Bank cofnął skargę kasacyjną w sporze z klientami T.J. i J.J.

W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Bank S.A. w W. od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 18 czerwca 2025 r. i z pismem pozwanego z 19

marca 2026 r., zawierającym cofnięcie skargi kasacyjnej,

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów

o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się

odpowiednio przepisy o apelacji z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również

sama strona.

I CSK 3378/25

2

Odpowiednie zastosowanie znajduje więc m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c.,

w świetle którego w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza

postępowanie kasacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.

W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku

cofnięcia skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne,

orzekając o kosztach tego postępowania.

Takie cofnięcie skargi kasacyjnej miało miejsce w niniejszej sprawie.

Podkreślić przy tym należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością

procesową niepodlegającą kontroli sądu (por. np. postanowienia SN: z 3 września

1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16).

W wypadku cofnięcia skargi przed przedstawieniem akt Sądowi

Najwyższemu funkcjonalnie właściwy dla podejmowania dalszych czynności jest

sąd odwoławczy.

W związku z tym, że akta zostały już przedstawione Sądowi Najwyższemu,

kompetencję w tym przedmiocie przejął ten Sąd. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest

ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania

kasacyjnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.,

orzeczono jak w sentencji.

Wniosek pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty od skargi kasacyjnej

przekazano do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi (art. 80a ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 200 § 1¹ i 1⁴

w zw. z art. 391 § 1 i z art. 398²¹ k.p.c.).

M.L.

[SOP]

Krzysztof Wesołowski