Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość zażalenia o zabezpieczenie alimentów

Pismem z 11 lutego 2026 r. S. R.(dalej: „skarżący”) wniósł skargę

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.

VI ACz 303/25. Skarżący domaga się:

1. stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt. VI Acz

303/25 w przedmiocie zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu

Okręgowego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2023 r. o zabezpieczenie

alimentów w sprawie o rozwód (sygn. akt VI C (…)/23),

I NSP 119/26

2

2. zlecenia Sądowi Okręgowemu w Warszawie odpowiednich czynności w

wyznaczonym terminie,

3. zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w

wysokości 20 000 zł oraz kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub

nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

(tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) strona może wnieść

skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie

jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej

sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych

i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do

załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego

(przewlekłość postępowania).

Skarga na przewlekłość może dotyczyć tylko określonej kategorii postępowań. Ich

zamknięty katalog został zawarty w art. 3 u.s.p.p. (zob. m.in. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 18 lutego 2025 r., I NSP 17/25; z 4 listopada 2025 r., I NSP 446/25).

Skarga nie przysługuje na przewlekłość postępowania incydentalnego (zob. postanowienie

Sądu Najwyższego z 28 września 2021 r., I NSP 130/21). Postępowanie tego rodzaju nie

jest „sprawą” w rozumieniu art. 2 u.s.p.p.

Z treści skargi wynika, że dotyczy ona postępowania incydentalnego,

tj. postępowania o zabezpieczenie alimentów w sprawie o rozwód, w analizowanym

przypadku jego etapu zażaleniowego. Jak podkreślono powyżej, w postępowaniu tego

rodzaju ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na przewlekłość, a

zatem skarga ta jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Wskazać na marginesie należy, że brak możliwości wniesienia skargi

na przewlekłość postępowania incydentalnego, nie oznacza, że prawidłowość czynności

podejmowanych przez sąd w takim postępowaniu, nie może zostać poddana ocenie, jeżeli

skarga na przewlekłość postępowania została wniesiona w postępowaniu głównym na czas

I NSP 119/26

3

trwania, którego bezpośrednio oddziałuje bieg postępowania

incydentalnego

(postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2025 r., I NSP 425/25).

Mając to na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986

§ 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p., orzekł jak w sentencji.

MR

[a.ł]