Spółka P. nie przeszła z kasacją do Sądu Najwyższego w sporze o zapłatę z R. S.A.

Strona powodowa P. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wywiodła skargę kasacyjną od

wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 11 kwietnia 2025 r., wydanego w sprawie

przeciwko R. sp. z o.o. z siedzibą w L.

Powód uzadanił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą

zasadnością, która wynika z naruszenia art. 66 § 1 w zw. z art. 70 § 1 k.c., a także

art. 487 § 2 k.c. poprzez ich niezastosowanie oraz z naruszenia art. 316 w zw. z art.

2432 k.p.c. poprzez pominięcie podczas rozpoznawania sprawy dwóch

dokumentów, dopuszczonych przez sąd jako środki dowodowe.

I CSK 3168/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Oczywista zasadność w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. występuje,

jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności

głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi

różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji

orzeczenie oczywiście wadliwe. O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub

procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której

naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.

Skarżący zaś powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na argumenty

mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie można więc powoływać

się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące

podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK

5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK

1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).

Przedstawione przez pozwaną uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do

rozpoznania nie czyni zadość tym wymaganiom. Z lektury uzasadnienia wniosku o

przyjęcie skargi do rozpoznania wynika, że skarżący utożsamia niezastosowanie

wymienionych przepisów prawa z dokonaniem odmiennej niż reprezentowana

przez samego skarżącego oceny okoliczności faktycznych sprawy oraz ich

znaczenia w świetle wskazanych przepisów. Również wątpliwości związane z

uwzględnieniem przez sad odwoławczy przedstawionych dowodów wyrażają

wnioski dotyczące stanu faktycznego, jakie zdaniem skarżącego sąd powinien

wysnuć na ich podstawie. Wywód uzasadniający wniosek o przyjęcie skargi do

rozpoznania stanowi zatem próbę polemiki z ustaleniami faktycznymi poczynionymi

w sprawie przez sądy meriti, a także próbę zaprezentowania własnego,

konkurencyjnego poglądu na okoliczności faktyczne sprawy. Należy zatem

przypomnieć i podkreślić, że kwestionowanie stanu faktycznego sprawy w postaci

przyjętej przez sądy powszechne ją rozpoznające jest niedopuszczalne na etapie

postępowania kasacyjnego na mocy art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.

I CSK 3168/25

3

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.

odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania

kasacyjnego orzekł zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt

6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców

prawnych.

Mariusz Załucki

[SOP]