Czwartek Wydanie nr 40

Sygnatura akt
I KK 313/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział I
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
3 listopada 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Kolejny rok w zawieszeniu mimo wcześniejszego skazania. SN uchylił karę N. M.

Przejdź do orzeczenia, 6 min czytania

Spór

Prokurator Generalny w kasacji na niekorzyść skazanego N. M. zarzucił, że sąd warunkowo zawiesił karę roku pozbawienia wolności, mimo że skazany w chwili czynów był już skazany na karę pozbawienia wolności.

Ustalenia sądu

Wyrokiem z 5 września 2024 r. Sąd Rejonowy w Kościanie skazał N. M. za czyn z art. 279 § 1 k.k., a wyrok uprawomocnił się 13 września 2024 r. Czyny objęte wyrokiem z 19 maja 2025 r. przypisano mu za zdarzenia z 19 i 20 września 2024 r.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kościanie i obciążył Skarb Państwa wydatkami związanymi z kasacją.

Dlaczego

Warunek z art. 69 § 1 k.k. nie został spełniony, bo w chwili popełnienia czynów skazany miał już prawomocny wyrok z karą pozbawienia wolności z zawieszeniem. Sąd Najwyższy uznał, że nieaktualne dane o karalności nie zmieniają tej oceny.

Dla firm

Warunkowego zawieszenia kary z art. 69 § 1 k.k. nie można orzec, jeśli sprawca w chwili czynu był już skazany na karę pozbawienia wolności, także zawieszoną. Ten warunek ma charakter obiektywny i nie zależy od wiedzy sądu o karalności.

Więcej o sprawie

Wyrok z 5 września 2024 r. uprawomocnił się 13 września, a zarzucone przestępstwa wobec K. B. miały miejsce 19 i 20 września tego samego roku. Sąd Rejonowy w Kościanie mimo to zawiesił wykonanie kary roku pozbawienia wolności.

W wypadku skazanego N. M. warunek braku uprzedniego skazania na karę pozbawienia wolności nie został spełniony.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura
I KK 313/25

Treść orzeczenia około 6 minut czytania

I KK 313/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)

SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie N. M.

skazanego z art. 282 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu 3 listopada 2025 r.,

w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie

z 19 maja 2025 r., sygn. akt II K 159/25,

1. uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do N. M. w części

dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę Sądowi

Rejonowemu w Kościanie w tym zakresie do ponownego

rozpoznania;

2. obciąża Skarb Państwa wydatkami związanymi z

rozpoznaniem kasacji Prokuratora Generalnego.

Andrzej Tomczyk

Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz

Uzasadnienie

I KK 313/25

2

Sąd Rejonowy w Kościanie, II Wydział Karny, wyrokiem z 19 maja 2025 r.,

sygn. akt II K 159/25, po rozpoznaniu m.in. sprawy N. M. , oskarżonego o to, że (k.

165-167):

„2.1. w dniu 19.09.2024r. w K., woj. [...], działając wspólnie

i w porozumieniu z K. M. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej używając wobec K.

B. przemocy w postaci uderzeń ręką w twarz doprowadził pokrzywdzonego do

rozporządzenia własnym mieniem poprzez wydanie słuchawek marki J., wartości

300 zł oraz wypłacenie z bankomatu pieniędzy w kwocie 70 zł powodując straty w

łącznej wysokości 370 zł na szkodę K. B. powodując nadto obrażenia ciała w postaci

rany bocznej ściany nosa, złamania kości nosowych z przemieszczeniem, stłuczenia

dziąseł szczęki oraz urazu zęba pierwszego górnego prawego, które to obrażenia

naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas powyżej 7 dni,

tj. o przestępstwo z art. 282 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

2.2. w dniu 20.09.2024r. w K., woj. [...], działając wspólnie

i w porozumieniu z K. M. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej używając wobec K.

