- Sygnatura akt
- II KK 440/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział II
- Rodzaj
- Wyrok
- Data orzeczenia
- 10 grudnia 2025 r.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Podpis sędziego tylko na pierwszej stronie wyroku nakazowego. SN uchylił wyrok
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Prokurator Generalny zarzucił, że wyrok nakazowy wydany wobec J.B. za czyny z ustawy o rachunkowości nie został podpisany przez orzekającego sędziego.
Ustalenia sądu
Z akt wynika, że wyrok nakazowy nie został podpisany przez sędziego. Skrócony podpis na pierwszej stronie nie obejmował rozstrzygnięć znajdujących się na drugiej stronie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania.
Dlaczego
Podpisanie wyroku oznacza podpisanie się pod całą jego treścią, co wymaga podpisu po ostatnim rozstrzygnięciu sentencji. Brak takiego podpisu to bezwzględna przyczyna odwoławcza, której nie można konwalidować.
Dla firm
Sędzia musi podpisać wyrok pod całą jego treścią, a skrócony podpis na pierwszej stronie tego nie zastępuje. Uchybienia tego rodzaju nie można konwalidować, więc wyrok podlega uchyleniu.
Więcej o sprawie
Rozstrzygnięcie o winie i karze za drugi z przypisanych czynów oraz kara łączna znalazły się na drugiej stronie orzeczenia, pod którą podpisu nie było. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie skazał oskarżonego J.B. na grzywnę łączną 40 stawek dziennych po 20 zł.
Wyrok nakazowy z 8 grudnia 2023 r. nie był zaskarżony i uprawomocnił się 30 grudnia 2023 r., a kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
- Sygnatura
- II KK 440/25
Treść orzeczenia
II KK 440/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 grudnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)
SSN Jacek Błaszczyk
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
w sprawie J.B.
skazanego z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r o rachunkowości i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu,
w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 10 grudnia 2025 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie
z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. akt IV K 920/23,
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania
Sądowi Rejonowemu Lublin- Zachód w Lublinie.
Jacek Błaszczyk
Marek Pietruszyński
Jarosław Matras
Uzasadnienie
Wyrokiem nakazowym z dnia 8 grudnia 2023 r., w sprawie o sygn. akt IV K
920/23, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uznał J.B. za winnego
zarzucanych mu czynów z art. 77 pkt 2 i 79 pkt 4 ustawy z dnia 29
II KK 440/25
2
września 1994 r. o rachunkowości i wymierzył za te czyny kary grzywny po 30
stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł. Jako karę łączną orzekł
grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na
kwotę 20 zł.
Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w
dniu 30 grudnia 2023 r.
Kasację na korzyść J.B. wniósł Prokurator Generalnego, który zaskarżając
wyrok w całości zarzucił mu rażące naruszenie przepisu prawa karnego
procesowego - art. 113 k.p.k., polegające na niepodpisaniu wydanego w dniu 8
grudnia 2023 r. wyroku nakazowego przez orzekającego w sprawie sędziego, co
stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia przewidzianą w art. 439 § 1
pkt 6 in fine k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy
Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej
uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Rację ma skarżący, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z
rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu prawa
procesowego, skutkującego zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.
439 §1 pkt 6 k.p.k. Z akt sprawy wynika, że wyrok nakazowy nie został bowiem
podpisany przez sędziego orzekającego (k. 103). Trafnie podnosi Prokurator
Generalny w uzasadnieniu kasacji, że nie spełnia warunku podpisania wyroku
zamieszczenie przez sędziego skróconego podpisu jedynie na pierwszej stronie
orzeczenia, w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie co do winy i kary za drugi z przypisanych
oskarżonemu czynów z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, jak i orzeczenie o
karze łącznej zostało zawarte na drugiej stronie. Podpisanie wyroku to podpisanie
się sędziego pod całą jego treścią, a to może zostać uczynione tylko wówczas, gdy
podpis będzie zamieszczony po ostatnim rozstrzygnięciu sentencji wyroku (por. art.
413 § 1 k.p.k.). W każdej innej sytuacji, w szczególności wówczas, gdy podpisy te
znajdą się w innym miejscu, np. po części owych rozstrzygnięć, nie można mówić o
II KK 440/25
3
podpisaniu wyroku (por. trafnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19
października 2016 r., II AKa 232/16).
Uchybienie powyższe nie może być w żaden sposób konwalidowane, co
prowadzi do konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do
ponownego rozpoznania właściwemu sądowi (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia
28 stycznia 2018 r., II KK 402/20 i z dnia 10 lutego 2021 r., V KK 18/21).
Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.
Jacek Błaszczyk
Marek Pietruszyński Jarosław Matras
[WB]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.