- Sygnatura akt
- I NSP 546/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 18 lutego 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Żądanie pozwu
- 10 000 zł
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Skarga na przewlekłość odrzucona, bo nie wskazano okoliczności zwłoki
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Skarżący A.S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie III AUa 822/24 przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu, żądając 10 000 zł i zasądzenia kosztów postępowania skargowego.
Ustalenia sądu
Skarżący twierdził, że do dnia wniesienia skargi sąd apelacyjny nie podjął żadnych czynności, w tym nie wyznaczył terminu rozprawy. Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę.
Dlaczego
Skarga nie spełniała wymagań formalnych z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, bo nie przytaczała okoliczności uzasadniających żądanie, a takie braki skutkują odrzuceniem bez wezwania do uzupełnienia.
Dla firm
Skarga na przewlekłość musi precyzyjnie wskazywać konkretne działania lub zaniechania sądu, które spowodowały zwłokę. Skargę bez takiego opisu sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia.
Więcej o sprawie
Skarżący twierdził, że Sąd Apelacyjny we Wrocławiu nie podjął żadnych czynności w jego sprawie i nie wyznaczył terminu rozprawy. Żądał 10 000 zł oraz kosztów postępowania skargowego.
W ocenie Sądu Najwyższego wniesiona w niniejszym postępowaniu skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymagań formalnych z art. 6 ust. 2 ww. ustawy.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Żądanie pozwu
- 10 000 zł
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Sygnatura
- I NSP 546/25
Treść orzeczenia
I NSP 546/25
POSTANOWIENIE
Dnia 18 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Sadowski
w sprawie ze skargi A.S.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn.
III Aua 822/24,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 18 lutego 2026 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Skargą na przewlekłość postępowania z 8 października 2025 r. A.S. (dalej:
„Skarżący”), wniósł o stwierdzenie przewlekłości w procedowaniu w sprawie III AUa
822/24 przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu oraz wniósł o zasądzenie na jego
rzecz kwoty 10000 zł jak również o zasądzenie na jego rzecz kosztów
postępowania skargowego.
W uzasadnieniu skargi, skarżący wskazał, iż do dnia formułowania skargi
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu nie podjął żadnych czynności w sprawie, przede
wszystkim nie został wyznaczony termin rozprawy. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
nie podjął żadnych czynności w sprawie - nie został wyznaczony termin rozprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I NSP 546/25
2
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725 ze zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść
skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,
nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,
jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego
postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych
okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia
sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego
(przewlekłość postępowania).
Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania
skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania
w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających
żądanie.
W ocenie Sądu Najwyższego wniesiona w niniejszym postępowaniu skarga
na przewlekłość postępowania nie spełnia wymagań formalnych z art. 6 ust. 2
ww. ustawy. Jak wskazano powyżej, skarga winna zawierać żądanie stwierdzenia
przewlekłości postępowania w sprawie oraz przytoczenie okoliczności
uzasadniających żądanie, natomiast przedmiotowa skarga na przewlekłość
postępowania zdaniem Sądu Najwyższego nie zawiera drugiego z wymaganych
elementów tj. nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie.
Uwypuklenia wymaga, iż w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się,
że skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy
o skardze na przewlekłość, o ile skarżący w uzasadnieniu skargi szczegółowo
wskaże, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy,
tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu
rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05;
I NSP 546/25
3
postanowienie Sądu Najwyższego z 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07).
Wskazanie powyższych okoliczności jest niezbędne dla merytorycznej oceny
skargi. Sąd musi wiedzieć, na jakim etapie postępowania, przed jakim organem,
doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała (jakie konkretnie
czynności procesowe zostały podjęte przez dany sąd wadliwie lub nie zostały
podjęte w ogóle) i czym została spowodowana. Bez wskazania powyższych
okoliczności sąd rozpoznający skargę nie jest w stanie dokonać oceny czynności
sądu w oparciu o kryteria wskazane w art. 2 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość.
Stosownie zatem do art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość,
skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy
do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji
postanowienia.
[a.ł]
Mirosław Sadowski
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.