Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość, bo postępowanie już się zakończyło

M. G. pismem z 14 marca 2026 r., które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego we

Wrocławiu 17 marca 2026 r., działając w imieniu własnym, wniosła skargę na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

toczącej się przed ww. Sądem w sprawie o sygn. akt V S 31/25, które pozostaje w

związku ze sprawami o sygn. akt I C 2082/24 oraz XII C 588/25.

W treści skargi wniosła o: stwierdzenie przewlekłości postępowania

prowadzonego przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn.

akt V S 31/25 (pkt 1), zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do niezwłocznego podjęcia

czynności procesowych, w szczególności do rozpoznania złożonych wniosków oraz

skarg (pkt 2), przyznania kwoty 20 000,00 zł. tytułem rekompensaty za naruszenie

I NSP 137/26

2

prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (pkt 3), zbadanie

nieprawidłowości proceduralnych w postępowaniach prowadzonych przed Sądem

Okręgowym we Wrocławiu, które pozostają w bezpośrednim związku ze sprawą o

sygn. akt V S 31/25 (pkt 4), rozpoznanie złożonych wniosków procesowych, w

szczególności wniosku o przeniesienie sprawy do innego sądu, który dotychczas

nie został rozpatrzony (pkt 5), w przypadku formalnego zakończenia postępowania

– wznowienie czynności procesowych w celu rozpoznania załączonych skarg,

wniosków oraz zarzutów proceduralnych (pkt 6).

Prezes Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w odpowiedzi na skargę M. G. z

25 marca 2026 r. zgłosił swój udział w sprawie oraz wniósł o jej odrzucenie. W

uzasadnieniu odpowiedzi opisał przebieg postępowania sprawie o sygn. V S 31/25

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.

1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”) strona może

wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,

nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,

jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego

postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych

okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia

sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego

(przewlekłość postępowania).

Stosownie do treści art. 2 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość

postępowania, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości

I NSP 137/26

3

postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość

czynności podjętych przez Sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego

postępowanie w sprawie albo czynności podjętych przez prokuratora

prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu

zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd

lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy

egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.

Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od

jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie

skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej

zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej

zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła

przewlekłość postępowania.

Artykuł 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog

postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do

wniesienia skargi na przewlekłość (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29

listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 29 października 2009

r., KSP 18/09).

Natomiast w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość skargę o

stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość

postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość

ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez

dyscyplinowanie sądu meriti do podejmowania terminowych i właściwych czynności

prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie.

W przedmiotowej sprawie V S 31/25 postępowanie skargowe zostało

zainicjowane 27 sierpnia 2025 r. Tego dnia wygenerowano raport z losowania

SLPS, zaś 1 września 2025 r. wydano zarządzenie o uzupełnieniu braków

formalnych. Po przeprowadzeniu postępowania, postanowieniem z 31 października

2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Odpis orzeczenia doręczono

skarżącej pocztą. Przesyłka pozostawała awizowana i zwrócona jako niepodjęta.

Zarządzeniem pozostawiono ją w aktach ze skutkiem doręczenia na 20 listopada

I NSP 137/26

4

2025 r. Orzeczenie z 31 października 2025 r. pozostaje zatem prawomocne z

dniem wydania wobec braku możliwości jego zaskarżenia.

Skarżąca złożyła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki w dniu 17 marca 2026 r., a zatem już po prawomocnym

zakończeniu postępowania w sprawie o sygn. akt V S 31/25, która toczyła się przed

Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu i z tej przyczyny skarga jest niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Najwyższy na podstawie

art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

JW.

[r.g.]