Sygnatura akt: I CSK 1724/24
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 13 sierpnia 2026 r.
Rozstrzygnięcie: Zasądzono
Zasądzono: 5400 zł
W serwisie od: 13 sierpnia 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy nie przyjął skargi powódki spółki i obciążył ją kosztami 5400 zł

Spór

Spółka C. wniosła powództwo o zapłatę przeciwko spółce P. Po przegranej w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach złożyła skargę kasacyjną.

Ustalenia sądu

Postanowienie nie opisuje ustaleń faktycznych sprawy. Skarżąca twierdziła, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powołując się na zarzut naruszenia art. 177 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powódki na rzecz pozwanej 5400 zł kosztów postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Sąd uznał, że argumentacja skarżącej nie uzasadnia oczywistej zasadności skargi, a nieważność postępowania nie zachodzi. Zarzut naruszenia przepisu, nawet oczywistego, nie prowadzi sam przez się do takiej oceny.

Dla firm

Samo wskazanie naruszenia przepisu nie wystarcza do przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu jej oczywistej zasadności. Potrzebne jest naruszenie widoczne bez głębszej analizy, które przesądza o wadliwości wyroku.

Więcej o sprawie

Spółka powoływała się na oczywistą zasadność skargi, ale Sąd Najwyższy uznał, że sam zarzut naruszenia art. 177 k.p.c. tego nie uzasadnia.

Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez skarżącego.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Rozstrzygnięcie: Zasądzono
Zasądzono: 5400 zł
Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura: I CSK 1724/24

Treść orzeczenia

I CSK 1724/24

POSTANOWIENIE

13 sierpnia 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

na posiedzeniu niejawnym 13 sierpnia 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

przeciwko P. spółce akcyjnej w W.

o zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej C. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach

z 31 maja 2023 r., V AGa 151/20,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5 400 zł

(pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek

ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po

upływie tygodnia od dnia doręczenia powodowi odpisu

niniejszego postanowienia.

Uzasadnienie

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

I CSK 1724/24

– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

– zachodzi nieważność postępowania,

– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego

rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej

doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi

swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej

wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia

31 maja 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się

na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana

przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce

nieważność postępowania.

Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem

dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie

przez skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista

zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania

głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi

zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia

prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej

i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym

uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez

skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 177 k.p.c., nie daje zaś podstaw.

W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu

prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to

spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut

I CSK 1724/24

naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do

oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I

UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK

37/08).

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach

postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1

i art. 39821 k.p.c.

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.