Dobra wiara w sporze o służebność przesyłu. SN nie przyjął skargi P. S.A.

Wnioskodawczyni P. S.A. z siedzibą w P. złożyła skargę kasacyjną od

postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 16 maja 2025 r., wydanego w

sprawie przy udziale E. sp. z o.o. z siedzibą w P. o ustanowienie służebności

przesyłu.

Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania strona wnioskująca uzasadniła

zaobserwowaną rozbieżnością orzeczniczą dotyczącą rozumienia pojęcia dobrej

wiary w kontekście zasiedzenia służebości przesyłu. Do konieczności zdefiniowania

tego pojęcia w sprawach, których przedmiotem jest służebność przesyłu sprowadza

się także występujące w sprawie zdaniem skarżącej istotne zagadnienie prawne.

I CSK 3219/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania musi stanowić skomplikowany problem natury prawnej, niedający się

rozwiązać przy zastosowaniu podstawowych metod wykładni i rozumowania

prawniczego, a także mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia

sprawy. Wyjaśnienie takiego problemu powinno przyczynić się do rozwoju prawa

(zob. np. postanowienia SN: z 5 września 2025 r., I CSK 1214/24; z 28 maja 2025

r., I CSK 289/25; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r.,

I CSK 1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I

CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK

6585/22; z 13 lipca 2023 r., I CSK 2570/22; z 30 maja 2023 r., I CSK 5362/22).

Analogiczne wymaganie stawia się również potrzebie dokonania wykładni

wskazanego przepisu prawa. W ramach tej przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze

problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą (zob. np.

postanowienia SN: z 15 września 2025 r., I CSK 424/25; z 16 kwietnia 2025 r., I

CSK 582/25; z 25 października 2023 r., I CSK 2989/23; z 27 września 2023 r., I

CSK 4679/22, z 17 sierpnia 2023 r., I CSK 5668/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK

6585/22; z 14 czerwca 2023 r., I CSK 1231/23).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie spełnia

wymagań stawanych przesłankom z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Po pierwsze

problematyka pojęcia dobrej wiary zasiadującego służebność przesyłu została

przedstawiona w zbyt ogólny sposób. Skarżąca wskazała na rozbieżności

orzecznicze dotyczące innych stanów faktycznych niż bedący podstawą niniejszej

sprawy. Przedmiotem spraw wymienionych przez wnioskodawczynię była ocena

dobrej wiary Skarbu Państwa lub jego jednostki organizacyjnej wykonujących

działania właściwe dla podmiotów, którym przysługuje służebność przesyłu na

cudzym gruncie. Natomiast niniejsza sprawa odnosi się do okoliczności przejęcia

nieruchomości od Skarbu Państwa przez jego jednostkę, następczo przekształconą

w spółkę kapitałową. Trudno zatem powiedzieć, do jakiego problemu

I CSK 3219/25

3

występującego w niniejszej sprawie miałyby odnosić się ogólne rozważania

dotyczące dobrej wiary.

Po drugie, oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na

podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga sformułowania konkretnego problemu

natury prawnej, w oparciu o skonkretyzowany, wyraźnie wskazany przepis prawa

oraz zredagowanego w postaci przypominającej zagadnienie przedstawiane

Sądowi Najwyższemu z art. 390 k.p.c. (zob. np. postanowienia SN z 21 listopada

2024 r., I CSK 1556/23 i z 28 kwietnia 2022 r., I NSK 23/21 oraz wyrok SN z 7

lutego 2024 r., I USKP 3/23). Skarżąca nie uczyniła zadość temu wymaganiu.

Pomimo obszerności przedstawionego wywodu, zabrakło w nim sformułowania

skonkretyzowanej wątpliwości prawnej, a nawet w ogóle wskazania, na podstawie

których przepisów prawa skarżąca wątpliwość tę powzięła.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach

postępowania kasacyjnego orzekł zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Mariusz Załucki

[SOP]