Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
I NSP 539/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
11 grudnia 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skarga na przewlekłość odrzucona, bo nie wskazano, które postępowanie się przewlekało

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Skarżący V. L. zarzucał naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w bliżej niesprecyzowanych postępowaniach przed prokuraturą i sądami w Gorzowie Wielkopolskim i Szczecinie.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że skarga nie wskazuje, w którym postępowaniu wystąpiła przewlekłość, a jej większa część dotyczy zarzucanego zawłaszczenia kwoty 400 000 zł.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę.

Dlaczego

Skarżący nie dookreślił postępowania, którego dotyczy przewlekłość, a sądem właściwym do rozpoznania skargi byłby w tej sytuacji sąd przełożony, nie Sąd Najwyższy.

Dla firm

Skarga na przewlekłość musi wskazać konkretne postępowanie i okoliczności uzasadniające zarzut opóźnienia, a wnosi się ją do sądu przełożonego nad sądem prowadzącym sprawę. Skarga niespełniająca tych wymagań podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia.

Więcej o sprawie

Skarżący złożył skargę bezpośrednio do Sądu Najwyższego, choć według ustawy rozpoznaje ją sąd przełożony nad sądem prowadzącym postępowanie. Większość pisma dotyczyła zarzutu zawłaszczenia 400 000 zł.

Ponadto Skarżący nie dookreślił w jakim postępowaniu zaszła przewlekłość.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 539/25

Treść orzeczenia

I NSP 539/25

POSTANOWIENIE

Dnia 11 grudnia 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Czubik

w sprawie ze skargi V. L.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w bliżej niesprecyzowanych postępowaniach przed Prokuraturą Rejonową w

Gorzowie Wielkopolskim, Sądem Rejonowym w Gorzowie Wielkopolskim i Sądem

Okręgowym w Szczecinie

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej

i Spraw Publicznych w dniu 11 grudnia 2025 r.

odrzuca skargę.

D.Z.

Uzasadnienie

Pismem z … listopada 2025 r. V. L. (dalej: „Skarżący”) wniósł, bezpośrednio

do Sądu Najwyższego, skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki w bliżej niesprecyzowanych postępowaniach przed

Prokuraturą Rejonową w Gorzowie Wielkopolskim, Sądem Rejonowym w Gorzowie

Wielkopolskim i Sądem Okręgowym w Szczecinie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

I NSP 539/25

2

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725;

dalej: „u.s.p.p.”), skarga powinna (…) zawierać: 1) żądanie stwierdzenia

przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie

okoliczności uzasadniających żądanie. Na mocy art. 9 ust. 1 u.s.p.p.,

skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy

do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

W niniejszej sprawie należało zastosować ww. przepis – art. 9 ust. 1 u.s.p.p.,

albowiem Skarżący w istocie nie wykazał na czym miałaby polegać przewlekłość

postępowań prowadzonych w jego sprawie (sprawach). Przeważająca część skargi

odnosi się do bezprawnego, zdaniem Skarżącego, zawłaszczenia kwoty 400 000 zł.

Sąd, rozpatrując skargę na przewlekłość, nie może stwierdzić „przestępczego

zawłaszczenia kwoty 400 000 złotych” oraz podjąć „ścigania winnych” –

jak chce tego Skarżący (s. 2 in fine skargi).

Ponadto Skarżący nie dookreślił w jakim postępowaniu zaszła przewlekłość.

Prosi on „o stwierdzenie przewlekłości postępowania przez prokuratury

i sądy w Gorzowie Wielkopolski i Szczecinie” (s. 1 skargi). W tym miejscu należy

wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.s.p.p., sądem właściwym do rozpoznania

skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie.

W tym konkretnym przypadku nie będzie to w żadnym razie Sąd Najwyższy.

Biorąc wszystko powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

D.Z.

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.