Skarga kasacyjna powodów przeciwko bankowi odrzucona, bo nie wskazano przepisów

I CSK 558/26

2

Wyrokiem z 18 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Legnicy zasądził od Banku

spółki akcyjnej w G. na rzecz: B.W. 101 352,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami za

opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, E.W. 33 784,05 zł wraz z ustawowymi

odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, J.J. 33 784,05 zł wraz z

ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, P.W. 33

784,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r. do dnia

zapłaty, a dalej idące powództwo oddalił.

Wyrokiem z 29 września 2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił ww.

wyrok w ten sposób, że: w punkcie I ppkt 1 oddalił powództwo ponad zasądzone nim

1412,08 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r.; w punkcie I

ppkt 2 oddalił powództwo ponad zasądzone nim 470,69 zł z ustawowymi odsetkami

za opóźnienie od 9 lipca 2022 r.; w punkcie I ppkt 3 oddalił powództwo ponad

zasądzone nim 470,69 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 lipca

2022 r.; w punkcie I ppkt 4 oddalił powództwo ponad zasądzone nim 470,69 zł z

ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 9 lipca 2022 r.; a w pozostałym zakresie

apelację oddalił.

W skardze kasacyjnej powodowie, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie

skargi do rozpoznania, wskazali na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989

§ 1 pkt 4 k.p.c.

Zdaniem skarżących skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi

kasacyjnej należy przytoczenie podstaw kasacyjnych wraz z uzasadnieniem. Oba te

elementy odnoszą się do centralnych wymagań stawianych wspomnianemu

środkowi zaskarżenia, decydujących o istocie i charakterze skargi kasacyjnej.

Skarga, która nie spełnia wymienionych wymagań, jest niedopuszczalna i podlega

odrzuceniu przez sąd drugiej instancji lub Sąd Najwyższy (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.).

Przytoczenie podstaw wymaga wskazania przepisów, które, w ocenie

skarżącego, doznały naruszenia wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia, oraz

postaci tego naruszenia. W przypadku pierwszej podstawy kasacyjnej zarzucane

uchybienie może przejawiać się błędną wykładnią lub niewłaściwym zastosowaniem

I CSK 558/26

3

prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.), a w przypadku drugiej podstawy

kasacyjnej naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na

wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Wymagania tego nie realizuje poprzestanie na powtórzeniu brzmienia art.

3983 § 1 pkt 1 k.p.c. lub posłużenie się ogólnikowymi sformułowaniami stwarzającymi

wątpliwości interpretacyjne co do treści i zakresu zarzutów wypełniających daną

podstawę kasacyjną (zob. postanowienie SN z 19 września 2023 r., I CSK 5304/22,

wraz z przywołanym tam orzecznictwem; podobnie postanowienie SN z 22 stycznia

2026 r., I CSK 3505/24).

Skarga powodów nie spełnia opisanego wyżej wymagania. Nie wskazano

bowiem, które przepisy prawa materialnego miałyby zostać naruszone przez Sąd

drugiej instancji. Jest przy tym oczywiste, że „naruszenie prawa materialnego” musi

odnosić się do konkretnej jednostki redakcyjnej (lub jednostek redakcyjnych) aktu

prawnego. Nieoznaczenie naruszonego, zdaniem skarżących, przepisu prawa

materialnego sprawia, że przytoczone zastrzeżenia skarżących nie stanowią

podstawy kasacyjnej w rozumieniu art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.

W związku z powyższym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na

podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 in fine k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1

w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

[S.J.]

[SOP]