Wyrok nakazowy wstrzymany do rozpoznania kasacji Prokuratora Generalnego

Prokurator Generalny w kasacji, wniesionej - na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.

- na korzyść R.K., zaskarżył w całości wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla

Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt IV K

575/25 i zarzucił:

„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa

procesowego – art. 500 § 1 i § 3 k.p.k. i w efekcie przepisu prawa materialnego –

art. 244 k.k., polegające na rozpoznaniu sprawy oskarżonego R.K. w postępowaniu

nakazowym i wydaniu oczywiście niesłusznego wyroku skazującego za czyn z art.

II KK 498/25

2

244 k.k., pomimo, iż załączone do aktu oskarżenia dowody nie uprawniały sądu do

przyjęcia, że oskarżony popełnił zarzucany mu występek”.

W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w

całości i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.

W związku z wniesieniem ww. kasacji Prokurator Generalny, na podstawie

art. 532 § 1 k.p.k., złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku

nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia

4 września 2025 r., sygn. akt IV K 575/25, skazującego R.K. za czyn z art. 244 k.k.

na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności i orzekającego świadczenie pieniężne w

wysokości 5 000 zł, zaś swoje wystąpienie motywował zasadnością podniesionego

zarzutu kasacyjnego oraz tym, że zaskarżony wyrok został skierowany do

wykonania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Prokuratora Generalnego zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd

Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego

orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Wstrzymanie

wykonania orzeczenia ma niewątpliwie charakter wyjątkowy, wprowadza bowiem

odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (vide

art. 9 k.k.w.), a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Łączy się to

bowiem z faktem, że kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku, a więc

orzeczenia objętego prawnym domniemaniem prawidłowości zawartych w nim

rozstrzygnięć. Wprawdzie przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie formułuje przesłanek

przemawiających za podjęciem takiej decyzji, jednakże w orzecznictwie od dawna

utrwalone jest stanowisko, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania

orzeczenia, winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej

wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie lub

wykonanie orzeczenia, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla

osoby skazanej wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Do owych

szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i charakter postawionych zarzutów

kasacyjnych i ich widoczną już prima facie zasadność, a w związku z tym wysokie

II KK 498/25

3

prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji

wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji, zwłaszcza w zakresie kary,

spowodowałoby dla osoby skazanej poważne i nieodwracalne następstwa.

W świetle przedstawionych uwarunkowań, nie przesądzając, co oczywiste,

ostatecznego rozstrzygnięcia jakie zapadnie w następstwie merytorycznego

rozpoznania kasacji Prokuratora Generalnego, wstępna kontrola akt przedmiotowej

sprawy, przeprowadzona na potrzeby niniejszego postępowania incydentalnego

wykazała, iż - z uwagi na jej charakter i treść akcentowanego w petitum skargi

zarzutu - rysuje się realne, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej

na rzecz R.K. kasacji, implikujące perspektywę uchylenia w całości zaskarżonego

wyroku nakazowego Sądu Rejonowego oraz uniewinnienia oskarżonego od

popełnienia zarzucanego mu czynu.

W związku z powyższym, w pełni zasadne było skorzystanie z

dobrodziejstwa względnej suspensywności kasacji i zastosowanie wyjątkowej

instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., albowiem wprowadzenie do wykonania

orzeczonej kary może narazić R.K. na dolegliwość, której ponosić nie powinien.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.

SSN Stanisław Stankiewicz

[WB]

[r.g.]