Wyrok zapadł po śmierci oskarżonej. SN uchylił go i umorzył postępowanie

Wyrokiem z dnia 15 września 2025 r., w sprawie o sygn. akt II K 586/25, Sąd

Rejonowy w Radzyniu Podlaskim uznał B.S. za winną

II KK 472/25

2

czynu z art. 178 a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178 a § 1 k.k. w zw. z art. 37a §

1 k.k. skazał ją na karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając na

podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 złotych. Nadto

w wyroku tym, na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k., orzeczono wobec

oskarżonej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, a

na podstawie art. 43a § 2 k.k. świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz

Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W wyroku tym

znalazło się rozstrzygnięcie dotyczące zaliczenia na poczet orzeczonego zakazu

prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okresu zatrzymania prawa jazdy

oraz o przepadku dowodów rzeczowych i kosztach postępowania.

Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu

23 września 2025 r.

Kasację na korzyść oskarżonej wniósł Prokurator Generalny podnosząc

zarzut rażącego naruszenia przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1

pkt 5 k.p.k., polegającego na przeprowadzeniu postępowania i wydaniu wobec B.S.

wyroku skazującego, podczas gdy oskarżona ta zmarła przed jego wydaniem, co

stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt

9 k.p.k.

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej

uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Z dołączonego do akt sprawy odpisu skróconego aktu zgonu (k. 93) wynika,

że w dniu […] września 2025 r. oskarżona B.S., zmarła, a w dniu 15 września 2025

r. wydany został wobec niej wyrok skazujący. Choć sąd pierwszej instancji nie miał

w dacie wydania wyroku wiedzy co do śmierci oskarżonej, to jest oczywiste, że w

dacie wyrokowania istniała przeszkoda procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Prawidłowym postąpieniem powinno być zatem wówczas umorzenie postępowania.

Skoro jednak do wydania wyroku skazującego doszło, to konieczne stało się

II KK 472/25

3

uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego. Orzeczenie o

kosztach procesu wynika z treści art. 632 pkt 2 k.p.k.

Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.

Jacek Błaszczyk

Marek Pietruszyński Jarosław Matras

[WB]

[a.ł]