Sygnatura akt: II KK 544/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział II
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 25 marca 2026 r.
W serwisie od: 29 października 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Skazana napisała, że pogodziła się z wyrokiem. SN pozostawił kasację bez rozpoznania

Spór

Obrońca z urzędu wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie, który zmienił wyrok skazujący M.M. za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k.

Ustalenia sądu

Skazana w pismach z 19 grudnia 2025 r. i 18 lutego 2026 r. wyraziła wolę cofnięcia kasacji i napisała, że pogodziła się z wyrokiem. Obrońca z urzędu cofnęła kasację pismem z 10 marca 2026 r. i oświadczyła, że koszty obrony nie zostały uiszczone.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu 1476 zł z VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz zwolnił skazaną od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Po cofnięciu kasacji przez obrońcę nie zachodziły przesłanki do rozpoznania środka, a wynagrodzenie obrońcy z urzędu przysługiwało mimo braku woli skazanej, bo wyznaczenie nastąpiło zarządzeniem sądu odwoławczego. Trudna sytuacja materialna skazanej przemawiała za zwolnieniem od kosztów.

Więcej o sprawie

Według pism skazanej od września 2025 r. nie miała kontaktu z obrończynią z urzędu, która mimo to wniosła kasację. Obrończyni cofnęła ją 10 marca 2026 r. i zażądała wynagrodzenia z Skarbu Państwa.

Najwyraźniej tak nie było, skoro w piśmie z 18 grudnia 2025 r. M. M. twierdziła, że cyt. "od września 2025 r. nie mam żadnego kontaktu z adw.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura: II KK 544/25

Treść orzeczenia

II KK 544/25

POSTANOWIENIE

Dnia 25 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie M.M.

skazanej za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k.

procedując w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 marca 2026 r.,

w przedmiocie kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt II AKa 38/25,

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach

z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II K 14/24

na podstawie art. 531 § 1 i 3 k.p.k., art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M.P. (Kancelaria

Adwokacka w Ł.), obrońcy z urzędu skazanej M.M., kwotę 1476 zł

(jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym 23%

VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji;

3. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić skazaną od zapłaty

na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

II KK 544/25

Pismami datowanymi 19 grudnia 2025 r. i 18 lutego 2026 r. skazana M.M.

wyraziła wolę cofnięcia kasacji wniesionej przez jej obrońcę od wyroku Sądu

Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt II AKa 38/25.

Stwierdziła, że cyt. „ja pogodziłam się już ze swoim wyrokiem” oraz że „wyrok, który

otrzymałam za II- instancję jest zgodny”. Obrońca, którą zapoznano z

wymienionymi pismami skazanej, pismem z dnia 10 marca 2026 r. cofnęła kasację

oraz wniosła o zasądzenie kosztów obrony skazanej sprawowanej z urzędu,

oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W sprawie nie zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 k.p.k., jak również żadna

z przyczyn wymienionych w art. 439 k.p.k., zatem zgodnie z art. 432 k.p.k., na

zasadzie art. 518 k.p.k. mającego zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym,

kasację należało pozostawić bez rozpoznania.

Wniosek obrońcy o zasądzenie na jej rzecz kosztów sprawowanej z urzędu

obrony skazanej w postępowaniu kasacyjnym podlegał uwzględnieniu, bowiem

zarządzeniem z dnia 23 września 2025 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego

Sądu Apelacyjnego w Lublinie wyznaczył adw. M.P. do ewentualnego sporządzenia

i podpisania kasacji w przedmiotowej sprawie (k. 1030 akt sprawy), jakkolwiek w

sytuacji, gdy nie postulowała tego sama skazana, przed podjęciem tej decyzji

słuszne byłoby ustalenie, czy chce ona wniesienia kasacji. Najwyraźniej tak nie było,

skoro w piśmie z 18 grudnia 2025 r. M. M. twierdziła, że cyt. „od września 2025 r.

nie mam żadnego kontaktu z adw. M.P., nie miałam pojęcia o wysłaniu wniosku o

kasację Pani Adwokat, jak i nie wyraziłam zgody”. Rozstrzygnięcie w przedmiocie

wynagrodzenia obrońcy znajduje oparcie w przepisach art. 29 ust. 1 ustawy z dnia

26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564) i w § 17 ust.

3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie

ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r.

poz. 763).

II KK 544/25

Trudna sytuacja materialna skazanej, którą wcześniej dostrzegł Sąd Apelacyjny

zwalniając ją od opłaty za obie instancje i wydatków postępowania odwoławczego,

ale też sygnalizowany przez nią brak woli wszczynania postępowania kasacyjnego,

przemawiały za zwolnieniem jej od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów

sądowych postępowania kasacyjnego.

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.