Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
I NSP 18/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
11 grudnia 2025 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skarga na przewlekłość sprawy trwającej ponad 10 lat trafi do Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

J. B., uniewinniony od zarzutu z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, skarży się na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie (VIII K 85/13) i Sądem Apelacyjnym w Warszawie (II AKa 400/24).

Ustalenia sądu

Skarżący twierdzi, że postępowanie toczy się od ponad 10 lat i przytacza szereg okoliczności dotyczących jego trwania. Sąd Najwyższy nie przesądzał, czy doszło do przewlekłości.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy podjął postępowanie i przekazał skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Dlaczego

Według Sądu Najwyższego skarga dotyczy przewlekłości zarówno przed sądem okręgowym, jak i apelacyjnym, a przepisy o właściwości należy interpretować ściśle. Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze to sąd apelacyjny rozpoznaje taką skargę w całości.

Więcej o sprawie

J. B., uniewinniony od zarzutu z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, złożył skargę na przewlekłość w postępowaniu przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Sąd Najwyższy uznał, że to sąd apelacyjny jest właściwy do jej rozpoznania w całości.

Pismem z 3 stycznia 2025 r. J. B. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego, które toczy się już od ponad 10 lat.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 18/25

Treść orzeczenia

I NSP 18/25

POSTANOWIENIE

Dnia 11 grudnia 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Żmij

w sprawie ze skargi J. B.

uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29

lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.

II AKa 400/24 i Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. VIII K 85/13,

z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie

na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej

i Spraw Publicznych w dniu 11 grudnia 2025 r.,

z urzędu postanawia:

1. podjąć postępowanie.

2. na podstawie art. 4 ust. 1b w związku z art. 8 ust. 2 ustawy

z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w związku z

art. 35 § 1 k.p.k. przekazuje skargę do rozpoznania Sądowi

Apelacyjnemu w Warszawie

[kf]

Uzasadnienie

I NSP 18/25

2

Pismem z 3 stycznia 2025 r. J. B. wniósł o stwierdzenie przewlekłości

postępowania sądowego, które toczy się już od ponad 10 lat.

W uzasadnieniu skarżący przytoczył szereg okoliczności dotyczących

trwania całego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu

w Warszawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.

1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy

wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem

apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość

postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4

ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości

jest sąd apelacyjny”.

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,

I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r.,

I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r.,

I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25;

z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25,

z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25,

z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25).

Po przeprowadzeniu ponownej, dokładnej analizy treści skargi

Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że skarżący kwestionuje całość trwania

postępowania, tak przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie,

I NSP 18/25

3

jak i Sądem Okręgowym w Warszawie. Samo żądanie skargi

nie jest tu rozstrzygające (falsa demonstratio non nocet).

Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości w postępowaniu

przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie i Sądem Okręgowym w Warszawie,

właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b

w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w związku z art. 35

§ 1 k.p.k. orzekł, jak w sentencji.

[kf]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.