Sąd Najwyższy przeniósł sprawę oskarżonego z Wrocławia do Zielonej Góry

Do Sądu Rejowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu sygn. akt

V K 751/26 wpłynął akt oskarżenia przeciwko X. Y., oskarżonemu o czyny z art. 13

§ 1 w zw. z art. 300 § 1 i 3 k.k. i in., popełnione

na szkodę m.in. na szkodę „Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Wrocławia -

Śródmieścia we Wrocławiu, Wydziału […] ”, zarejestrowany pod sygn. akt V K

751/26. Okoliczność ta w ocenie sądu wnioskującego przemawia za przekazaniem

sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

I KO 83/26

2

Wniosek Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu jest

zasadny.

Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie” sprawy spod rozpoznania sądu

miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy,

kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości. Co należy rozumieć pod tym

pojęciem, ustawa nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd,

że chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub

w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego

rozpoznania sprawy przez sąd właściwy [por. np. postanowienie Sądu Najwyższego

(dalej SN) z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99, Prokuratura i Prawo 2000, nr

3, poz. 7]. O zaistnieniu takich okoliczności można mówić niewątpliwie wtedy, gdy

statio fisci Skarbu Państwa będące konkretnym sądem w strukturze sądownictwa

powszechnego występuje jako pokrzywdzony, uzasadnia przekazanie sprawy

innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości

(postanowienie SN z 7 kwietnia 2006 r. sygn. akt III KO 20/06, LEX 610696;

postanowienie SN z 19 sierpnia 2003 r. sygn. akt II KO 33/03, OSNwSK 2003/1, poz.

1716; postanowienie SN z 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III KO 4/04, OSNwSK 2004/1,

poz. 759; postanowienie SN z 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III KO 7/04, OSNwSK

2004/1, poz. 762; postanowienie SN z 19 maja 2006 r. sygn. akt IV KO 31/06, LEX

611027; postanowienie SN z 2 kwietnia 2004 r. sygn. akt V KO 13/04, OSNwSK

2004/1, poz. 684; postanowienie SN z 17 sierpnia 2004 r. sygn. akt V KO 48/04,

OSNwSK 2004/1, poz. 1449; postanowienie SN z 29 listopada 2002 r. sygn. akt V

KO 54/02, Legalis 365299; postanowienie SN z 15 października 2003 r. sygn. akt IV

KO 41/03, OSNwSK 2003/1, poz. 2149; postanowienie SN z 8 czerwca 2005 r. sygn.

akt IV KO 35/05, OSNwSK 2005/1, poz. 1121).

W realiach niniejszej sprawy jej rozpoznanie przez Sąd Rejonowy dla

Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu mogłoby wywołać u postronnego

obserwatora wątpliwości co do zdolności sędziów tego Sądu do zachowania

bezstronności.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy, na mocy art. 37 k.p.k., przekazał

sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze.

I KO 83/26

3

[J.J.]

[r.g.]