Skarga na przewlekłość w sprawie VI ACa 391/23 odrzucona za nieuzupełnione braki

Pismem oznaczonym datą 19 grudnia 2024 r. P. Ś. i B. S. (dalej: „Skarżący”)

reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. M. D. złożyli skargę

na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym

w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI ACa 391/23.

Zarządzeniem z 6 maja 2025 r. pełnomocnik Skarżących został wezwany

do uzupełnienia braków fiskalnych skargi na przewlekłość postępowania poprzez

uiszczenie opłaty w wysokości 400 zł w terminie tygodniowym od dnia doręczenia

wezwania, pod rygorem dorzucenia skargi.

I NSP 165/25

2

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone

pełnomocnikowi Skarżących 12 maja 2025 r., a termin do usunięcia braków upływał

19 maja 2025 r.

Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023 r., poz.

1725, dalej jako: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej

sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i

prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej

niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej

wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 u.s.p.p., skarga powinna czynić zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: żądanie

stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz

przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Natomiast na podstawie art. 17

ust. 1 i 2 u.s.p.p. skarga podlega stałej opłacie w wysokości 200 zł, a jeśli skargę

wniosło kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 u.s.p.p., w sprawach nieuregulowanych w ustawie

do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy

o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga

dotyczy.

Stosownie zaś do art. 397 § 3 k.p.c. do postępowania toczącego się

na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym.

Zgodnie z art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną,

I NSP 165/25

3

nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację,

której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.

Jak wskazano powyżej, pełnomocnik Skarżących został wezwany do

uzupełnienia braków formalnych skargi, których to braków ostatecznie nie uzupełnił

w zakreślonym przez Sąd Najwyższy terminie, dlatego też wniesiona przez niego

skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.

akt VI ACa 391/23 podlegała odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł, jak w sentencji.

[r.g.]