Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
I NSP 497/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
29 stycznia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skarga na przewlekłość sprawy o ustalenie trafi do Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

H. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie o ustalenie przeciwko V. B. i I. D., w której udział wziął Skarb Państwa, reprezentowany przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że skarga obejmuje zarówno postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie, jak i przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o oddalenie skargi.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Dlaczego

Przepisy wyznaczające właściwość Sądu Najwyższego w sprawach o przewlekłość są interpretowane ściśle, a w przypadku przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i apelacyjnym właściwy jest sąd apelacyjny w całości.

Dla firm

Skargi na przewlekłość obejmujące postępowanie przed sądem okręgowym i apelacyjnym rozpoznaje sąd apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy.

Więcej o sprawie

Skarżący, reprezentowany przez adwokata, zaskarżył przewlekłość zarówno postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie (XXV C 1620/20), jak i przed Sądem Apelacyjnym (VI ACa 3062/24). Sąd Najwyższy wskazał, że takie skargi rozpoznaje w całości sąd apelacyjny.

skarżący objął skargą postępowania tak przed Sądem I instancji, jak i postępowanie Sądem II instancji

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 497/25

Treść orzeczenia

I NSP 497/25

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Grzegorz Żmij

w sprawie z powództwa H. S.

przeciwko V. B. i I. D.

o ustalenie,

z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych

w dniu 29 stycznia 2026 r.,

na skutek skargi powoda na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym

w Warszawie o sygn. XXV C 1620/20 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie w

sprawie o sygn. VI ACa 3062/24,

stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według

właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

Skargą z 18 września 2025 r. (data nadania) skarżący H. S. zastępowany

przez adw. A. C. wniósł skargę na przewlekłość postępowania sądowego,

toczącego

się

obecnie

przed

Sądem

Apelacyjnym

w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3062/24.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie w odpowiedzi na skargę

z 9 grudnia 2025 r. wniósł o oddalenie skargi.

I NSP 497/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy,

ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej:

„ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie

do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym

lub Sądem Najwyższym. Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania

przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy

o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd

apelacyjny”.

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,

I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r.,

I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r.,

I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25;

z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25;

z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25,

z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25;

z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25).

Sąd Najwyższy w wyniku dokonania całościowej oceny treści skargi,

jak i przyjmując wyjaśnienia w tym zakresie, zawarte w piśmie pełnomocnika

skarżącego z 19 stycznia 2026 r., doszedł do wniosku, że skarżący objął skargą

postępowania tak przed Sądem I instancji, jak i postępowanie Sądem II instancji,

to jest postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn.

XXV C 1620/20 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.

VI ACa 3062/24.

I NSP 497/25

3

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej

niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie

na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym

odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się

do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość.

[kf]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.