- Sygnatura akt
- I CNP 112/24
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Cywilna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 16 grudnia 2025 r.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Skarga pozwanego na wyrok o zapłatę odrzucona, bo wniósł ją bez adwokata lub radcy prawnego
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Spółka akcyjna dochodziła od dwojga pozwanych zapłaty w sprawie IX GC 1300/12. Jeden z pozwanych, C.N., złożył do Sądu Najwyższego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku wydanego w tej sprawie.
Ustalenia sądu
Sąd ustalił, że skargę wniósł pozwany osobiście, bez adwokata lub radcy prawnego. Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed nim obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę.
Dlaczego
Przymus adwokacko-radcowski obejmuje także skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem, a czynności strony bez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym nie wywołują skutków prawnych. Skarga podlegała więc odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 424^8 § 1 k.p.c.).
Dla firm
Przed Sądem Najwyższym strona musi być reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, także w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Czynności strony bez takiego zastępstwa nie wywołują skutków prawnych.
Więcej o sprawie
Wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto z 8 listopada 2012 r. zasądził solidarnie od dwojga pozwanych 12 616,37 zł z odsetkami na rzecz spółki akcyjnej. Jeden z pozwanych zaskarżył go do Sądu Najwyższego sam.
Pozwany C.N. osobiście wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Rejonowego.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
- Sygnatura
- I CNP 112/24
Treść orzeczenia
I CNP 112/24
POSTANOWIENIE
16 grudnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Krzysztof Grzesiowski
na posiedzeniu niejawnym 16 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi C.N. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu
z 8 listopada 2012 r., IX GC 1300/12,
wydanego w sprawie z powództwa K. spółki akcyjnej w P.
przeciwko P.N. i C.N.
o zapłatę,
odrzuca skargę.
(G.N.-J.)
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 8 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto
w Poznaniu zasądził od pozwanych P.N. i C.N. solidarnie na rzecz powoda K.
spółka akcyjna w P. kwotę 12 616,37 zł z bliżej określonymi odsetkami ustawowymi
oraz orzekł w sprawie kosztów procesu.
2. Pozwany C.N. osobiście wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z
prawem wyroku Sądu Rejonowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CNP 112/24
2
3. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych,
a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych,
obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed
Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Wskazanego
przepisu nie stosuje się jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych
oraz o ustanowienie adwokata z urzędu lub radcy prawnego oraz gdy stroną,
jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia,
prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także
gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca
prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.).
Przepisu nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa
jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3
k.p.c.).
4. Przymus adwokacko - radcowski dotyczy każdego postępowania przed
Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu.
5. Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko - radcowski
pozbawia strony zdolności postulacyjnej i wyłącza możliwość strony
do samodzielnego (osobistego) podejmowania czynności procesowych. Oznacza
to, że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą
prawnym nie wywołują żadnych skutków prawnych.
6. W związku z powyższym wniesiona przez skarżącego skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem podlegała odrzuceniu a limine jako
niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Krzysztof Grzesiowski
(G.N.-J.)
[a.ł]
I CNP 112/24
3
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.