Skarga na przewlekłość apelacji odrzucona w części, bo nie uiszczono opłaty za S. P.

Pismem z 2 września 2025 r. A. P. i S. P. wnieśli skargę na przewlekłość

postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie VIII ACa

2282/25. Zażądali stwierdzenia, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w

Warszawie w sprawie VIII ACa 2282/25 nastąpiła przewlekłość postępowania;

zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Warszawie do niezwłocznego przesłania

powodom odpisu apelacji pozwanego oraz pilnego wyznaczenia rozprawy

apelacyjnej w najbliższym możliwym terminie; przyznania od Skarbu Państwa na

rzecz skarżącej A. P. kwoty 2000 zł i S. P. kwoty 2000 zł tytułem sumy pieniężnej

oraz „zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bydgoszczy zwrotu

I NSP 397/25

2

kosztów niniejszego postępowania, w tym opłaty od skargi – 200 zł

oraz wynagrodzenia pełnomocnika – radcy prawnego – według norm przepisanych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1728, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), skarga na przewlekłość

podlega stałej opłacie w wysokości 200 złotych. Natomiast, jeśli skargę wniosło

kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie.

Pełnomocnik skarżących zarządzeniem z dnia 25 listopada 2025 r. został

wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi na przewlekłość w zakresie S. P.

(k. 16). Wezwanie zostało doręczone w dniu 2 grudnia 2025 r. (k. 18). Do chwili

obecnej braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w sprawach

nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd

stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Zgodnie z art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej

instancji odrzuca zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej

instancji, jak również zażalenie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym

terminie.

Z uwagi na to, że pełnomocnik skarżących nie uiścił w zakreślonym terminie

opłaty od skargi na przewlekłość, na podstawie art. 373 § 1 w związku z art. 397 §

3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga

jako nieopłacona w zakresie S. P. podlegała odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

[kf]

[r.g.]

I NSP 397/25

3