Bank cofnął skargę kasacyjną w sporze o nieważny kredyt hipoteczny, SN umorzył postępowanie

Wyrokiem z 19 kwietnia 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie

z powództwa M.S. i S.S. (obecnie powodami są M.S., S.S. s. S., A.S. i S.S.1)

przeciwko Bankowi S.A. w W. o zapłatę, na skutek apelacji pozwanej od wyroku

Sądu Okręgowego w Legnicy z 13 maja 2022 r., I C 321/20, zmienił wyrok Sądu

pierwszej instancji w punkcie I o tyle tylko, że zastrzegł stronie pozwanej prawo

zatrzymania zasądzonych na rzecz powodów w tym punkcie kwot do czasu

zaofiarowania przez powodów zwrotu na rzecz pozwanej otrzymanego na

podstawie nieważnej umowy kredytu hipotecznego z 19 kwietnia 2006 r.

świadczenia w kwocie 295 407,17 zł lub zabezpieczenia roszczenia o jego zwrot

II CSKP 258/25

2

oraz oddalił powództwo o odsetki zasądzone tym punktem (pkt 1); oddalił apelację

w pozostałym zakresie (pkt 2) oraz zasądził od pozwanej na rzecz powodów 4050

zł kosztów postępowania apelacyjnego (pkt 3).

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła pozwana, zaskarżając to

orzeczenie w całości oraz wnosząc o uchylenie w całości, zniesienie postępowania

w zakresie dotkniętym nieważnością oraz o przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu z pozostawieniem temu Sądowi

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, o których zasądzenie od

powodów pozwana wniosła, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku

w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu

we Wrocławiu z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania kasacyjnego, o których zasądzenie od powodów pozwana wniosła.

Powodowie złożyli odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wnieśli

o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od pozwanej na ich rzecz kosztów

postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm

przepisanych.

Pismem z 7 lipca 2025 r. pozwana cofnęła skargę kasacyjną. Odpis tego

pisma, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika pozwanej, został wysłany

bezpośrednio do pełnomocnika powodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów

o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się

odpowiednio przepisy o apelacji, z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również

sama strona.

W razie cofnięcia skargi kasacyjnej odpowiednie zastosowanie znajduje

m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd

drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy

cofnięciu pozwu. W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że

w wypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy postępowanie kasacyjne

umarza.

II CSKP 258/25

3

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową niepodlegającą

kontroli sądu (zob. np. postanowienia SN: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97;

z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16).

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest jednocześnie ujemną przesłanką procesową,

uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego przez Sąd Najwyższy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.,

orzeczono jak w sentencji. Natomiast w przedmiocie przekazania Sądowi

Apelacyjnemu we Wrocławiu do rozpoznania wniosku pozwanej o zwrot połowy

opłaty sądowej uiszczonej na rachunek tego Sądu orzeczono na podstawie

art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 80a w zw.

z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz.U. 2025 poz. 1228). Do rozpoznania tego

wniosku właściwy jest bowiem sąd, który pobrał daną opłatę.

[M.O.]

[r.g.]