Pełnomocnicy uzupełnili braki skargi na przewlekłość dzień po terminie

Pismem z 20 sierpnia 2025 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej)

pełnomocnicy R. P. i K. G. (dalej: „skarżący”) wnieśli za pośrednictwem Sądu

Apelacyjnego w Poznaniu do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej

zwłoki w sprawie I ACa 1990/24, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w

I NSP 492/25

2

Poznaniu. Pismem z 30 października 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego).

Sąd Apelacyjny w Poznaniu przedstawił ww. skargę Sądowi Najwyższemu. W

przedmiotowej skardze skarżący wnieśli o:

1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie;

2. wydanie Sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia

w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności, w szczególności

niezwłocznego wyznaczenia terminu rozprawy odwoławczej;

3. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz każdego ze

skarżących sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł;

4. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz każdego ze

skarżących kosztów zastępstwa w postępowaniu skargowym wg norm

przepisanych;

5. zwrócenie uiszczonej opłaty stałej od skargi na rachunek

bankowy pełnomocnika skarżącego.

Pismami z 17 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy wezwał każdego

z pełnomocników reprezentujących skarżących do uzupełnienia braku formalnego

skargi poprzez przedłożenie oryginału bądź poświadczonego za zgodność

z oryginałem pełnomocnictwa uprawniającego do zastępowania poszczególnych

skarżący w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w terminie tygodniowym

pod rygorem odrzucenia skargi w zakresie dotyczącym poszczególnych skarżących.

Wezwania Sądu Najwyższego zostały doręczone każdemu z pełnomocników

w dniu 20 listopada 2025 r.

Każdy z pełnomocników uzupełnił brak formalny pismem nadanym

w placówce pocztowej w dniu 28 listopada 2025 r. (k. 19 i 22 akt SN).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), w sprawach

I NSP 492/25

3

nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi,

sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy. W przedmiotowej sprawie obliguje

to do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

W myśl art. 397 § 11 k.p.c. in fine nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków,

do których usunięcia strona była wzywana, skutkuje odrzuceniem zażalenia, czyli –

jak w tym przypadku – odrzuceniem skargi.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnicy skarżących zostali wezwani

do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi

w stosunku do każdego ze skarżących. Wezwania doręczono im 20 listopada

2025 r., tak więc termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie 27 listopada

2025 r. Pełnomocnicy skarżących braki formalne uzupełnili, nadając pisma listami

poleconymi 28 listopada 2025 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 11

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość,

orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania

zwrócono każdemu ze skarżących opłatę od skargi w wysokości po 200 zł.

[D.Z.]

[a.ł]