Zmiana sprostowania prasowego w pozwie. SN nie przyjął skargi redaktora naczelnego

Redaktor Naczelny […] wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Apelacyjnego w Warszawie z 22 sierpnia 2023 r. Wniosek o jej przyjęcie do

rozpoznania uzasadnił potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt

2 k.p.c.), tj. art. 39 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r.

Prawo prasowe (dalej jako: „pr.pras.”), w zakresie, w jakim dotyczą ustalenia

uprawnienia wnioskodawcy do modyfikacji wniosku o opublikowanie sprostowania

na etapie postępowania sądowego, w przypadku nieudzielenia przez redaktora

naczelnego pisemnego zawiadomienia o odmowie publikacji sprostowania i jej

przyczynach, przy założeniu, że wniosek o opublikowanie sprostowania,

I CSK 1236/24

2

stanowiący podstawę modyfikacji powództwa, nie był wcześniej dochodzony przed

redaktorem naczelnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sformułowane przez skarżącego wątpliwości interpretacyjne nie czynią

zadość wymaganiom stawianym istotnym zagadnieniom prawnym w rozumieniu art.

3989 § 1 pkt 1 k.p.c., uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W judykaturze Sądu Najwyższego – do którego skarżący odwołuje się w skardze

kasacyjnej – przyjmuje się, że możliwe jest dochodzenie w postępowaniu sądowych

wszczętym z powództwa o publikowania sprostowania przez pozwanego redaktora

naczelnego nakazania opublikowania tekstu sprostowania zmodyfikowanego

w stosunku do tekstu przesłanego przez wnioskodawcę (później powoda) do

redaktora naczelnego przez pominięcie fragmentów niespełniających kryteriów

zawartych w tych przepisach (zob. wyroki SN: z 6 listopada 2020 r., I CSK 728/18,

OSNC 2021, nr 6, poz. 43; z 13 grudnia 2022 r., II CSKP 503/22, OSNC-ZD 2023,

nr 4, poz. 53; z 31 marca 2023 r., II CSKP 715/22). Odwołanie się przez

skarżącego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej do dwóch wyroków sądów

powszechnych, w których wyrażono odmienny pogląd nie oznacza jeszcze

potrzeby interwencji Sądu Najwyższego. Nie wystąpiła bowiem jeszcze przyczyna

kasacyjna w potrzeby wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w

orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) Rozbieżności w orzecznictwie,

uzasadniająca przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi osiągnąć

rzeczywistą skalę, a nie wyrażać się incydentalnym zróżnicowaniem stanowisk

orzeczniczych (zob. postanowienia SN: z 15 listopada 2023 r., I CSK 2122/23; z 3

października 2023 r., I CSK 2809/23; z 18 lipca 2024 r., I CSK 2240/23).

Z powyższych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie znajdując również

okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu,

w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).

I CSK 1236/24

3

Mariusz Łodko

[wr]

[a.ł]