Wniosek o zbadanie niezawisłości sędziego SN odrzucony, bo bez dowodów

W sprawie z odwołania od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie

Apelacyjnym w Białymstoku obwiniony Sędzia X. Y. złożył wniosek, o którym mowa

w art. 29 § 6 u.s.n., w stosunku do Sędziego Sądu Najwyższego

Zbigniewa Korzeniowskiego.

Obwiniony przedstawił swoje stanowisko co do zachodzenia w sprawie

przesłanek, o których mowa w art. 29 § 5 u.s.n., lecz nie dołączył do wniosku

żadnych dowodów; nie zgłosił też żadnych wniosków dowodowych. Nie przytoczył

także konkretnych zarzutów dotyczących okoliczności towarzyszących powołaniu

Sędziego i jego postępowania po powołaniu na ten urząd.

I ZB 98/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek pozwanego podlegał odrzuceniu, ponieważ nie spełniał wymagania

określonego w art. 29 § 9 pkt 2 in fine u.s.n.

Zgodnie z art. 29 § 5 u.s.n. dopuszczalne jest badanie spełnienia przez

sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności

sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i bezstronności

z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania

po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 7, jeżeli

w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu

niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy

z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru spraw.

Zgodnie z art. 29 § 9 u.s.n. wniosek o przeprowadzenie takiego badania

powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego,

a ponadto zawierać: żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą

przesłanki, o których mowa w art. 29 § 5 u.s.n. (pkt 1) oraz przytoczenie

okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie (pkt 2).

Przytoczone unormowanie stanowi o konstrukcji omawianego wniosku,

a niedochowanie tych wymagań skutkować musi jego odrzuceniem – bez wzywania

wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych, co wprost wynika

z art. 29 § 10 zd. 1 u.s.n. (zob. postanowienie SN z 30 maja 2025 r., II PUB 6/25,

wraz z przywołanym tam orzecznictwem)

Obwiniony nie przedstawił żadnego dowodu na poparcie swoich twierdzeń

związanych z okolicznościami, o których mowa w art. 29 § 5 u.s.n. Tym samym

wniosek podlegał odrzuceniu – bez konieczności rozważenia tego, czy wątpliwości

obwinionego związane z faktem powołania Sędziego (orzekającego w Sądzie

Najwyższym od 2007 r.) oraz procesem wyznaczenia go do orzekania w Izbie

Odpowiedzialności Zawodowej mogą stanowić „okoliczności towarzyszące jego

powołaniu” w rozumieniu ostatnio wskazanego przepisu.

Wobec powyższego wniosek pozwanego podlegał odrzuceniu na podstawie

art. 29 § 10 zd. 1 u.s.n.

I ZB 98/25

3

[J.T.]

[r.g.]