- Sygnatura akt
- I NSP 48/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 14 kwietnia 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy nie rozpoznał skargi na przewlekłość w Gdańsku i przekazał ją okręgowemu
Skarżący, reprezentowany przez prawno-księgowego, zarzucał przewlekłość postępowania o uchylenie obowiązku alimentacyjnego przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Południe w sprawie V RC 39/26.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Sygnatura
- I NSP 48/26
Dla firm: Skargę na przewlekłość postępowania przed sądem rejonowym rozpoznaje sąd okręgowy będący sądem przełożonym, a nie Sąd Najwyższy. Skierowanie takiej skargi do SN kończy się jej przekazaniem.
Sąd Najwyższy po przeprowadzeniu analizy treści skargi doszedł do wniosku, że skarżący kwestionuje całość trwania postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Południe w Gdańsku w sprawie V RC 39/26.
Treść orzeczenia
I NSP 48/26
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Dobrowolski
w sprawie z powództwa R. M.
przeciwko M. M.
o uchylenie obowiązku alimentacyjnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 14 kwietnia 2026 r.,
na skutek skargi R. M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Rejonowym Gdańsk-
Południe w Gdańsku w sprawie o sygn. V RC 39/26,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według
właściwości Sądowi Okręgowemu w Gdańsku.
Uzasadnienie
Pismem z 10 lutego 2026 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) R. M.
(dalej: „skarżący”), reprezentowany przez pełnomocnika prawno-księgowego I. N.,
złożył wniosek stanowiący w części skargę na przewlekłość postępowania
sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Południe w Gdańsku w
sprawie o sygn. V RC 39/26.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I NSP 48/26
2
Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy,
ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Okręgowy w Gdańsku.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie
prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym
prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym
bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej:
„ustawa o skardze na przewlekłość”), jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość
postępowania przed sądem rejonowym, to zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o skardze
na przewlekłość sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony
nad sądem, przed którym toczy się postępowanie.
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia
Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,
I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r.,
I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r.,
I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25;
z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25,
z 18 września 2025 r., I NSP 289/25).
Sąd Najwyższy po przeprowadzeniu analizy treści skargi doszedł do wniosku,
że skarżący kwestionuje całość trwania postępowania toczącego się przed Sądem
Rejonowym Gdańsk-Południe w Gdańsku w sprawie V RC 39/26.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej
niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Okręgowemu w Gdańsku
na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym
odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się
do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość.
Marek Dobrowolski
I NSP 48/26
3
s.h.
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.