Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
II KK 440/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział II
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
10 grudnia 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Podpis sędziego tylko na pierwszej stronie wyroku nakazowego. SN uchylił wyrok

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

Prokurator Generalny zarzucił, że wyrok nakazowy wydany wobec J.B. za czyny z ustawy o rachunkowości nie został podpisany przez orzekającego sędziego.

Ustalenia sądu

Z akt wynika, że wyrok nakazowy nie został podpisany przez sędziego. Skrócony podpis na pierwszej stronie nie obejmował rozstrzygnięć znajdujących się na drugiej stronie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania.

Dlaczego

Podpisanie wyroku oznacza podpisanie się pod całą jego treścią, co wymaga podpisu po ostatnim rozstrzygnięciu sentencji. Brak takiego podpisu to bezwzględna przyczyna odwoławcza, której nie można konwalidować.

Dla firm

Sędzia musi podpisać wyrok pod całą jego treścią, a skrócony podpis na pierwszej stronie tego nie zastępuje. Uchybienia tego rodzaju nie można konwalidować, więc wyrok podlega uchyleniu.

Więcej o sprawie

Rozstrzygnięcie o winie i karze za drugi z przypisanych czynów oraz kara łączna znalazły się na drugiej stronie orzeczenia, pod którą podpisu nie było. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie skazał oskarżonego J.B. na grzywnę łączną 40 stawek dziennych po 20 zł.

Wyrok nakazowy z 8 grudnia 2023 r. nie był zaskarżony i uprawomocnił się 30 grudnia 2023 r., a kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny.

Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura
II KK 440/25

Treść orzeczenia

II KK 440/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 grudnia 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)

SSN Jacek Błaszczyk

SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

w sprawie J.B.

skazanego z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r o rachunkowości i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu,

w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

w dniu 10 grudnia 2025 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie

z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. akt IV K 920/23,

uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania

Sądowi Rejonowemu Lublin- Zachód w Lublinie.

Jacek Błaszczyk

Marek Pietruszyński

Jarosław Matras

Uzasadnienie

Wyrokiem nakazowym z dnia 8 grudnia 2023 r., w sprawie o sygn. akt IV K

920/23, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uznał J.B. za winnego

zarzucanych mu czynów z art. 77 pkt 2 i 79 pkt 4 ustawy z dnia 29

II KK 440/25

2

września 1994 r. o rachunkowości i wymierzył za te czyny kary grzywny po 30

stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł. Jako karę łączną orzekł

grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na

kwotę 20 zł.

Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w

dniu 30 grudnia 2023 r.

Kasację na korzyść J.B. wniósł Prokurator Generalnego, który zaskarżając

wyrok w całości zarzucił mu rażące naruszenie przepisu prawa karnego

procesowego - art. 113 k.p.k., polegające na niepodpisaniu wydanego w dniu 8

grudnia 2023 r. wyroku nakazowego przez orzekającego w sprawie sędziego, co

stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia przewidzianą w art. 439 § 1

pkt 6 in fine k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej

uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Rację ma skarżący, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z

rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu prawa

procesowego, skutkującego zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.

439 §1 pkt 6 k.p.k. Z akt sprawy wynika, że wyrok nakazowy nie został bowiem

podpisany przez sędziego orzekającego (k. 103). Trafnie podnosi Prokurator

Generalny w uzasadnieniu kasacji, że nie spełnia warunku podpisania wyroku

zamieszczenie przez sędziego skróconego podpisu jedynie na pierwszej stronie

orzeczenia, w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie co do winy i kary za drugi z przypisanych

oskarżonemu czynów z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, jak i orzeczenie o

karze łącznej zostało zawarte na drugiej stronie. Podpisanie wyroku to podpisanie

się sędziego pod całą jego treścią, a to może zostać uczynione tylko wówczas, gdy

podpis będzie zamieszczony po ostatnim rozstrzygnięciu sentencji wyroku (por. art.

413 § 1 k.p.k.). W każdej innej sytuacji, w szczególności wówczas, gdy podpisy te

znajdą się w innym miejscu, np. po części owych rozstrzygnięć, nie można mówić o

II KK 440/25

3

podpisaniu wyroku (por. trafnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19

października 2016 r., II AKa 232/16).

Uchybienie powyższe nie może być w żaden sposób konwalidowane, co

prowadzi do konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do

ponownego rozpoznania właściwemu sądowi (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia

28 stycznia 2018 r., II KK 402/20 i z dnia 10 lutego 2021 r., V KK 18/21).

Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.

Jacek Błaszczyk

Marek Pietruszyński Jarosław Matras

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.