Sygnatura akt: I ZI 66/24
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Rodzaj: Zarządzenie
Data orzeczenia: 28 stycznia 2026 r.
W serwisie od: 6 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Wniosek o ściganie prokuratora nieprzyjęty, bo nie uzupełniono braków formalnych

Spór

M. W. wystąpił o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y. do odpowiedzialności karnej za pomówienie.

Ustalenia sądu

Przewodniczący wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku pod rygorem odmowy przyjęcia. Wezwanie wnioskodawca odebrał 20 listopada 2024 r., a braków nie uzupełnił w terminie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku, a sprawę zakreślono w repertorium I ZI jako załatwioną.

Dlaczego

Wniosek nie spełniał warunków formalnych, bo nie został sporządzony i podpisany przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym i nie zawierał odpisu aktu oskarżenia, mimo wezwania do uzupełnienia.

Dla firm

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, a do wniosku trzeba dołączyć odpis aktu oskarżenia wskazującego sprawę. Brak tych elementów po wezwaniu skutkuje odmową przyjęcia wniosku.

Więcej o sprawie

Wezwanie do uzupełnienia wniosku wnioskodawca odebrał 20 listopada 2024 r. Brakowało podpisu pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym oraz odpisu aktu oskarżenia.

Wobec faktu, że M. W. w wyznaczonym terminie nie uzupełnił powyżej wskazanych braków formalnych wniosku, należało zarządzić jak na wstępie.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Sygnatura: I ZI 66/24

Treść orzeczenia

I ZI 66/24

ZARZĄDZENIE Dnia 28 stycznia 2026 r.

1. Na podstawie art. 135 § 3 w zw. z art. 135 § 4 ustawy z dnia 28

stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2024 poz. 390; dalej:

„u.p.p.”) w zw. z art. 13 k.p.k. oraz art. 120 § 2 k.p.k., odmówić

przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do

odpowiedzialności karnej prokuratora Prokuratury Rejonowej […]

w [...] – X. Y., z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku

poprzez nieprzesłanie wniosku sporządzonego i podpisanego przez

pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem oraz

nieprzesłanie odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu

wskazującego sprawę, w której immunitet ma być uchylony, pomimo

wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia;

2. Odpis zarządzenia doręczyć M. W. wraz z pouczeniem, że na

niniejsze zarządzenie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego –

Izby Odpowiedzialności Zawodowej w terminie zawitym 7 dni od dnia

jego doręczenia;

3. Sprawę zakreślić w repertorium I ZI, jako załatwioną.

Uzasadnienie

M. W. wniósł o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej

prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w [...] – X. Y. o pomówienie (wniosek – k.

2).

Przewodniczący Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu

Najwyższego – SSN Marek Motuk zarządzeniem z dnia 7 listopada 2024 r. wezwał

I ZI 66/24

M. W. do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku poprzez przesłanie wniosku

sporządzonego i podpisanego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub

adwokatem oraz przesłanie odpisu aktu oskarżenia wniesionego do sądu

wskazującego sprawę, w której immunitet ma być uchylony, w terminie 7 dni od

daty doręczenia wezwania pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku w razie

nieusunięcia braku w wyznaczonym terminie (zarządzenie – k. 4).

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych M. W. odebrał w dniu 20

listopada 2024 r. (elektroniczne pokwitowanie odbioru – k. 12). Do dnia wydania

niniejszego zarządzenia, M. W. nie uzupełnił ww. braków formalnych wniosku.

Jak stanowi art. 135 § 3 u.p.p., wniosek o zezwolenie na pociągnięcie

prokuratora do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora,

sporządza i podpisuje pełnomocnik będący adwokatem albo radcą prawnym.

Zgodnie natomiast z art. 135 § 4 u.p.p., jeżeli wniosek o zezwolenie na

pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej lub wniosek o zezwolenie na

tymczasowe aresztowanie prokuratora nie odpowiada warunkom formalnym pisma

procesowego określonym w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks

postępowania karnego, przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia, w drodze

zarządzenia, jego przyjęcia. Przepis art. 119 § 1 k.p.k., określa wymogi formalne,

jakie winno spełniać każde pismo procesowe składane przez strony w procesie

karnym, a więc także wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do

odpowiedzialności karnej. Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 k.p.k., powołanego wyżej art.

119 k.p.k., wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

– będący pismem procesowym – winien zawierać oznaczenie sprawy karnej, której

dotyczy. Innymi słowy wnioskodawca ma obowiązek wskazać konkretne

postępowanie karne, które jest prowadzone przeciwko prokuratorowi, stawiane mu

zarzuty oraz organ sądowy, przed którym to postępowanie się toczy. Uchylenie

immunitetu prokuratorowi nie może bowiem nastąpić in abstracto, lecz tylko w

konkretnej sprawie i w zakresie konkretnych czynów zarzucanych prokuratorowi.

Wobec faktu, że M. W. w wyznaczonym terminie nie uzupełnił powyżej

wskazanych braków formalnych wniosku, należało zarządzić jak na wstępie.

[M. T.]

I ZI 66/24

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.