SN odrzucił skargę na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego adwokatury

Pismem z … lutego 2026 r. A. P. złożyła skargę na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed

Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury w sprawie o sygn. … .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

I NSP 141/26

2

nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”), uprawnionym

do wniesienia skargi jest: 1) w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe - strona; 2) w postępowaniu w sprawach o wykroczenia -

strona; 3) w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności podmiotów

zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary - strona lub wnioskodawca; 4) w

postępowaniu karnym - strona oraz pokrzywdzony, nawet jeśli nie jest stroną; 5) w

postępowaniu cywilnym - strona, interwenient uboczny i uczestnik postępowania; 6)

w postępowaniu sądowo-administracyjnym - skarżący oraz uczestnik postępowania

na prawach strony; 7) w postępowaniu egzekucyjnym oraz w innym postępowaniu

dotyczącym wykonania orzeczenia sądowego - strona oraz inna osoba realizująca

swoje uprawnienia w tym postępowaniu. Wskazany przepis określa katalog

postępowań, w których dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość.

Według przepisów u.s.p.p., skarga na przewlekłość nie przysługuje w każdym

postępowaniu, ponieważ dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 u.s.p.p.

Katalog ten ma charakter zamknięty (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1

czerwca 2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I

NSP 101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8

maja 2020 r., I NSP 47/20).

Podsumowując, przepisy u.s.p.p. nie przewidują możliwości złożenia skargi

na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przed Wyższym

Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury, co skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Ze względu na powyższe, należało skargę odrzucić, o czym orzeczono w

sentencji postanowienia. Nakazano też Sądowi Najwyższemu zwrócić na rzecz

Skarżącej kwotę 200 złotych tytułem uiszczonej opłaty sądowej od skargi

(art. 17 ust. 3 u.s.p.p.).

D.Z.

[r.g.]

I NSP 141/26

3