SN sprostował postanowienie: 1350 zł dla pełnomocnika z urzędu to kwota netto

Wniosek pełnomocnika powoda radcy prawnego R.K. z 31 lipca 2025 r. o

sprostowanie jego imienia w punkcie 3 postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja

2025 r., sygn. akt II PSK 70/24, jest oczywiście zasadny.

Tylko wskutek oczywistej omyłki wpisano błędne słowo „M.” zamiast słowa

„R.”.

Dlatego też na podstawie art. 361 k.p.c. w zw. z art. 350 k.p.c. i art. 39821

k.p.c. omyłkę tę należało sprostować.

II PSK 70/24

2

Natomiast wniosek w części dotyczącej wysokości wynagrodzenia

pełnomocnika z urzędu w wysokości tzw. „netto” należy ocenić w kategorii nie tyle

błędu czy omyłki, lecz potrzeby odpowiedzi na wątpliwości co do wykładni (art. 352

k.p.c.), które zasadniczo nie powinny wystąpić.

Jest oczywiste, iż zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej

przez radcę prawnego jako pełnomocnika na podstawie rozporządzenia z 14 maja

2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu liczony jest według wartości

tzw. „netto”, czyli według stawek określonych w rozporządzeniu.

Wartość ta, czyli opłata ustalona zgodnie z przepisami rozporządzenia, nie

obejmuje podatku, jako że z mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę podwyższa się

o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku

obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od

towarów i usług.

Tak też napisano w punkcie 3 postanowienia, do którego skierowano

wniosek z 31 lipca 2025 r. „o sprostowanie danych”, wskazując ponadto w

uzasadnieniu postanowienia na przepisy rozporządzenia.

Oznacza to, że kwota 1.350 zł jest kwotą tzw. „netto”, która zgodnie z

postanowieniem z 8 maja 2025 r. podlegała podwyższeniu o obowiązującą stawkę

podatku od towarów i usług.

Kierując się tymi motywami orzeczono jak w sentencji.

Zbigniew Korzeniowski

[a.ł]