Skarga na przewlekłość i zwrot pozwu o dobra osobiste odrzucona przez Sąd Najwyższy

II NSK 73/25

2

Skargą kasacyjną z 8 października 2025 r. J.W. zaskarżył: postanowienie

Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 19

września 2025 r., sygn. akt I NZ 49/25, odrzucające zażalenie na postanowienie

Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 15

lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25, postanowienie Sądu Najwyższego Izby

Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt I

NSP 235/25, odrzucające skargę na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z

dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I As 27/25, postanowienie Sądu Apelacyjnego w

Łodzi z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I As 27/25, oddalające skargę na

bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi w sprawie rozpatrzenia pozwu skarżącego

o naruszenie dóbr osobistych, wniesionego do Sądu Okręgowego w Łodzi dniu 27

grudnia 2024 r., zarządzenie Przewodniczącego w osobie sędzi Sądu

Okręgowego w Łodzi II Wydział Cywilny K.W. z dnia 28 stycznia 2025 r.,

sygn. akt II C 2856/24, o zwrocie pozwu oraz wezwanie z dnia 13 stycznia 2025 r.,

sygn. akt II C 2856/24, do usunięcia braków formalnych pozwu przez oznaczenie

daty wymagalności roszczenia w terminie 7 dni pod rygorem jego zwrotu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji

prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu

albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona,

Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka

może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis

szczególny stanowi inaczej.

Stosownie natomiast do art. 3986 § 2 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca

skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań

określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków

nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z kolei § 3

przytoczonego przepisu stanowi, że Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną,

II NSK 73/25

3

która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi

w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

W niniejszym postępowaniu skarżący zaskarżył orzeczenia

Sądu Najwyższego, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalające skargę

na przewlekłość postępowania, zarządzenie o zwrocie pozwu oraz wezwanie

do uzupełnienia braków formalnych.

W odniesieniu do orzeczeń Sądu Najwyższego wskazać należy,

że nie podlegają one zaskarżeniu. Orzeczenia wydane przez Sąd Najwyższy

są ostateczne i nie przysługują na nie żadne środki zaskarżenia, w tym skarga

kasacyjna (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 1 kwietnia 2025 r., I NZ 9/25,

postanowienie Sądu Najwyższego z 10 grudnia 2024 r., I CNP 109/24).

W świetle art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje także

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalającego skargę

na przewlekłość postępowania, gdyż nie jest to prawomocny wyrok

ani postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania,

kończące postępowanie w sprawie. Z tego samego względu niedopuszczalna

jest również skarga na kasacyjna od zarządzenia o zwrocie pozwu

oraz od wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Podkreślić należy, że zarówno zarządzenie o zwrocie pozwu, jaki i wezwanie

do uzupełnienia braków formalnych nie są orzeczeniami sądu, a więc nie stanowią

wyroków, postanowień ani nakazów zapłaty. W konsekwencji nie mogą być

przedmiotem skargi kasacyjnej.

Reasumując art. 3981 § 1 k.p.c. nie daje podstaw do wniesienia skargi

kasacyjnej od postanowień Sądu Najwyższego, postanowienia Sądu Apelacyjnego

w Łodzi oddalającego skargę na przewlekłość postępowania ani od zarządzenia

o zwrocie pozwu czy wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Skargę kasacyjną należało zatem uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji

odrzucić.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w postępowaniu wszczętym

w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje zastępstwo stron

przez adwokatów lub radców prawnych, gdyż postępowanie toczy się

przed Sądem Najwyższym. Oznacza to, że w tym postępowaniu zdolność strony

II NSK 73/25

4

do samodzielnego podejmowania czynności procesowych (zdolność postulacyjna)

jest wyłączona (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2024 r.,

I CSK 3518/24). W niniejszej sprawie skargę kasacyjną skarżący wywiódł osobiście,

a zatem bez wymaganej reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika.

W sprawie nie zachodzą też przesłanki do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c.

Powyższe stanowi odrębną, samoistną przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej.

Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów,

Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[P.Sz.]