B. przemocy w postaci uderzeń ręką w twarz oraz

w brzuch doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem

poprzez wykonanie przelewu blik na telefon w kwocie 40 zł działając na szkodę K. B.

powodując nadto obrażenia ciała w postaci rany bocznej ściany nosa, złamania kości

nosowych z przemieszczeniem, stłuczenia dziąseł szczęki oraz urazu zęba

pierwszego górnego prawego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów

ciała pokrzywdzonego na czas powyżej 7 dni, tj. o przestępstwo z art. 282 § 1 k.k. i

art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

2.3. w dniu 19.09.2024r. w K., woj. [...], działając w celu osiągnięcia korzyści

majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem L. sp. z o. o. z

siedzibą we W. w ten sposób, że zastawił do ww. lombardu słuchawki marki J. kol.

białego w zestawie ze stacją dokującą, etui za kwotę 50 zł oświadczając, że towar

stanowi jego własność i nie pochodzi z kradzieży, wprowadzając w błąd pracownika

lombardu, czym działał na szkodę wymienionego lombardu,

tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k.”

I KK 313/25

3

orzekł:

„2. oskarżonego N. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt

1 i 2 aktu oskarżenia, przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. przyjmuje, że czyny stanowiły

ciąg przestępstw z art. 282 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z

art. 91 § 1 k.k. i za to na mocy art. 282 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu

karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

3. oskarżonego N. M. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt

3 aktu oskarżenia, czyn jako wypadek mniejszej wagi kwalifikuje z art. 286 § 3 k.k. i

za to na mocy art. 286 § 3 k.k., art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę grzywny 100

(sto) stawek dziennych po 10 (dziesięć) zł każda,

4. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie

orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec N. M. na okres próby 3 (trzech) lat,

(…).”

Powyższy wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się 27 maja 2025 r.

(k. 167).

Kasację od tego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia o karze, na

niekorzyść skazanego N. M. wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił on „rażące i

mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a

mianowicie art. 69 § 1 k.k., poprzez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej

oskarżonemu N. M. kary jednego roku pozbawienia wolności, mimo że w czasie

popełnienia zarzuconego przestępstwa był on skazany na karę pozbawienia

wolności”

i wniósł

„o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym

zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kościanie.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodzić się trzeba z autorem kasacji, że zaskarżone orzeczenie zostało

wydane z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu

prawa materialnego, a mianowicie art. 69 § 1 k.k.

I KK 313/25

4

W myśl tego unormowania, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary

pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli

sprawca w czasie popełnienia przypisanego mu przestępstwa nie był skazany na

karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów

kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zaznaczyć przy

tym należy, iż określony w art. 69 § 1 k.k. warunek obejmuje zarówno skazanie na

karę bezwarunkowego pozbawienia wolności, jak i na tę karę z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania (por. wyroki Sądu Najwyższego z: 26 października 2020

r., IV KK 734/19; 12 marca 2019 r., V KK 103/18; 12 lutego 2019 r., II KK 290/18).

W wypadku skazanego N. M. warunek braku uprzedniego skazania na karę

pozbawienia wolności nie został spełniony. Został on bowiem skazany przez Sąd

Rejonowy w Kościanie wyrokiem z 5 września 2024 r., sygn. akt

II K 175/24, który za czyn z art. 279 § 1 k.k. wymierzył mu m.in. karę roku pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3

lata. Wyrok ten uprawomocnił się 13 września 2024 r., więc zarówno w czasie

popełnienia przestępstwa będącego przedmiotem niniejszego postępowania, jak i w

chwili orzekania przez Sąd Rejonowy w Kościanie oskarżony był sprawcą skazanym

na karę pozbawienia wolności.

Nie ulega wątpliwości, że zastosowanie w zaistniałej sytuacji przepisu art. 69

§ 1 k.k. i warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności

było bezpodstawne, ponieważ rażąco naruszało wskazany przepis prawa

materialnego i miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Niczego w tym

zakresie nie zmienia fakt, że wydając wyrok, Sąd Rejonowy w Kościanie bazował na

nieaktualnych danych o karalności oskarżonego. Określony w art. 69 § 1 k.k.

warunek braku skazania sprawcy w czasie czynu na karę pozbawienia wolności ma

charakter obiektywny, więc jego spełnienie nie jest zależne od wiedzy sądu

rozpoznającego sprawę.

Z tych powodów Sąd Najwyższy, uwzględniając kasację, uchylił zaskarżony

wyrok w zaskarżonej części i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu

w Kościanie do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy

Sąd ten wyda rozstrzygnięcie zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym.

I KK 313/25

5

[J.J.]

[a.ł]

Andrzej Tomczyk

Waldemar Płóciennik

Eugeniusz Wildowicz

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.