Obrońca chciał wstrzymać karę P. S. do czasu rozpoznania kasacji. SN odmówił

W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego P. S. obrońca wniosła o

wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu podniosła, że:

„Wniosek ten uzasadnia charakter podniesionych zarzutów, które dotyczą istnienia

negatywnej przesłanki procesowej skutkującej niedopuszczalnością dalszego

prowadzenia postępowania. W przypadku uwzględnienia kasacji postępowanie

wobec skazanego podlegać będzie umorzeniu, co oznacza, że dalsze wykonywanie

kary pozbawienia wolności prowadziłoby do nieodwracalnych skutków w postaci

odbywania kary mimo braku podstaw do utrzymania wyroku skazującego.

II KK 465/26

2

Z uwagi na charakter zarzutów oraz możliwe skutki dalszego wykonywania

kary do czasu rozpoznania kasacji, wstrzymanie wykonania orzeczenia jest

uzasadnione i pozostaje zgodne z celem instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma

charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według

którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna

przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532

k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych

wskazuje na oczywistą ich zasadność.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba

stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego

rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku

Sądu odwoławczego.

W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę

bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak

w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).

[J.J.]

[r.g.]