Sędzia SN P.K. wyłączony z kasacji M.B. z powodu powołania w procedurze KRS

Obrońca M.B. złożył pismem z 8 listopada 2024 r. wniosek o wyłączenie

SSN P.K. od orzekania w sprawie II KK 311/24. We wniosku jako podstawę

wyłączenia wskazano istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności

sędziego w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k. ze względu na powołanie na stanowisko

sędziego w Sądzie Najwyższym w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed

Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia

2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

ustaw.

II KK 311/24

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny, a powody jego uwzględnienia w tej sprawie są

oczywiste.

Złożony 8 listopada 2024 r. wniosek o wyłączenie jest kolejnym w tej sprawie

wnioskiem złożonym przez stronę domagającą się zapewnienia jej gwarancji

rozpoznania sprawy przez sąd bezstronny i niezawisły. Konieczność wyłączenia od

orzekania SSN P.K. w niniejszym postępowaniu nie ulega wątpliwości, a

okoliczności na nią wskazujące były przedmiotem obszernej analizy w uchwale

składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20

(OSNKW 2020/2/7) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z

dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w zakresie

statusu Krajowej Rady Sądownictwa także w uchwale składu siedmiu sędziów

Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Zachowują one swoją

aktualność także na gruncie niniejszej sprawy.

W świetle powyższego stwierdzić zatem należy zasadność złożonego

wniosku o wyłączenie P.K., albowiem zachodzą podstawy do wyłączenia tego

sędziego od udziału w sprawie prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą

II KK 311/24, skoro jak wskazano wyżej sąd orzekający, w którego składzie by

uczestniczył, nie spełniałby w tej sytuacji kryteriów określonych w art. 45 ust. 1

Konstytucji, art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, zaś postępowanie

prowadzone przez taki sąd byłoby obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni

przyjętej w uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia

2020 r. jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]

II KK 311/24

3