innymi w ostatnim postanowieniu o przedłużeniu śledztwa (badanie zabezpieczonej dokumentacji, dopuszczenie dowodu z opinii biegłych) i odnieść te okoliczności do czasu trwania postępowania przygotowawczego, nie można zgodzić się ze skarżącym, że postępowanie toczy się nadmiernie długo – dłużej niż jest to konieczne w konkretnych okolicznościach – a tym samym, że naruszony został standard jego prowadzenia bez nieuzasadnionej zwłoki. Co nie bez znaczenia, w złożonej skardze jej autor nie wskazuje na konkretne uchybienia w tej mierze – zaniechania, jakich dopuścił się prokurator czy występujące w sprawie okresy bezczynności. Ogranicza się do stwierdzenia o powinności wniesienia już na tym etapie postępowania aktu oskarżenia do sądu, pomijając, że skarżący jest jednym z wielu pokrzywdzonych w sprawie, a czynności zaplanowane do realizacji w dalszym toku śledztwa bez wątpienia mają znaczenie z punktu widzenia odpowiedzialności podejrzanego.

Z tych powodów wniesiona skarga nie została uwzględniona.

Kierując się względami słuszności Sąd Apelacyjny zwolnił skarżącego od kosztów postępowania w przymiocie skargi (art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze).

Andrzej Kot Edyta Gajgał Robert Zdych