Czwartek Wydanie nr 40

Sygnatura akt
I KZ 55/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
4 listopada 2025 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Po zwolnieniu majora z wojska dozór przejęła policja. SN utrzymał zmianę w mocy

Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania

Spór

Obrońca oskarżonego mjr. rez. Ł. S. zaskarżył postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie w części, w której zmieniono dozór przełożonego wojskowego na dozór policji. Zarzucał m.in. brak przesłanek do utrzymania tego środka.

Ustalenia sądu

Sąd uznał, że po zwolnieniu oskarżonego z zawodowej służby wojskowej trzeba było zmienić podmiot sprawujący dozór, a przesłanki stosowania środka nadal istnieją. Obrońca twierdził, że ryzyko matactwa i ucieczki nie zachodzi.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, oddalając zażalenie obrońcy.

Dlaczego

Po zwolnieniu ze służby wymagana była zmiana podmiotu dozoru, a środek zapobiegawczy zabezpiecza też dalsze etapy procesu, aż do rozpoczęcia wykonywania kary.

Więcej o sprawie

Pokrzywdzoną jest szeregowa, a oskarżony ma zakaz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 100 metrów. Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki, które uzasadniły środek, nadal istnieją.

W przedmiotowej sprawie, mając na względzie okoliczność zwolnienia oskarżonego z zawodowej służby wojskowej niezbędnym było dokonanie zmiany podmiotu sprawującego dozór nad osobą oskarżonego.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura
I KZ 55/25

Treść orzeczenia

I KZ 55/25

POSTANOWIENIE

Dnia 4 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Bednarek

Protokolant Mikołaj Żaboklicki

w sprawie oskarżonego Ł. S.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 4 listopada 2025 r.

w przedmiocie zażalenia obrońcy

na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 czerwca 2025

r., sygn. akt So 1/25 o zmianę środka zapobiegawczego wobec mjr. rez. Ł. S.

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt So 1/25, Wojskowy Sąd

Okręgowy w Warszawie nie uwzględnił wniosku obrońcy Ł. S. o uchylenie

stosowanego środka zapobiegawczego w postaci dozoru przełożonego

wojskowego - Dowódcy […] ppłk A. G. połączonego z:

1. zakazem kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną szer. N. B.

oraz świadkami szer. A. C. plut. P. M. , szer. A. G. , st. kpr. M. S., st. sierż. M.

K.,

I KZ 55/25

2

2. zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej szer. N. B. na odległość mniejszą

niż 100 metrów.

W pkt. II zmienił ww. środek poprzez zastosowanie w jego miejsce środka

zapobiegawczego w postaci dozoru policji sprawowanego przez Komendę

Powiatową Policji w G. połączonego z obowiązkiem stawiania się oskarżonego mjr

rez. Ł. S. w przedmiotowej jednostce policji z częstotliwością dwa razy w miesiącu,

czyli co 2 tygodnie, oraz połączonego z zakazem kontaktowania się w jakikolwiek

sposób z pokrzywdzoną szer. N. B. oraz świadkami szer. A. C. plut. P. M., szer. A.

G., st. kpr. M. S., st. sierż. M. K. oraz zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej szer.

N. B. na odległość mniejszą niż 100 metrów.

Zażalenie na ww. postanowienie złożył obrońca Ł. S. i zaskarżył

rozstrzygnięcie w części w jakiej doszło do zmiany środka zapobiegawczego i

zarzucił rozstrzygnięciu:

1. nieuwzględnienie, że ustały przyczyny, wskutek których został on

zastosowany wobec oskarżonego tj. będzie utrudniał postępowanie karne, w

sytuacji, gdy nie zachodzi realna obawa matactwa, ucieczki czy ukrywania

się oskarżonego;

2. niewskazania przesłanek, które w ocenie sądu determinują zasadność

utrzymania środka zapobiegawczego w postaci dozoru policji wobec

uprzedniego środka zapobiegawczego w postaci dozoru przełożonego

wojskowego;

3. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia,

tj. art. 249 § 1 k.p.k. poprzez zmianę stosowania środka zapobiegawczego

wobec oskarżonego, mimo że nie zachodzi ogólna przesłanka stosowania

tego środka zapobiegawczego - dozór policji i brak uzasadnienia, czemu do

zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania niezbędne jest stosowanie

dozoru policji;

4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę

orzeczenia, poprzez nieprawidłowe ustalenie, że ze strony oskarżonego

zachodzi ryzyko matactwa, ucieczki lub utrudniania w inny bezprawny

I KZ 55/25

3

sposób postępowania karnego, w sytuacji, gdy prokuratura zgromadziła już

obszerny materiał dowodowy, w tym przesłuchania wszystkich świadków

natomiast przed sądem trwa postępowanie dowodowe natomiast oskarżony

ma zakaz kontaktowania się ze świadkami, a zatem oskarżony nie ma

żadnej realnej możliwości wpływu na treść dowodów, a ponadto, mając na

względzie dotychczasowy, ustabilizowany sposób życia mjr. rez. Ł. S. oraz

jego niekaralność można z dużą dozą prawdopodobieństwa przypuszczać,

że nie będzie on próbować uciekać lub ukrywać się, a co więcej, oskarżony

złożył już wyjaśnienia przed Wojskowym Sądem Okręgowym oraz deklaruje

on współpracę w wyjaśnieniu okoliczności sprawy.

Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie środka

zapobiegawczego w postaci dozoru policji wobec mjr. rez. Ł. S. .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie okazało się niezasadne, dlatego też Sąd Najwyższy utrzymał w

mocy zaskarżone postanowienie. Należy w pełni podzielić argumentację zawartą w

postanowieniu Sądu Okręgowego w Warszawie. Stosownie do unormowania

zawartego w art. 253 § 1 k.p.k., środek zapobiegawczy należy niezwłocznie uchylić

lub zmienić, jeżeli ustaną przyczyny, wskutek których został on zastosowany, lub

powstaną przyczyny uzasadniające jego uchylenie albo zmianę. W przedmiotowej

sprawie, mając na względzie okoliczność zwolnienia oskarżonego z zawodowej

służby wojskowej niezbędnym było dokonanie zmiany podmiotu sprawującego

dozór nad osobą oskarżonego. Jednocześnie prawidłowo sąd uznał, iż w dalszym

ciągu pozostają aktualne przesłanki, które legły u podstaw zastosowania

przedmiotowego środka zapobiegawczego względem osoby oskarżonego.

Wbrew twierdzeniom obrońcy, w sprawie zachodzi duże

prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo zaś zastosowanie

dozoru policji jest uzasadnione koniecznością zabezpieczenia prawidłowego toku

postępowania. Argumentując wywiedzione zażalenia, obrońca pomija, iż funkcją

środka zapobiegawczego jest zabezpieczenie prawidłowego toku całego procesu

karnego. Oznacza to, że stosując środki zapobiegawcze, sąd chroni nie tylko

postępowanie dowodowe, ale ochroną może również objąć jego dalsze etapy, aż

I KZ 55/25

4

do chwili rozpoczęcia wykonywania kary, zgodnie z art. 249 § 4 k.p.k. Stosowanie

środków zapobiegawczych może zatem mieć miejsce nie tylko w celu

zagwarantowania prawidłowego toku postępowania dowodowego, ale również

później, tak jak w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w

części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.