Skarga na przewlekłość sprawy ze Słupska. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego

Postanowieniem z 29 stycznia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił

skargę G. Ż. (dalej: „skarżący”) na naruszenie prawa strony do rozpoznania bez

nieuzasadnionej zwłoki sprawy o sygn. akt I C 530/24 Sądu Okręgowego w Słupsku.

Na powyższe orzeczenie zażalenie wywiódł skarżący.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym

lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”), nie

I NZ 12/25

2

przewiduje możliwości wywiedzenia środka odwoławczego (zażalenia) od

orzeczenia sądu, który rozstrzygnął sprawę ze skargi. Jak jednoznacznie przyjmuje

się w orzecznictwie Sądu Najwyższego postępowanie ze skargi na przewlekłość

ma charakter procedury jednoinstancyjnej (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 23

marca 2006 r., III SPZP 3/05; postanowienie Sądu Najwyższego z 27 lutego 2025 r.,

I NZ 2/25). W postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z 9 listopada 2005 r., Ts

89/05 wskazano, że „postępowanie o stwierdzenie przewlekłości postępowania

sądowego ma charakter incydentalny, stąd ustawodawca ukształtował je jako

jednoinstancyjne. Możliwość taką dopuszcza art. 78 Konstytucji”.

Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy wyraźnie

przypisane (postanowienia Sądu Najwyższego z: 9 lutego 2017 r., II PO 1/17; 9

maja 2024 r., I NZ 22/23; 3 czerwca 2024 r., I NZ 1/24). Zgodnie z art. 3941 § 1

k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej

instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub

pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Stosownie do § 11 przytoczonego przepisu, zażalenie

do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej

instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego

rozpoznania. Z kolei, jak stanowi art. 3941 § 3 k.p.c., do postępowania przed

Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio art.

394 § 2 i 3, art. 395, art. 397 § 1 i 11, art. 3986 § 3, art. 39814, art. 39815 § 1 zdanie

pierwsze, art. 39816, art. 39817 i art. 39821 k.p.c.

W niniejszym postępowaniu zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej

z kategorii spraw wymienionych w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wobec powyższego

zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 29

stycznia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania

jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 11 w

zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p., orzekł jak w sentencji

postanowienia.

MR

[r.g.]

I NZ 12/25

3