Klienci banku bez kosztów kasacji. Wniosek o uzupełnienie postanowienia oddalony

Postanowieniem z 14 lipca 2026 r., I CSK 2727/25, Sąd Najwyższy odmówił

przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanego. W postanowieniu tym nie

orzeczono o kosztach.

Pismem z 23 września 2026 r. powodowie wnieśli o uzupełnienie

przywołanego postanowienia Sądu Najwyższego przez orzeczenie o kosztach

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek jako niezasadny podlegał oddaleniu.

Stosownie do art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od

ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego

doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości

żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego

orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Regulacja ta znajduje także zastosowanie do uzupełnienia postanowienia (art. 361

k.p.c.), w tym do orzeczeń tego rodzaju wydawanych w postępowaniu kasacyjnym

(art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.).

Nie budzi wątpliwości, że uzupełnienie postanowienia może dotyczyć także

rozstrzygnięcia o kosztach procesu (odpowiednio o kosztach postępowania

kasacyjnego), jeżeli strona wniosła o ich zasądzenie, a sąd o nich nie orzekł (zob.

postanowienie SN z 1 lutego 2024 r., I CSK 4118/23).

Przesłanką uzupełnienia orzeczenia jest stwierdzenie jego niekompletności

(zob. postanowienie SN z 28 września 2021 r., I USK 45/21).

Z akt sprawy wynikało, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną powodowie

wnieśli o: „- wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania

ewentualnie o

- oddalenie skargi kasacyjnej pozwanego w całości

I CSK 2727/25

3

- zasądzenie na rzecz powodów kosztów zastępstwa procesowego

w postępowaniu wywołanym złożeniem skargi kasacyjnej,

- rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie (k. 49).

Brak powiązania wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego

z decyzją procesową w przedmiocie przyjęcia/ odmowy przyjęcia skargi

do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.) oznacza, że zawarty w odpowiedzi na skargę

kasacyjną wniosek był nieprawidłowy i nie było podstaw, aby orzekać o nim

we wskazanym postanowieniu SN z 14 lipca 2026 r. (zob. mutatis mutandis

postanowienie SN z 3 sierpnia 2023 r., I CSK 150/23), co uzasadnia oddalenie

wniosku o jego uzupełnienie.

Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji (art. 351 § 1 w zw. z art. 361

i w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.).

(M.M.)

[SOP]